"Kafamdaki ölü ruhların bedenleri karanlığa gömüldü. geriye sadece paramparça izler kaldı"
Geriye doğru düşsem bir uykunun içine nefesimi orada boğmak isterdim kendi ellerim ile. yaşamak nefes almak çok zor geliyor bu amansız atan kalbime.
hayal kırıklıklarımın ardında sakladığım hayatım benim yok oluşumdan ibaretti. nefret aşkın içine saklanan bir düş gibiydi.
düş biter gerçekler karşına çıkar ve o zaman her şey bitmeye mahkum kalırdı.
bedenime saran suretim pusulu bir mekandı sanki. zihnim ise kaybolmuş kişiliklerimin ardında saklanan maskelerim.
adım yılmaz ankara'nın soğuk bir mahallesinde dünyaya gelmiştim. beni doğuran kadın annem ben sekiz yaşında iken babam olacak o şerefsiz adamın elini bırakıp gitmişti. ve günden sonra hayat benim için bir cehennem yerine dönüşmüştü.
alkolik ve kumar düşkünü bir adam ile hayat nasıl güzel olabilir ki. ve o adam size canı istediğinde şiddet uyguluyorsa insanların bunu görüp te gözlerini kapatıp hiç bir şey yokmuş gibi davranması da cabasıydı.
hatırlıyorum da bir gece aynı şekilde sarhoş bir halde eve gelmiş ben kırık dökük masanın üstünde evde olan bayat ekmeği yerken beni sebepsiz yere dövmeye kalkışmıştı. tabi buna izin vermemiş o küçük halim ile onu iterek evden kaçmıştım.
günlerce aç bir ilaç sokakta kalmış böyle devam edemeyeceğimi anladığımda küçük bir lokanta da işe girmiştim. başta buna izin vermeyen patronum halime acımış olmalı ki beni işe almış bana yatacak yer vermişti.
kimsem olmadığımı anne ve babamı kaybettiğimi söylemiştim. o adamın olduğu eve dönmek istemiyordum.
kimsesizliğim başka insanlar tarafından bana yuva olmuştu. günler geçmiş eski eşyalarımı almaya eski evime gittiğimde evin boşaltıldığını ve babam olacak o adamın öldürüldüğünü öğrenmiştim.
kumar borcunu ödeyemediği için öldürülmüştü. onun gibi bir adam bunu hak etmişti.
sıcak bir yuvam kalacak bir yerim karnım doyuyordu fakat tahlisiz kaderim buna da izin vermemişti. on altı yaşında yıllarca çalıştığım lokantanın sahibi ali abi ölünce ailesi lokantayı kapatmış ben de hem işsiz hem de evsiz kalmıştım. bu başta benim için bir sorun olmamıştı. yıllarca para biriktirmiştim. eski kötü bir yer olsa ada bir apartman dairesi tutmuş bulduğum her işe girmiş para kazanmaya çalışmıştım.
tabi bu askere gelmeden önceydi. yaklaşık dört aydır buradaydım. ve bu dört ay içinde hayatım o kadar çok değişmişti ki.
nizamiyenin içine girdiğimde koridorda bekleyen askere bir selam verip üst katta çıktım. siyah kapının önüne geldiğimde kapıyı çaldım. içerden gel emirini duyduğumda kapıyı yavaşça açarak içeri girdim. beni koltukta bekleyen adama doğru giderken başını kaldırdı ve beni görünce yüzünde alışık olmadığım bir gülümseme oluştu.
" bende seni çağıracaktım "diyen adamın elini bacağına vurması ile onun kucağına oturduğumda damarlı ve parmakları güzel olan eli ensemde hissettim. yüzünü yüzüme yaklaştırarak dudaklarımı öptüğünde ona karşılık verdim.
"seni çok özledim "diyen adamı öpmeye devam ettim. diğer elini üniformanın altında çıplak belimde hissettiğimde ürperdim.
binbaşı korhan aktay beni seven tek adam. onunla hikayemiz bundan dört ay önce askere geldiğimde başlamıştı. askere gelmeden bir gün önce geleceğim askeriyenin yakınlarında bir otelde kalmıştım. ve o tele yakın bir bara gitmiştim. onunla tanışmış güzel bir gece geçirmişti. onunla yatmıştım. sabah olduğunda ise o uyurken sessizce onu uyandırmadan ayrılmıştım.
tesadüf nasıl bir kader ilmiği ise hayat beni bir kez daha onun karşısına çıkartmıştı bir kez daha.
eğitim alanında karşılaşmıştım onunla. ve o günden sonra aramızda oluşan bu çekim hiç bir zaman bitmemiş aksine daha da içine çekilmiştik.
ben ona o bana düğümlenmişti. fakat bu düğümü koparma zamanım gelmişti. buna mecburdum.
dudaklarını son kez öptüğüm adamdan ayrılırken kucağından kalktım. bana anlamayan gözler ile bakan adam "ne oluyor yılmaz "yüz ifademden anlaşılıyordu her şey.
"ben senden ayrılmak istiyorum "dediğimde kelimeler boğazımda bir düğüm oluşturdu. buna mecburdum.
*********************************************************************************
KURGUYA EKLEDİĞİM VE AKIŞI DAHA İYİ SAĞLAYACAĞINI DÜŞÜNDÜĞÜM BİR ŞEKİLDE YAZMAK İSTEDİM UMARIM BEĞENMİŞSİNİZDİR. BOL YORUM YAPIP BENİ TAKİP ETMEYİ UNUTMAYIN.