Patlama sesiyle aşağıya baktığımda her yer dumanlar la kaplıydı ve o dumanın içinde askerlerin de var hemen pilot üsteğmen Ahmet'e " helikopteri hemen en yakın yere indir çabuk füze kullandılar" dedim " komutanım öyle bir şey yapamam bana sizi karargaha götürme emri verildi " dediğinde sinir bütün damarlarımda kan gibi dolaşmaya başladı sesiz olmicam bir şekilde " bana ne yapacağını söyleme üsteğmen beni hemen bu helikopterden aşağıya indir " dediğimde beni hiç dinlemiyor gibiydi tekrar bağıracaktim ki albayın " yüzbaşı sıkıntı çıkarmada dön karargaha bu sana son ikazim eyer bir daha tekrarlanır sa sen ne yapacağımı iyi biliyorsun yüzbaşı " dedi tehditkar bir sesle anladığım kadarıyla albay baya sinirliydi cevap vermeden susup bir an önce helikopterin yere inmesini bekledim.Sonunda helikopter piste indiğinde piste ambulansın ve albayın olduğunu gördüm albayın önüne geçip " Yüzbaşı Demir Alaz Çevik emredin komutanım" dedim " rahat asker şimdi şu arkamdaki ambulansa binip hastaneye gidiyorsun yüzbaşı" dedi " komutanım onların durumu kötü en son her yeri duman kaplamıştı yaralı yada Allah korusun şehid olabilirler ben burda oturup bekleyemem " dediğimde sahada sinirlendiği anladım benimde takkatim kalmamıştı gözlerim kararıyor du albay " ben sana demedim mi emrimi ikiletme diye-" devamını duymuyordum başım dönüyordu gözüm kararıyor du en sonunda tek hatırladığım etraftaki askerlerin bize doğru koşmasıydı...
Gozlerimi