Herşey telefonla konuşurken başladı.Bir buluşma ayarlamıştık haftasonu.Bir kafede buluşacaktık.Telefonla normal bir şekilde konuştuk.Onu kafede 20-30dk boyunca bekledim.Telefonlarını açmıyordu.İçten içe geriliyordum.Başına birşeymi geldi? Niye açmıyor? Bir sorun mu oldu? Kaza mı geçirdi? Diye aklımdan geçirerek daha da geriliyordum.Bir kaç kez daha aradım.Fakat açmadı.Onun evine doğru yol almaya başladım.Onun evine giderken aynı zamanda telefondan onuda arıyordum.Zaman ilerledikçe daha da kötü şeyler düşünmeye başlıyordum.Evine gittim fakat kimse kapıyı açmamıştı.Evden vazgeçip telefonda gözümü gezdirerek yolda yürüyordum.Telefona bakarken bir haber karşıma çıkmıştı."Gizemli ölüm" adındaki bir haber.Yavaşça haberi okuyordum.Haberi okurken haberde bir isim geçmişti.Bu isim "Diana" Yani arkadaşımın ismiydi.Ellerim titremeye başladı.Vücudum hareket etmiyordu.Haberdeki resime baktım.Haberin içerisinde bulunan resimdeki yer Diana'nın okuduğu lisenin yakınındaydı. Koşa koşa oraya gittim.Ambulanslar, polisler hepsi oradaydı.Herkes toplanmıştı.Hemen aralarına girdim.Bacaklarım sabit duramadı.Ben o kanlar içerisinde yatan Diana'nın görüntüsüne karşı dik duramadım.Dizlerim yere çöktü.Gözlerimden yavaş yavaş parlak göz yaşları damlamaya başladı.Ne yapacağımı şaşırdım.
Biraz zaman geçtikten sonra düşünmeye başladım.Bir banka oturdum ve bu ölümün nasıl bir kaza olacağını düşünmeye başladım.Ancak bu ölümün kaza olmasının bir imkanı,ihtimali yoktu.Araba çarpmış olabilirdi fakat başka birisinin yapma ihtimali daha yakın gibi geliyordu bana.İçimdeki his bana öyle düşündürtüyordu.Zaten orası çok kalabalık bir bölge,geniş bir yer değildi.Bunları düşünüp karakola doğru yol aldım.Herşeyi anlattım fakat bunun bir kaza olabileceğini,henüz bir kanıt olmadığını bana defalarca söylüyordu.İçten içe deliriyordum.Polis bana birden "Herhangi bir düşmanı, sevmediği biri varmıydı?"diye bana sordu.Bu soruyu düşündüm ancak bana böyle bir şeyden bahsetmemişti.Fakat okul çıkışlarında buluşmamıza geç kaldığını belirttim.Herzaman telefonu çaldığını ve çoğunluğunu açmadığınıda yanına ekledim.Fakat bunu hala henüz bir kanıt olarak kabul etmediler.Karakoldan çıktım.Diana'nın herhangi bir düşmanı olsaydı anca okuldan olabilir diye düşündüm.Çünkü okul dışı neredeyse tek benle buluşuyordu.Bende Diana'nın gittiği liseye nakil olmayı tercih ettim.Hemen nakil işlemlerini başlattım.Haftaya o okula gidecektim.
Bu hafta içerisinde o liseye yakın bir ev bulmam lazımdı.Ancak bütçeme uygun bir ev bulamamıştım.Yakınlarda öylesine dolaşırken bir yurt gördüm.Bu yurt liselileri almıyordu ancak genede denemek istemiştim.İçeri girip biraz zorladım.Elimden geldiğince yalvardım.Sonunda beni almışlardı.Ancak çok dikkatli olmalıydım.En kısa zamanda eşyalarımı toplayıp yurda yerleştim.Ayrıca yarı zamanlı bir iş bulmam lazımdı.Çünkü benim ne annem ne babam vardı.Annem ben küçükken ölmüştü.Babamsa annem öldükten sonra beni bırakıp başka bir kadınla kaçmıştı.Bunun yaşattığı hisleri kendime saklıyordum.Ne kadar içten içe üzülsem de.Bu dediğimi sadece düşünüyorum fakat uygulayamıyorum.Yatağıma geçip uyumaya başladım.Hemen yarı zamanlı bir iş bulmam gerekiyordu.Sabah kalkıp elimi yüzümü yıkadım.Daha gözümü açamamıştım.Gözlerimin altı mosmordu.Bu yaşadıklarım,gördüklerimden sonra gözümün içi dahi parlamıyordu.Bunları bir kenara atıp yarı zamanlı bir iş aramaya çıktım.Tek tek dolaştım.En sonunda yurda yakın markette yarı zamanlı bir iş buldum.Artık her okul çıkışı işe gidecektim.Bu günden sonra herşey tekrarlı gitti.Yurttan okula,okuldan işe,işten eve.Aynen hayatım bu şekilde ilerliyordu.Günler geçtikten sonra artık o gün gelmişti.Artık o liseye gidecektim.Geldi o pazartesi günü....
