JEON JUNGKOOK
Bugün yeni okulumun ilk günüydü.Sonunda ortaokul bitmiş,lise hayatım başlamıştı.Çantamı alarak hızla odadan çıktım merdivenlere yöneldiğimde zıplayarak basamakları atlamaya başladım."Anne!Ben çıkıyorum." görüşürüz demedi ama "Hocalarından hiçbir şikayet duymayacağım,olası sözlüler için çalıştın mı?" gerçekten mi daha okulun ilk sınav yapacaklarını filan mı düşünüyordu? "Hmhm çalıştım." dedim yalnızca ve uzatmadan dış kapının kulbunu aşağı indirdim, kapıyı açarak evden çıktım.
*
Okula vardığımda kapının girişinde duruyor,sadece okulu izliyordum.İçimde bir korku ve heyecan vardı düşüncelerim beni yiyip bitirirken 'korkunun ecele faydası yok' diyerek adımlarımı atmaya başladım.
Acaba beni severler miydi?Dışlarlar mı,peki ya zorbalık yaparlar mıydı?
Kendime bunları düşündüğüm için kızmaya başladım pozitif düşünmeliydim.Ne zaman vardığımdan haberdar olmadığım sınıfın kapısına baktım.Daha zil çalmamıştı ama kapı kapalıydı,kapıyı açarak içeri girdiğimde herkesin kendi halinde olduğunu fark ettim.Belki de gerçekten korkmaya gerek yoktu.
Zil sesini duyduğumda önlerden boş bir sıraya geçtim.Çantamın içinde ki not defterimi ve kalem kutumu masanın üzerine çıkardığım sırada içeri hoca girdi."Günaydın çocuklar," "Saol!" Hocada kendi masasına iyice yerleşince sıranın tanışma faslına geldiğini anladım."Cam kenarından başlayarak sırayla kendinizi tanıtın." herkes kendini tanıtırken sıra bana geldiğinde yerimde hafifçe doğruldum. "Ben Jeon Jungkook,13 yaşındayım." hoca biraz garipsedi ve devam etti "Jeon yaşın lise için küçük değil mi?" bunları soracaklarını zaten biliyordum."Evet efendim kısaca şöyle söyliyeyim 3 yaşından beri anaokulu ve kreşe gittiğim için 5 yaşımda artık sıkılmıştım ve direkt ilkokula başladım." yüzünde bana karşı bir tebessüm oluştu ve devam etmelerini söyledi.
"Ben Min Yoongi,15 yaşındayım."
"Ben Chae EunWoo 15 yaşındayım."
"Ben Park Jimin 14 yaşındayım."
Sıra son kişiye gelince gözlerimi esmer çocuğun üzerinde gezdirdim.Çok az bir serseri tipi vardı ama insanları tabiiki de dış görünüşlerine göre yargılayamazdım.Üzerinde siyah bir dericeket vardı,altında her öğrencinin giydiği bir pantolon vardı.Saçlarını gelişigüzel taranmış ve hafif dağınık bırakılmıştı.Açıkçası bana göre oldukça yakışıklı bir çocuktu.
"Kim Taehyung 16 yaşındayım."
Esmer olan sınıfa kıyasla bizden büyüktü ama kimsenin bunu kafasına takacağını düşünmüyordum.Hoca yavaşça tahtayı açarak dersi başlattı.
-
Teneffüse gireli daha beş dakika olmuştu ama benim yaşadığın stresten dolayı midem bulanırken,kusmaya devam ettim.Diğer yandan fazlasıyla öksürdüğümü fark ettiğimde elimi alnıma yaslayıp ateşim olup olmadığını ölçmeye çalıştım ama nafile pekde işe yaramadı.Kabinlerin birinden çıktığımda çeşmede elimi yüzümü yıkayarak 1. kattaki sınıfıma doğru ilerlediğim sırada bir bedene çarptım.Kime çarptığımı bilmeden özür dileyerek hafifçe eğildim ve sırama doğru oturdum.Kollarımı yastık gibi kullanarak başımı yasladım."Hasta görünüyorsun,okulun ilk günü bunu nasıl başardın?"
Duyduğum tanıdık ses ile bakışlarımı esmer çocuğa doğru çevirdim."Evet biraz hasta gibiyim,ilaçlarımı içtim geçer herhalde sorduğun için teşekkürler."
Başımı yine kenetlediğim kollarıma gömdüm zil sesi duyduğumda yalnız başıma oturduğum sıramda sesler duyunca uykulu bir şekilde gözüm etrafta gezindi Kim Taehyung yanımda oturuyordu.
"Umarım rahatsız olmazsın ama hastayken seni yalnız başına bırakamam mazallah bayılırsın,ateşin çıkar herşey olabilir."
Esmer çocuğun bu haline gülümsedim."Öğlen yemeğini birlikte yiyelim mi?Ne dersin hyung."
Esmer çocuk kaşlarını çattı."Hyung deme lâzım olur."
Hasta olduğum için zaten başım ağrıyor,midem bulanıyordu etrafta ki sesleri zor algılıyordum.Niçin dediğini anlayamamıştım.Benim bu şaşkın hâlimi anlamış olacak ki "Yani evet birlikte yiyebiliriz."
Başımı aşağı yukarı salladığımda kafamı geri gömdüm.
Omuzumda hissettiğim ince bir parmak ile başımı kaldırdığımda üşüdüğümü hissediyordum.Başımda ki hoca "Jeon bir sorun mu var?Aileni aramamı ister misin?" birşey anlamıyordum,"Çok soğuk" diye ince bir sesle söylendim yanımda ki Tae bana endişeli gözler ile bakıyordu.Sınıf boştu."Saat kaç?" Taehyung hızla beni cevapsız bırakmadı."Okul bitti Jeongguk 4.dersten beri neredeyse nefes almadan uyuyorsun." Şaşkınlık ile gözlerimi açtım sanki daha uyumaya başlayalı 5 dakika olmuş gibiydi."Dershanem vardı benim gitmem gerek annem çok kızacak." Çantamı sırtıma aldım hızla ayağı kalktığımda başımdaki ani ağrı ve baş dönmesiyle dizlerimin üzerine çöktüm.Tae benim kolumu tutarak kaldırdığında "Olmaz,hastaneye gidiyoruz!"
Şuan o kadar kötü durumdaydım ki istememem çok salakçaydı.Yürüyemiyordum dizlerim soğuktan titriyor,kollarımı birbirine sürterken biraz sıcak istiyordum.Tae böyle olmayacağını anlamış olmalı ki,"Sıkı tutun." demesiyle kollarını dizlerimin altından geçirerek beni kucağına aldı.Şaşkın olamayacak kadar uykuluydum kollarımı boynuna sararak Taehyung'un sert erkeksi kokusuyla kendimi uykunun kollarına bıraktım.
*
KİM TAEHYUNG
Hızlıca taksiye atlayıp yanımda ki koltuğa yavaşça kucağımda duran çocuğu bırakacakken çocuk boynuma daha çok sarıldı."Annem dershaneyi ektiğim için çok kızacak hyung."
Tanrı'm hâlâ hyung diyordu.-Daha tanışalı 24 saat olmadı ama çaktırmayın- Ailesi ile olan sorunlarını bilemezdim ama sürekli derslerden bahsetmesi ailesinin baskıcı olduğunu bence yeterince kanıtlıyordu.Gözlerimi çocuğun üzerinde gezdirdim.Siyah saçları hafifçe ensesine geliyordu,benden 3 yaş küçüktü ama o kadar zayıftı ki sanki 10 yaş küçük gibiydi.İnce bir beli vardı.Şuan olduğumuz konumun farkına vardığımda gözlerim irice açıldı.
Şuan benim kucağımdaydı ellerim dizlerinin altındaydı.Kollarını sıkıca boynuma dolamıştı.Hastaneye vardığımızda parayı öder ödemez arabadan indim.Jungkook ellerimde olduğu için ateşini anlamam mümkün değildi tek bir çarem vardı.Dudaklarımı yavaşça alnına bastırdım.Lanet olsun alev alev yanıyordu.
Adımlarımı hızlandırarak acil kapısından girdim ve muayene sırası aldım.15 dakikanın sonunda sıra bize geldiğinde doktor odasına doğru girdim.Doktor konuşmaya başladı."Şikayetiniz nedir?"
"Arkadaşım" diyebildim sadece gerçekten biz arkadaş olmuştuk."A-arkadaşımın çok ateşi var sabahtan beri midesi bulanıyor,başı dönüyor ve kusuyordu.Öğlen yemeğinden önce bir uyudu sonrasında okul çıkışından 30 dakika sonra hoca ile biz uyandırdık."
"Anladım sedyeye yatırın lütfen."
Yavaşça kucağımdaki çocuğu sedyeye yatırdım.Doktor ateşini ölçtükten sonra bana kazağını çıkarmamı söyledi ben Jungkook'un yünlü kazağını çıkarırken oda steteskop'unu eline aldı ve nefes alışverişlerini dinledi."Aslında birşeyi yok yetersiz beslenmeden kaynaklı olmalı." dedi zaten zayıf olmasından çok belliydi doğru dürüst yemek yemediği."Ateş düşürücü yazacağım ve ona sağlam bir yemek yedirdikten sonra bu ilaçları içirin lütfen." tamam anlamında başımı salladım.Reçeteyi elime verdiğinde hâlâ uyuyan Jungkook'u yavaşça tekrar kucağıma aldım ve hastaneden çıktım.
-
Selaaamm!💥
Nasılsınız?Umarım iyisinizdir.🤍
Hep bir böyle lise fici yazmak istemiştim bu fice nasipmiş🫶🏻
Umarım seversiniz merak etmeyin daha uzun bölümlerde olacak🥹🎀
Sizi seviyorum diğer bölümde görüşmek üzere fice bol bol yorum yapmayı ve oylamayı unutmayın🌠😻
