herkes kavuşması gerektiğine kavuşmalı.
güneş aya,
toprak yağmura,
uzaklar yakına,
ben sana.
toprak ve yağmur birbirine kavuşunca
hani ortaya güzel bir koku yayar ya,
sen gelince ben huzurun kokusunu soludum.
ben huzuru senin kokunda buldum.
ay, dünya ve güneşin arasına girer,
güneş tutulur.
güneş aya tutulur,
ben sana tutulurum.
uzaklar yakına kavuşur,
eğer sen istersen.
gözlerin bana çok uzaktı,
en yakınımda olan senin gözlerin,
bana ve kalbime çok uzaktı.
çok uzak kaldık.
kalbim kalbine hasret kaldı,
kalbim sana yetemedi,
yarım kaldı.
kalp atışlarım ağır kaldı,
ağırlaştı, atamadı.
senin nefesini solusa,
yeni doğmuş bir bebekten farksız
yeniden hayat bulurdu.
kollarımın yeri bilirsin,
belindir.
ellerimin yeri,
senin ellerindir.
kalbimin yeri,
senin boş kalmış göğsündür.
benim yerim senin yanındır,
yarım kalan tek yanımsın.
kavuşmak mahşere kalmasın,
hâlâ yaşıyorken
gel kavuşalım.
eksik kalan
tek yanın.
**
visal: kavuşma.
buna şiir mi denir bilmiyorum ama bu tür şeyler yazmayı çok seviyorum.
bu pek güzel olmadı biliyorum ama yayınlamak istedim belki kaldırırım.
vaktinizi çaldıysa kusura bakmayın.
seviliyorsunuz!
