JULİA ROBERTS FİLMELRİNİN KİŞİSEL GELİŞİMLİ, ROMANTİK, DRAM, KOMEDİ FİLMLERİNİN BAŞROL OYUNCUSU OLMAYI BEN DE BEKLEMİYORDUM. BEN HEP İLHAM VERİCİ BİLİM İNSANI BİYOGRAFİLERİNDEN ZEVK ALMIŞIMDIR ÇÜNKÜ. HERKESİN İZLEYİP FİNALİNDE HAYATININ AŞKINI VE ANLAMINI AYNI ANDA (HER NE HİKMETSE BİRİNDEN BİRİ DE HİÇ EKSİK KALMAZ) BULAN BAŞROLÜN YERİNDE KENDİNİ HAYAL ETTİĞİ FİLİMLERİ BEN İZLERKEN GÖZ DEVİRİP SAÇMA ROMANTİZMİNE GÜLMEK İÇİN İZLERDİM. İŞLERİMİN ARASINDA BEYNİMİ KULLANMAMAK İÇİN VERDİĞİM MOLALARDAN BİRİYDİ O FİLMLER. ŞİMDİ İSE HAYATIMIN AKADEMİK SIÇRAYIŞINI YAKALAMAM GEREKEN NOKTADA DUYGUSAL KRİZLERİMLE BAŞA ÇIKMAYA ÇALIŞAN ‘’O’’ BAŞROL KONUMUNDAYIM.
AZ ÖNCE TEZİMİ ANLATMAM GEREKEN DANIŞMAN HOCAMA BİLE NEDEN ‘’BÖYLE’’ OLDUĞUMU ANLATTIĞIM BİR GÖRÜŞMEDEN ÇIKTIM. EVE GİTMEK İÇİN HARCAMAM GEREKEN ZAMANI (SANKİ ÇOK VARMIŞÇASINA) YOL ÜZERİNDEKİ BİR KAFEYE OTURUP HAYAT ÇALKANTIMI YAZMAK İÇİN HARCIYORUM. BU KİŞİLİK KRİZİ ANINDA JULİA ROBERTSDAN AYRILDIĞIM TEK NOKTA BENİM NE İTALYA LEZZETLERİNİ KEŞFETMEMİ SAĞLAYACAK BİR TATİLE NE DE HİNDİSTANDA MEDİTASYON KAMPINA AYIRACAK PARAMIN OLMAMASI. BEN DAHA ÇOK BEŞ PARASIZ KRİZLERDEYİM. E HAYAT TARZIMIN DA BİR SONUCU OLARAK ‘’PRETTY WOMEN’’ DA OLAMIYORUM HALİYLE…
HER ZAMAN GÜNÜN BİRİNDE YAZAR OLACAĞIMI DÜŞÜNDÜM. GERÇİ BEN GÜNÜN BİRİNDE CERNDE ÇALIŞAN BİR FİZİKÇİ OLACAĞIMI, İTALYADA ÇALIŞAN BİR LABORATUVAR ARAŞTIRMACISI OLACAĞIMI VE İKİ ÇOCUKLU AİLESİYLE DUBLEKS EVİNDE YAŞAYAN BİR DOKTOR OLACAĞIMI DA DÜŞÜNMÜŞTÜM AMA NEYSE… SONUÇ OLARAK DÖNÜŞTÜĞÜM YIKIK VE DEPRESİF KİŞİ HARİÇ HERKES OLACAĞIMI DÜŞÜNMÜŞTÜM. AMA BEN ŞU AN YAZARLIK OLAYINA ODAKLANMAK İSTİYORUM. BELKİ İLERDE ‘’YAZARLIĞA İLK ADIMINIZI NERDE ATTINIZ?’’ SORUSUNUN CEVABI BU YAZDIĞIM SATIRLAR OLUR KİM BİLİR. YA DA HER ZAMAN OLDUĞU GİBİ YAZMAMAKTA ISRAR EDER VE ŞU AN KARALADIKLARIMI DA KENDİM DAHİL KİMSENİN OKUMAMASI ÜZERE İMHA EDERİM. HAKLILIK PAYIM DA VAR ASLINDA İMHA ETMEKTE. ÇÜNKÜ KENDİ PENCEREMDEN KİŞİLİK KRİZİMLE YAZDIĞIM HER SATIR BAŞKALARINA KARŞI HAK EDİLMEMİŞ SUÇLAMALAR BARINDIRIYOR.
DANIŞMAN HOCAMLA GÖRÜŞMEDEN ÇIKTIĞIMDAN BAHSETMİŞTİM. HAKKINI YEDİĞİMİ ŞU AN ANLAYABİLİYORUM. ÇÜNKÜ BEN NE KADAR KİŞİSEL SORUNLARIMA GİRMEMEYE NİYETLİ BİR BİÇİNDE DUMUR OLMUŞ SIFATIMLA TEZ KONUŞMAK İSTESEMDE BANA DERDİMİ SORDU. TAMAM KABUL BELKİDE BAŞKALARININ DA BENİM HAKKIMDAKİ YORUMLARI BU ŞEKİLDE DAVRANMASINA SEBEP OLMUŞ OLABİLİR AMA SONUÇ OLARAK BANA BENİ SORDU. VE KIRILMAYA ÇOK YAKIN BİR NOKTADA OLAN RUH HALİMİN EL VERDİĞİ ÖLÇÜDE YAKLAŞIP YAPABİLECEKLERİME ODAKLANDI. YAPMAM GEREKEN VEYA YAPAMADIKLARIMA DEĞİL. SANIRIM İNSAN İÇTEN İÇE KENDİNE DÜŞMAN OLDUĞU ANLARDA DIŞARDA KİM NE ŞEKİLDE YAKLAŞIRSA YAKLAŞSIN BİR MİKTAR ONU DA DÜŞMAN BELLİYOR. O YÜZDEN HOLYWOOD YAŞANTIMIN KASTINDA BULUNAN ‘’DEVİL WEARS PRADA’’ BAŞROLLERİNDEN BİRİ OLAN SAYIN DANIŞMAN HOCAM MERYL STEEP’E HAKKI OLAN TEŞEKKÜRÜ SUNMAK İSTERİM. ÖLSEM UMRUNDA OLMAYACAĞINI DÜŞÜNMÜŞTÜM. ÖYLE DEĞİLMİŞ.
ŞU AN DURDUĞUM YERDEN BAKINCA ACABA KAÇ KİŞİNİN BÖYLE HAKKINI YEDİM İÇTEN İÇE DİYE DÜŞÜNÜYORUM. HAKSIZLIK ETTİM… AMA SANIRIM (YANİ TERAPİSTİM OLSA BENCE BU DİYECEĞİMİ ONAYLARDI) ARTIK GEÇMİŞTE ETTİĞİM HAKSIZLIKLARI DÜŞÜNMEK YERİNE GELECEKTE HAK EDEN HERKESE HAKKINI VERMEYE ODAKLANMALIYIM. EK OLARAK PARANTEZ İÇİNDE TERAPİSTİMİN GÖRÜŞÜNÜ DÜŞÜNMEM TERAPİSTİMİN HOŞUNA GİTMEZDİ BENCE.
HOLLYWOOD FİLM SENARYOSU DEDİĞİM HAYATIMIN MUHTEMEL GELECEKLERİNİ ÖNCEDEN HİÇ ŞİMDİ OLDUĞU GİBİ DÜŞÜNMEZDİM. DÜŞÜNMEZDİM DERKEN BU SEFER GELDİĞİM NOKTAYI DEĞİL DE GİDECEĞİM ROTAYI KASTEDİYORUM. ESKİDEN GELECEĞİ DÜŞÜNDÜĞÜMDE HEP NE YAPACAĞIMI BİLİRDİM. BİR YOL OLMASA BİLE BİRDEN FAZLA YOL OLURDU KAFAMDA. AMA HEP BENİM ÇİZDİĞİM YOLLAR. ÖNGÖRÜLER VE PLANLAR… ŞİMDİYSE KOSKOCA BİR FİLM SENARYOSU OLDUĞUNU DÜŞÜNDÜĞÜM HAYATIMIN 2. BÖLÜMÜNÜN HANGİ SAHNEYLE BAŞLAYACAĞINI BIRAKIN ÖNGÖRMEYİ HAYAL BİLE EDEMİYORUM. KİMİSİNE GÖRE BU İYİ BİR ŞEY. BENİM İÇİNSE BİLİNMEZLİĞİN ÖLÜM SESSİZLİĞİNDE ACI İÇERİSİNDE KIVRANMAK YALNICA. EN AZINDAN ELİMDE BİRKAÇ SAYFA DA OLSA YAŞANMIŞ BİR SENARYO OLDUĞUNU BİLMEKLE YETİNİP HUZUR BULMAYA ÇALIŞIYORUM. AMA BU NOKTADA, YANİ DANIŞMAN HOCAMLA TEZ YERİNE DERT KONUŞTUĞUM TOPLANTININ ARDINDAN EVE GİTMEK YERİNE BİR KAFENİN SANDALYESİNE ÇÖKÜP İÇİMDEN GELENLERİ YAZDIĞIM NOKTADA, HAYATIN NE GETİRECEĞİNİ VE BENİM HAYATA NE VERECEĞİMİ HİÇ AMA HİÇ BİLMİYORUM. TEK BİLDİĞİM ŞEY JULİA ROBERTS’IN BENİM YAŞIMDAYKEN BENDEN DAHA ZAYIF GÖRÜNDÜĞÜ.