2022 16 Haziran
Nevra ve Ayaz geziyorlarfı mutlu mesut "hayatım beni ailenle ne zaman tanıştıracaksın?" Diye sordu Nevra "yavrum daha çok erken değil mi daha hem yaşımız küçük biraz daha büyüyelim" dedi ayaz "aman ne zaman evleniriz ki zaten" dedi Nevra "evleniriz yavrum hiçbir şey olmaz tamam" "tamam hayatım."
Gezmeye devam ettiler "ihtiyacın varsa alalım" dedi ayaz "yok hayatım almana gerek yok" "varsa alayım beğendiğin bi şeyi" "yok yok istemiyorum ihtiyacım yok" "tamam nereye geçelim" "kahve içelim ordanda eve geçelim bayağı yoruldum hem akşam oldu abim merak eder" "tamam sen nası istersen" dedi ayaz ve kahve aldılar. Kahvelerini konuşa konuşa bitirdiler.
"Yavrum seni eve bırakayım mı?" Dedi ayaz "bırak ama bizim evin biraz ötesinde bırak" "niye önünde bırakmıyorum?" Dedi ayaz garipseyerek "ya abim seni bilmiyo bilirse bana kızar nolur aşkım hadi ya" dedi Nevra "tamam sen nası istersen."
Arabaya bindiler. Ayaz arabayı çalıştırdı ve sürmeye başladı. Nevra telefona bakıyordu arada gözleri kapanıp açılılıp duruyordu. En son telefonu kapattı ve Ayaz'ın koluna girdi ve başını koluna koyup uyudu.
Ayaz ışıklarda nevraya baktı ve uyuduğunu gördü. Tam saçının ortasından öpmüştü ve gülmüştü. Ayaz evin yakınlarına geldi "Nevra hayatım geldik uyan" dedi ayaz ve Nevra uyandı. "Tamam hayatım hadi görüşürüz" dedi Nevra ve ayaza sarıldı ve öptü, arabadan indi.
Ayaz nevranın dediğini yapmıştı ötede bıraktığı için biraz yürüme mesafesi vardı ama çok değildi. Nevra eve girdi. Nevranın abisi odadan çıktı. "Nevra" diye seslendi Vural Cihan "efendim abi" "odama gel" "tamam üstümü degiştireyim gelirim" dedi Nevra ve odasına gitti.
Üstüne beyaz bi crop altına iste eşofman giydi saçlarınıda salık bıraktı odasından çıktı abisinin odasının önüne geldi. Kapıyı tıklattı "gel" dedi Vural Cihan, Nevra içeriye girdi. "Gel otur" dedi Vural Cihan.
Nevra abisinin yanına yatağa oturdu. "Niye bu saate eve geliyorsun?" Diye sordu Vural Cihan "arkadaşlarımla gezdim abi" dedi Nevra ince bi sesle "bu saate kadar olmaz Nevra saat şuanda 12 sen 11'de geldin bi daha böyle olmasın tamam mı abicim" dedi Vural Cihan elini nevranın saçına götürdü ve sever gibi yaptı.
"Tamam abi" dedi Nevra "hadi odana git uyu yorulmuşsundur" dedi Vural Cihan. Nevra küçük adımlarla odasına gitti.
Kapıyı kapattı yatağa oturdu "oh be bende ayazı fark etti zannettim" dedi sesi kısık bi şekilde.
Abisinden korkmuyordu hatta onu çok seviyordu Vural Cihan'da öyle ve sayıklıyordu hem Nevra yanlış yapsa bile abisi onu güzel bir dille uyarırdı.
Hemen Nevra yataktan kalkıp ışığı kapattı ve hemen yatağın içine girip uyudu.
Sabah oldu ve Nevra yataktan kalktı saate baktığında tam 10'du. Banyoya gidip elini ve yüzünü yıkadı. Havluyla kuruladıktan sonra geri odasına geçti. Yatağına oturdu ve eline telefonu aldı mesajlardan ayaza girdi "ben seni artık abime söyleyeceğim ister kabul et ister etme bu sana haberim olsun ne dediğine mesaj atarım sadece biraz gece saatlerinde söyleyeceğim" yazdı ve telefonu kapattı.
Saat 10'46
Nevra yemeğini yiyip odasına geçmişti. Aklına abisine ayazı söyleyeceği geldi. Hemen odasından çıktı ve abisinin kapısının önüne geldi tıklattı "gel" dedi Vural Cihan, Nevra sakin ve naif bir şekilde kapıyı açtı.
Vural Cihan Karadenizliydi onun siniri başka kimsede yoktu hemen sinirlenir sevdiği biri için canını bile ortaya koyardı özellikle ailesi için.
Kapıyı kapattı ve Vural Cihan'a doğru biraz yaklaştı "abi sana bi şey söyleyeceğim" dedi Nevra "söyle bakalım" dedi Vural Cihan "ama sakin ol sinirlenme tamam mı bana söz ver" "tamam nevracım söyle" dedi Vural Cihan, Nevra büyük bir nefes alıp verdi "benim sevgilim var" dedi Nevra bi anda "saçmalama Nevra" dedi Vural Cihan "yoo abi niye saçmalayım gayet ciddi ve doğruyu söylüyorum hatta adı'da ayaz sevinmedin mi ya biraz gül gülümse somurta abicim hadi kardeşinin sevgilisi olmuş bi sarıl" dedi Nevra gülümseyer ama Vural Cihan asla yerinden kımıldamıyordu.
Nevra abisinin boynundan sıkı sıkı sarıldı ama Vural Cihan hareket etmiyordu. En sonunda dayanamayıp nevranın belinden sarıldı. Nevra kendini bıraktı ve abisinin yüzünü gördü "ya abi niye somurtuyorsun biraz gül bak seninde sevgilim olur hadi ya" dedi Nevra "abicim ben gülerimde ama şimdi sevgili olmaz yaşın değil şimdi" "ay abi ya sana kalsa ben hiç evelenmeyeceğim resmen" "Nevra ister gez ister evlen benim için hâlâ küçük bir bebeksin ben sadece senin yaşın için endişeleniyorum" "abi hiç endişlenme hoçbbi şey olanyacak sen rahat ol ben hiçbi sıkıntı yaşamam tamam mı?" Dedi Nevra "tamam abicim" dedi Vural Cihan gülümseyerek. Nevra abisinin yanağına küçük bi öpücük kondurdu ve odadan çıktı.
Kendi odasına girdiğinde hemen yatağına yattı ve eline telefonunu aldı "aşkım seni abime söyledim biraz sinirlendi ama belli etmedi" yazdı Nevra hemen ayaz mesaja döndü "Nevra ben düşündüm taşındım seninle seneye evlenelim hemde seni ailemle tanıştırıcam" yazdı ayaz. Nevra şok olmuştu "tamam bana uyar hayatım" dedi Nevra. "Hadi görüşürüz yavrum" yazdı ayaz "görüşürüz hayatım" yazdı Nevra ve telefonu kapattı ve hemen ışıkları kapattı ve uyudu.
Tanıştırma günü (Nevra)
Nevra üstünü güzelce giymiş Ayaz'ın gelmesini bekliyordu. Nevra beklerken ayaz kapı zilini çaldı. Hemen Nevra ayaklandı ve kapıya gitti. Kapıyı açtı. Ayaz düz kumaş pantolon ve siyah gömlek giymiş ve yeni traş olmuştu. Elinde Nevra için olan çiçekler vardı. Birde çikolata.
"Hoşgeldin" dedi nevra "hoşbuldum yavrum" ayaz nevraya çiçekleri uzattı "al bunlar senin için" dedi ayaz gülümseyerek "çikolataları nereye koyayım" dedi ayaz sessiz bi şekilde "şu komodine köy" dedi Nevra hemen yanlarındaki komodini gösterdi.
Herşeyi hallettikten sonra içeriye geçtiler. Nevranın ailesi ayağa kalktı. Cihan ayazı gördüğü anda kaşları çatılmıştı. Çünkü vural Cihan ve Ayaz'ın ailesinin arasında büyük bir düşmanlık vardı ve bu yıllardır böyle sürmüştü.
"Hoş geldin oğlum" dedi nevranın babası Erhan ve elini uzatmıştı "hoşbuldum" dedi ayaz ve Erhanın elini sıktı "hoş geldin oğlum" dedi bu sefer nevranın annesi Sezen ve elini uzatmıştı o'da "hoşbuldum" dedi ayaz ve sezenin elinide sıktı "hoşgeldin" dedi nevranın abisi Vural Cihan ve elini uzattı "hoşbuldum" dedi yine ayazda vuralı gördüğü anda sinirlenmişti ama belli etmemişti çok.
"Geç otur şöyle oğlum" dedi Sezen Vural cihanın yanını göstererek. Ayaz Vural cihanın yanına oturmuştu. Nevrada tekli koltuğa oturdu.
"Ben Nevranın annesiyim" dedi Sezen "bende babasıyım" dedi Erhan "bende abisiyim" dedi Vural Cihan "memnun oldum çok hoş insanlarsınız Nevra anlatırdı bana" dedi ayaz "aa öyle mi nası anlatırdı" dedi Sezen "sizi çok samimi anlatırdı mesela" dedi ayaz Sezen karşı "bana söz deme oğlum Sezen anne de" "tamam Sezen anne" dedi ayaz "bana'da Erhan baba de ama evlendikten sonra sadece baba de" "tamam derim" dedi ayaz güler bi suratla.
"Abisini nasıl anlatırdı oğlum" dedi Sezen " valla Vural abiyi. Çok sevdiği Vural abide onu çok sevdiğini söylüyordu" Nevra gülümsemişti bu cevaba "ee oğlum sen neyde çalısıyordun?" Dedi Erhan "ben havaalanında bilgisayarda çalışıyorum" dedi ayaz "hee iyiymiş ne kadar eve gelme şansın oluyo?" "Sabah 12'de gidiyorum akşam 6 gibi geliyorum işlerimiz zaten yoğun olmuyo çok" "hee iyiymiş o zaman. Ee askerliği yaptın mı?" "Yok daha yapmadım ama yaparsam uzun süreli yaparım" "iyi oğlum Yapta süresi önemli değil" dedi Erhan. "Benim askerliğime bayağı var yani" dedi Vural Cihan
"Kaç yaşındasın?" Dedi sezen "20 yaşındayım" "1 yaş var aranızda "yok iki yaş var benim daha doğum günüm gelmedi" dedi ayaz "ne zaman doğum günün ?" Dedi sezen "23 Ağustos."
"Ne zamandan beridir tanışıyorsunuz?" Dedi Vural Cihan "3 yıl olmuştur" dedi ayaz "bayağı olmuş" dedi Sezen "evet herşeyini bilirim" dedi ayaz "sizinde hep anlatır demiştim ya" dedi ayaz.
"Ee ne zaman evlilik?" Dedi sezen sakin ve naif bi şekilde söylemişti "yok artık" dedi Vural Cihan "yani daha erken yaşı daha çok küçük olmaz ben izin veremem" dedi Vural Cihan "merak etme oğlum hemen evlenmitirlar zaten" dedi Sezen "ya biraz daha söyle 3-4 yıl geçsin düşünürüz yani şimdi ya da yakın bi zamanda olmaz " dedi ayaz.
"Heh aferim" dedi Vural Cihan içinden. "Oğlum senin için yemek hazırlamıştım gelin yiyelim" dedi sezen ve herkes ayağa kalkıp yemeğe geçti. Erhan başka Nevra ise Ayaz'ın yanına geçmiş Vural ve anneside yan yana oturuyorlardı. Heskes tabağına yemek almış yiyordu.
"Sarmalardanda ye ayaz senin için Tokat yaprağı aldım ellerimle sardım" dedi Sezen "ellerinize sağlık herşey çok güzel olmuş gerçekten" dedi ayaz "ee sevdiğin bi şeyler var mı yaparım bir dahaki gelişinde " dedi sezen gülümseyerek "yok siz zahmet etmeyin ben sizin elinizden ne olsa yerim" dedi ayaz "aa teşekkürler ama gerçekten sevdiğin bi yemek varsa söyleyebilirsin" dedi sezen "genllikle patates yemeklerini daha çok severim" dedi ayaz "tamam bi daha ki gelişinde yaparım" dedi sezen "teşekkürler" dedi ayaz gülümseyerek.
"Ben kalkayım artık ellerinize sağlık" dedi ayaz ve ayağa kalktı. "Aa nereye oğlum daha çay içecektik otur" dedi Sezen "gerçekten ellerinize sağlık çok teşekkürler herşeyin için ama evdekiler bekler beni hem zaten haber vermemiştim" ve herkes yine ayağa kalktı.
"Hadi görüşürüz oğlum" dedi Erhan ve elini uzattı ve sıktı. Herkesle tokalaştıktam sonra Nevra ve Ayaz kapının önüne geldiler "nası beğendin mi bizimkileri?" Dedi Nevra "beğenmez olur muyum ya çok naif insanlar soy adının hakkınıda veriyolarmış" dedi ayaz soy adları naif "evet öyledirler" "hadi görüşürüz yavrum" dedi ayaz ve nevrayı belinden tutup yanağından öptü ve "görüşürüz" dedikten sonra gitti.
Nevra geri eve girdi ve yemek masasına oturdu. "Ayy çok iyi çocukmuş Nevra" dedi sezen "öyledir" dedi Nevra ve güldü "ee sen onun ailesiyle tanıştın mı?" Dedi erhan "yok daha tanışmadım" dedi Nevra.
"Çekip gitti bi anda" dedi Vural Cihan "olsun oğlum hem ailesine haber vermemiş hem iyi çocuk çok güzel konuşuyor, hem insandaki en önemli şey kalp'tir" dedi sezen "olsun bence haber verip gelmeliydi" dedi Vural Cihan.
Tanıştırma günü (ayaz)
Nevra güzelce hazırlanmıştı yaz günüydü ayazın gelmesini bekliyordu. O sırada telefonuna bildirim geldi "aşağıya in yavrum" yazmıştı ayaz. Nevra hemen çantasını alıp evden çıktı. Ailesinin haberi vardı.
Hemen kapıdan çıktı ve ayazı gördü arabaya bindi ayazın elinde çiçek vardı "al bu sana yavrum" dedi ayaz ve nevraya uzattı "ayy teşekkürler aşkım" dedi Nevra. Ayaz arabayı çalıştırıp hemen evlerine gitti.
Eve girdiklerinde el ele tutuşuyorlardı. Ailesinin yanına geldiklerinde ellerini bıraktılar "Merhaba" dedi Nevra aile üyelerine bakarak hemen yanında ayaz duruyordu. "Merhaba kızım" dedi ayazın babası fikret. Nevra ayazın abilerinin elini sıktıktan sonra Ayaz'ın yanına oturmuştu.
Nevra Ayaz'ın ailesini bu karşılamadan sonra soğuk ve samimiyetsiz olarak bulmuştu ama kötü düşünmüyordu. Hep yüzü güler suratlıydı.
"Ee kızım senin yaşın kaç?" Dedi Şahika Ayaz'ın annesi. "19" "iyi ama biraz olgun duruyorsun oğlum biraz geniştir benim" dedi şahika "evet" dedi Nevra hafifçe başını sallayarak.
"Yemek yapabiliyor musun?" Dedi bu sefer şahika "evet yapabiliyorum isterseniz bi daha ki gelişimde getiririm sizede" dedi Nevra "yok kızım sen zahmet etme biz yaparız" dedi şahika "tamam siz nası isterseniz" dedi Nevra kabullanmiş bi şekilde "we okuyor musun kızım?" Dedi fikret "evet okuyorum" dedi nevra "ee ne okuyosun?" Diye sordu şahika "mimarlık" dedi nevra "kızım mimar olup'da ne yapacaksın boş ver okuma" "yok öyle olmaz bizim ailede herkes okuyo okumayanıda pek sevmiyorlar zaten" dedi Nevra ve herkes sustu.
"Tamam neyse bunları konuşmayalım nevraya biraz kendinizden bahsetsenize" dedi ayaz ortamı yumuşatmaya çalışarak. Kimse hiç bi şey söylemeyince ayaz söyledi. "Bak eren abim küçük abim diğeride Koral abim o'da büyük abim bende en küçükleriyim. Annem şahika babamda fikret" dedi ayaz nevraya yaklaşarak "çok güzel bi çekirdek ailesisiniz" dedi nevra gülümseyerek. Ağzından söylediği şeylerin aslında tam tersiydi.
"Kapıları camları Felan siler misin annenin evinde?" Diye sordu şahika "hizmetçi gelmediği sürece ben yapıyorum bazen ev işlerini" dedi Nevra "tamam bizdede hizmetçi var ama o sürekli burda burdan başka bi yere gitmez" dedi şahika "he anladım sizin evinizde yaşıyo o zaman" dedi nevra anlamış bi şekilde.
"Tamam neyse boş verin hizmetçiyi Felan sofrya geçelim hadi kızım" dedi fikret ve herkes ayağa kalktı. Herkes yemeğe oturdu ve tabaklarına yemek aldılar.
"Ee çocuk ne zaman?" Diye sordu şahika. Nevranın ağızında yemek olduğu için boğazında kaldı ve öksürdü. "İyi misin?" Diye sordu ayaz eleini nevranın beline atarak. "Ay şahika niye soruyosun kızın boğazında kaldı" dedi fikret "iyiyim iyiyim bi şey yok" dedi Nevra ve su içti.
Tamam neyse boş verin hizmetçiyi Felan sofrya geçelim hadi kızım" dedi fikret ve herkes ayağa kalktı. Herkes yemeğe oturdu ve tabaklarına yemek aldılar.
"Ee çocuk ne zaman?" Diye sordu şahika. Nevranın ağızında yemek olduğu için boğazında kaldı ve öksürdü. "İyi misin?" Diye sordu ayaz eleini nevranın beline atarak. "Ay şahika niye soruyosun kızın boğazında kaldı" dedi fikret "iyiyim iyiyim bi şey yok" dedi Nevra ve su içti.
"Ee cevabımı alamadım" dedi şahika "bi evlenelim ilerde bakarız zaten şuanda düşünmüyoruz ikimizde" dedi Nevra sakince "ee benim torunum olmayacak mı şimdi" dedi şahika "olur tabiki anne niye olmasın bak yengemlerde var hem abimlerin çocuklarıda olur niye öyle düşünüyosun?" Dedi ayaz "tamam kapatalım şu çocuk konusunu boş verin onlar isteyince ederler boşver sen şahika" dedi fikret.
"Düğün ne zaman?" Diye sordu bu sefer şahika. "Anne bunları boş ver zamanı gelince biz size söyleriz" dedi ayaz "iyi söylemeyin" dedi şahika trip atarak.
Herkes yemeğini bitirdi. "Ee kızım doydun mu?'' diye sordu şahika "doydum ellerinize sağlık çok güzel olmuş" dedi Nevra "iyi afiyet olsun" dedi şahika.
Şahika arkasını döndü mutfağa doğru "çiçek. Çiçek" diye seslendi ve bi kadın geldi. "Buraları topla" dedi şahika.
Ve herkes yemek masasından kalktı. Oturma odasına geri geçtiler. Biraz daha sohbet ettikten sonra. "Ben artık kalkayım evdekiker merak eder" dedi Nevra ayağa kalkarak "tamam kızım güle güle git" dedi şahika "görüşürüz kızım kendine dikkat et" dedi fikret. Nevra ve Ayaz dış kapıyı açtı ve dışarıya çıktı.
"Yavrum senin bi şeye moralin mi bozuldu?" Dedi ayaz "ya bi ailen tanıştığımıza memnun oldum eve geldim tanışmak için yüzleri beş karış havada nası moralim bozuk olmasın ayaz ya" dedi Nevra hem sinirlenerek hemde duygusal olarak.
"Hayatım ne yapayım onlarda böyle ama eminim ki biz evlendikten sonra değişecek herşey" dedi ayaz nevranın belinden tutarak. "Tamam" dedi Nevra. Ayaz nevranın yanağını öptü ve gitti.