İçeriğe geç

Yağmur damlası

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Yağmur damlası

Bölüm 2

Görev

Alarmın çalmasıyla yatağımdan kalkmaya çalışırken ayağa sonunda kalkabilmişken, ilk adımımla yere düşmem bir oldu.

-Lanet kablo

Evet ayağım priz kablosuna takılmıştı. Sinirli bir şekilde ayağı kalkıp hazırlanmaya başladım, görev için gerekli eşyaları aldım, Kendimi hazırlayıp Dışarı çıkmayı başardım.

Hala korkar adımlarla ilerlerken göreve kimle gideceğimi düşünüyordum..

-Merhaba Ese

-Merhaba Deniz, birazdan görev arkadaşın gelecek istersen otur detaylı şekilde anlatacağım yapacağınızı

Masaya oturup merakla ve gergin şekilde onu yani görev arkadaşımı beklemeye başladım

10 dakika sonra masaya biri oturdu. Gözlerimi kapatıp ona doğru başımı çevirdim ve düşünmeye başladım. Buarada görev arkadaşım erkekmiş.

Enes?

Yok ya onu böyle görevlere almazlar

Ömer?

Olabilir

Batuyu eliyorum gelmiyor zaten gelseydi şimdi rahat olacaktım. Geriye sadece bir isim kaldı...

Atlas..

Hayır Atlasdan nefret ediyorum lütfen o olmasın lütfen lütfen lütfen yalvarıyorum

Nedenmi nefret ediyorum

Beni sürekli tersler bu konuda çok ciddi. Ona iyilik yapmaya çalışmak çok zordur çünkü sonunda kaybeden siz olursunuz.

-Yağmur artık beni dinlermisin

Hayır fazla düşündüm ah Yağmur!

Yavaşça gözlerimi araladım

ATLAS!

-?

evet onu gördüğüm gibi avazım çıktığı kadar Atlas diye bağırmıştım. Rezil olmuştum herkes bana bakıyor..

Ese boğazını temizleyerek konuya girdi

-Çocuklar bu görev çok önemli direkt konuya giriyorum. Oraya gittiğinizde çok dikkatli olmanız gerek. Buradaki sorun çete çok fazla değil, fazla kötü

Aklınıza gelecek herşey var. Bunun için zaman tanımıyorum işleri bitene kadar gelmek yok beni anladınızmı?

Atlas onaylıyorum dercesine başını salladı. Ben tepki vermedim onaylamak zorundaydım.

Atlasla arabaya bindik araba lükstü oyüzden arkada sadece Atlas ve ben vardık. Atlas çok sakindi ve dışarıyı izliyordu. Sıkıntıdan patlamak üzere olduğum için telefonumu açtım keşke açmaz olaydım.. Telefondan birden son dinlediğim şarkı son sesle çalmaya başladı ama ne yapsam durmadı en sonunda kapatabildim. Atlasa baktığımda Atlasın sessiz güldüğünü gördüm

-Çokmu komik?

Atlas söylediğim cümle karşısında kendini toparlayıp eski ciddi Atlasa dönmüştü

-Başımı pencereye çevirip sessizce hayatımdaki en kötü şans dedim.

-Birşeymi dedin?

-Hayır Atlas birşey demedim.

-Merak etme benim hayatımdada sen en kötü şanssın

-Bidaha bana beni duyup duymamış numarası yapma Atlas!

Tepki vermedi

Tepki vermemesi beni iyice sinirlendirmişti her an Atlası boğabilirdim. Araba yavaşça durdu ve geldik dedi.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.