Gözlerimi açtığımda karanlık bir odadaydım. Uyandığım anda kafamın arkasında dehşetli bir acı hissetdim. Haraket etmeye calıştım ama olmadı, cunki odanın ortasında bir sandalyeye baglanmıstım. Odaya biraz goz gezdirdim. Karanlıktı ama kucuk pencereden giren loş ışıkta odada neler oldugunu az çok anlaya biliyordum. Tam önumde eski kahverengi bir kiyafet dolabı vardı, yanındada bir ayna masası, arkamı dondugumde yine eski bir yatak oldugunu gordum. Odada sadece bunlar vardı kucuk eski bir odadaydım. Tek sorun: Neredeyim ben?? Ne zamandır buradayım?? Buraya nasıl geldim?? Beni buraya kim getirdi??
Bir anlık aglayacak gibi oldum ama sakin kalmaya calıştım. Ne olmuştu, en son neredeydim hatırlamaya çalışdım.
O aksam evde annem ve babamla kavga edib evden çıkmışdım. Yağmurlu bir gundu. Müzik dinleyerek sokaklarda geziniyordum. Aklımca annem ve babamdan intikam almak için o aksam eve donmeyecektim.
Saat 11e geliyordu. 45dk falan gezindikten sonra sokaklardan birinde bir kadın sesi duydum. Bagırıyordu. Sesin nereden geldiyini anlamak icin kulaklıgımı cıkardım. Sesin geldigi tarafa dogru gitmeye basladım. Sesin geldigi ara sokaga girdim ve gordugum sey karşısında dehşete kapıldım. 3 tane iri adam bir tane kadının kafasına silah dayayıb son sözlerini soylemesini istiyorlardı. Kadın ağlamaya devam edince aralarından biri silahı alıb kadının kafasına sıktı. Tabii bende cok normal olarak bunu gorunce avazım cıkana kadar bagırdım. Sesimi duyan adamlar once bana sonra birbirlerine bakıp arkamca kosmaya basladılar. O anki adrenalinle nasıl kostugumu bile hatırlamıyorum. Ve sonra... Çıkmaz sokak... Arkamı donduyumde artık yuzlerini daha net goruyordum. Soldakı kumraldı. Yuzunde qarip bir yara izi vardı, ve bu onu cok korkunc gosteriyordu. Ortadakı esmerdi. Soldakından daha uzundu 190 boylarında falandı, digerlerinden daha yakısıklıydı ve kafama silah dayıyordu... Sagdakıda kumraldı. Diger ikisinden daha kısaydı, yuzu digerlerine gore daha yumusaktı. Digerlerinin aksine bana nefretle deyil korkuyla bakıyordu. 5 saniye birbirimize baktıktan sonra kısa cocuk yara izli olana bakıp "abi napıcaz şimdi!" dedi. Yara izli olan hic tereddut etmeden "bayılt onu" dedi. Sonra ortadakı kafama silahla sert bir sekilde vurdu, gerisi...
Ben ne yasadığımı idrak ederken ayak sesleri geldi. Sesler bir kisiye ait degildi, birkac kisi geliyordu. Ve kapı açıldı... Kalbim korkudan yerinden çıkacak gibi olmusdu. O üç adam... Yine bir sey demeden bana bakıyorlardı duygudan yoksun bir sekilde. Ve ben korkuyla üçünede sırayla bakıyordum. Yüzünde yara olan adamın gozleri yesildi, yılana benziyordu gozleri ve bu yara iziyle birlesince simdi cok daha korkunç gözüküyordu.Onun yanında kısa olan duruyordu. Ela renk gözleri vardı ve tatlı gözüküyordu. Ama yine bana yine aynı sekilde korku dolu bir ifadeyle bakıyordu. Gozum sonra uzun boylu olan cocuga kaçtı.Koyu kahverengi gozleri vardı. Esmer sacları dagılıb gozunun ustune dusuyordu, ve bu onu cok yakısıklı gosteriyordu... SACMALAMA YAGMUR! Onlar seni kacırdılar ve sen bunlarımı söyluyorsun!
Biraz bekledikden sonra uzun boylu olan "sonunda uyanmış küçük hanım" deyib alaycı bir gülüş atdı ve sonra digerleride güldü. Nedensizce kendimi kötü hissetdim. Benden katkat uzun adamlar karsımda benle alay ediyorlardı. Ama beni neden tuttuklarını ogrenmeliydim.
"Neden beni burada tutuyorsunuz! Neredeyim? Ve ben ne yaptım size?!" diye bagırdım
"Ne cok konuşuyormuşsun sen" dedi yara izli.
Ardından ben dururmuyum adamlardan deli gibi korkuyorum ama birden yurek yedim sanki ve "Anneniz, ablanız yokmu sizin! Utanmıyormusunuz bir kadını burada tutmaya!" dedim. Ve hicbir cevap gelmedi...Kendi kendime qaza geldim birden. Yine bana aynı duygudan yoksun bir sekilde bakıyorlardı.