SELİNIN GÖZUNDEN
Marseli susturmaya çalışırken canim çıktı vaveylanın onu sevdiğini düşünüyordu lakin böyle birsey olamazdı çünkü vavelyanin babasını öldürmekte o nunda payı vardı bu sırrı ben ve marsel dışında kimse bilmiyordu
-vavelya seni sevemz çünkü onun babasını öldürdün
-Ben öldürmedim hadi naz yapma beni seviyor demi
-sana birşey anlatmak istemiyorum marsel gerçekten çok canımı sıkıyorsun öyle bir şey yok hem sen sevdin mi vavelyayı?
-yoo ne alaka şimdi ne sırası var ben òyle birsey demedim
Aman marsel ben vavelyaya gidiyorum bugün orada kalcam kozaya söylersin haberi olsun
-Tm .söylemem hii
Bazen beni delirtselerde öz kardeşim lerim gibiler zaten koza öz kardeşim ama marsel ve bartu da benim için öyleydi
VAVEYLANIN GÜNCESİNDEN
2 saattir selin ile konuşuyorduk beraber yaprak dökümü izleyip ağlıyorduk artık dayanamayıp selin e bilgisayar odamı gösterdim küçük bir odadan oluşuyordu iki duvar ful kitaplik tı ortada bir masa.vardı burada bilgisayarım vardı s
15 gün sonra
Off koza gerçekten angutsun o oyun öyle geçilmez telefonu elime alıp oyun oynuyordum ilk görevimiz bitmişti marsel eve gelince yeni görevimizi öğrenecektir
-Benim danonemi kim yedi
-Ben yedim Bartu birşeymi oldu
Selinin bu cevabı üzerine birbirlerine girdiler kozayla Ben oyunu geçemedik diye bağırıyordu k
Marsel kapiyi açıp içeri geldi üzerinde bir sürü poşet vardı.koza bir çocukmuş gibi poşetlere daldı. Marsel yeni görev için bize bir şeyler anlatıyordu görev şuydu bir baloya katilacaktik aslında müze gibi bir şeydi bu sırada çok pahalı olan tabloyu çalicakmısiz bu duruma normalde olsa tuhaf bakardım ama alıştım sonra bartu dayanamayıp poşetlerde ne olduğunu sordu marsel tekten çıkarttı kozaya lacivert vor takım elbise vardı marsel ve bartuda siyah takım elbise seline bordo uzun bir elbise bana dar uzun bir kırmızı elbise vardı sanırım marselin kırmızıya karşı bir ilgisi vardı analmadim teşekkür edip selinle odamıza çıktık yarın için plan yapıyorduk selinin hiç bordo ayakkabısı olmadığindan ona bir bordo bir ayakkabı verdim ayağına tam uydu ve çok yakışmıstı. Ben zaten hazırdım
SABAH
Busefer yemek sırası bendeydi bu 15 gün içinde hem yemek yapmayı hemde silah tutmayı öğrenmistim aslında ikiside çok iyi şeylerdi. Bu sefer çocukluğumda babamın bana hep yaptığı patatesli yumurta yı yaptım bir yandan ağlıyordum bu tarif bana hep hüzün vermişti.Yemek yedik selin neden ağladıgimi sordu babamı özlediğimi söyledim selin birden marsele baktı ne olduğunu anlamamıştım eğer isters3n mezarına gidebiliriz bugün dedi marsel çok sevinmiştim bugün hem benim doğum günümdü babamı gorebilecektim. Babam öldükten sonra doğum günü kutlamadım bunu hiçbirine söylemedim.
