Ah o güzel gözleri yok mu deniz mavisi içine gerip yüzesim bazen boğulasım geliyor, güneşe gelince kısılan gözleri kirpiklerine odaklanmamı sağlıyor.
Sıcak bir yaz günü deniz kenarı bisiklet sürüyorduk. Çoluk çocuk yoktu bazı genç çiftler el ele tutuşmuş yürüyorlardı. Tyler'in elini defalarca tutmuştum ama hiçbir zaman farklı bir anlamı olmamıştı o sıcacık elleri hep sarıp ısıtmıştı beni. Bebeklik arkadaşımdı o benim annelerimiz çocukluktan arkadaştı çok samimi olduklarından bizde bir arada büyümüştük ama ben Tyler'i liseye başladığımdan beri hep arkadaştan fazlası olarak gördüm o ise beni hep bir dost kardeş…
Bir banka geçip oturmuştuk o telefonunu alıp kız arkadaşına fotoğraf çekip atıyordu ben ise onla yazışırken ki güzel gülüşünü. Çok içten bir gülüştü bazen hep bana da öyle gülsün istiyorum. Kıskanıyordum, sevgilisini. Şanslı kızdı, yakışılı ve iyi niyetli nadir bir çocuğu kendine aşık edebilmişti.
+Tyler.
-Efendim?
+Gerizekalı bırak artık şu telefonu.
-Kızım dur bi aşkıma yazıyorum.
+Başlatma aşkına ben neyim burda heykel falan mı benleyken yazma şu kıza.
-Ya ne çene yaptın ha gezmiyecem bir daha senle görecen.
- Al tamam kapattım ne var?
+Sadece beni boş verme hep ona yazıyorsun zaten. Daha düne kadar bi kız için kardeşimi satmam diyordun.
-Vırvırlanma Violand.
Ayağa kalkıp bisikletime binip ilerlemeye başlayınca arkamdan "Bekle beni uyuz" diye bağıran Tyler hızlıca bisikletine binip yanıma yetişmişti
-Neyin tribi bu? Niye birden gidiyorsun kızım?
+*fısıltıyla* beni de o kız gibi sevsem olmaz mı?
-Ney? Duyamadım tekrar söyle.
+Trip atmıyorum diyorum.
Hızlanıp önden gitmeye başladım arkamdan "…" diye bağırmıştı.