Bölüm 1

O sabah yatağımdan mutlu bir şekilde kalkıp elimi yüzümü yıkamak için lavaboya gittim. Ev biraz hareketliydi nolduğunu anlamak için lavabo dan çıkıp aşya bir şekildekata indim kuzenlerim , yengelerim, teyzemler, amcalarım, dayılarım herkes ama herkes bizim evdeydi ne olduğunu anlamak için kuzenlerimin yanına gitmeye karar verdim çünkü o sıra da diğer herkes etrafta telaşlı bir şekilde dolanırken bir tek onlar oturuyordu ben merdivenin son basamağına bastığım an herkes beni yeni farketmiş gibi kafalarını bana çevirdi herkes diyorum bakın herkes o an nasıl titrediğimi hatırlamıyorum ama "noluyo ya? "dediğimi hatırlıyorum . Büyük amcam çok dikkatimi çekmişti hemen karşımda duruyordu bana korkmuş gözlerle bakıyordu gerçi herkes öyle bakıyordu da beni en şaşırtan amcamdı .İlk kez onu bu kadar korkmuş görüyordum sonra aklıma bir düşünce düştü yoksa babanne me mi bir şey olmuştu? Yada dedeme korkuyla tekrar sordum. "Noluyor? " Babam gülümseyerek yanıma doğru geldi . "Kızım sorun yok annen herkesi kahvaltıya çağırdı da o yüzden ev biraz kalabalık." Ah baba beni çocuk sanıyor hala kim bu yalana inanır ki bir sorun olduğu her hallerinden belliydi ayrıca kuzenlerim de üzgündü bu demek oluyor ki bir tek benden saklıyorlardı. Çok sinirlenmiştim. "Baba noluyor ?lütfen bana yalan söyleme . " Babam ne diyeceğini bilemezmiş gibi kafasını eydi o sırada Elif Naz konuştu(kuzenim) "Ada abla babannem biraz rahatsızlanmışta o yüzden hepimiz biraz panik haldeyiz sen üzülme diyede amcam sana söylemek istemedi ondan yalan söyledi. " Tahmin ettiğim şey olunca ne tepki vericem bilemedim çünkü bu ihtimali düşünüp çoktan kabullenmiştim. Sadece öylece baktım. Annem yanıma gelip beni koltuğa oturttuğunda. "Neden hepiniz burdasınız o haldeyse babannemin yanında niye değilsiniz. " Kısa bir sessizlikten sonra küçük teyzem sessizliği bozdu. "Babannen evde iyi şimdi .Bizde güçlü olmak için toplandık. Babannen yanlız kalmak istediğini söyledi." Şüphelenmiştim niye bilmiyorum sanki içimden bir ses Ada sana yalan söylüyorlar diyordu. Daha fazla soru sormayıp sakinleştim ama hala mantıksız geliyordu bir teyzem gelse neyse 2 teyzemde neden gelmişti ,sonuçta babannem onların yakını deyil. Ben odama çıkıp üstümü değiştirdim o sırada evdekiler gitmeye başladı sadece büyük kuzenim Ülkü ile diğer kuzenim Zeynep kalmıştı. Yanıma çıkıp benimle sohbet etmeye çalıştılar çalıştılar diyorum çünkü konuşacak konu arayıp durdular. Babannemin rahatsızlanması cidden doğru olabilir miydi? Onu çok merak etmeye başlamıştım. Tam ben meraklanmıştımli kapı çaldı ve içeri babannem girdi. Ben şaşkınlıkla kapıya bakarken kuzenlerim de aynı şaşkınlıkla babanneme bakıyordu. "Babanne !!" Babannem bana doğru yaklaşıp "Ada su" Dedi. Ardından konuşmaya devam etti. "Seni özledim de yanına gelmek istedim kızım. " Babannem hasta deyildi hatta gayet iyiydi . Kuzenlerim bana şaşkın bakışlarla bakıyorlardı sanki aha şimdi sıçtık diyolardı . Babannemi güzelce selamlayıp olayı bozuntuya vermedim. "Babannecim iyiyim sen nasılsın? " İyiyim kızım eee siz napıyorsunuz? " "Hiç oturup sohbet ediyorduk. Asıl sen söyle bakalım sen niye geldin?sadece beni merak ettiğim için gelicek halin yok ya! "