Yeni atandığım alaya doğru ilerlerken aklımda eski silah arka-daşlarım dönüyordu. Hepsini özleyecektim ama önceliğim vatanımdı. Ne olursa olsun vatan vazgeçilmezdi.
Yanından geçtiğim askerler beni ilk defa görmüş oldukları iç-in olmuş olsa gerek dönüp tekrar baktıklarını hissediyordum. Yeşil gözlerim Albay Metehan'ın odasını aradı. Koridorda biraz ilerledikten sonra Albay'ı aramak için telefonumu çıkarttım. Tam bu sırada biri omzuma çarptı. Kim olduğuna bakmak için kafamı oldukça kaldırmam gerekmişti. Karşımdakinin onbaşı olduğunu görünce kamuflajımın omzunu silktim ve tamamen ona döndüm.
"Dikkat etsene, asker." dedim sakin ve soğuk sesimle. Arkası-nı döndü ve alaylı bakışlarıyla bana baktı.
"Asıl sen kafanı telefonundan kaldırmaya bak," dedi. Kaşları-mı kaldırarak ona baktım. Omzumdaki yıldızlara baktı ve anın-da hazır ola geçip önümde durdu. "Kusura bakmayın,komutan-ım. Sizi burada ilk defa gördüğüm için tanıyamadım."
"Sorun değil, belki iş görürsün," diyerek telefonumu tekrar ce-bime attım. "Albay Metehan'ın odası nerede?"
"İzninizle sizi götüreyim,komutanım." diyerek elini öne uzattı.
Sert adımlarımla koridori döverken önümdeki onbaşıyı takip ediyordum. Yakalığına veya künyesine bakacak kadar onu inceleyememiştim. Yalan yok yakışıklı adamdı ama aynı timde olursak pek de iyi anlaşacağımızı sanmıyordum. Egoist tavrını baştan belli etmişti, en azından yıldızlarımı görene kadar. On-dan bir rütbe üstteydim, yani yüzbaşı.
Yakından bakınca belli olan ela hareleri vardı. Kirli sakalları yüzüne uyumluydu. Kısa bir kadın değildim ancak onbaşı ba-na göre fazlaca uzundu. 1.80 ben yanında cüce kalıyordum. Az önce adamı çok incelemedim demiştim değil mi? Yalan söylemişim. Konuştuğumuz sırada gözlerim tamamen yüzün-de gezinmişti.
Bir üst kata çıktık ve kapının kenarındaki isimlikte 'Albay Metehan Sancak' yazan kapıda durduk. Onbaşı asker selamı vererek yanımdan ayrıldı. Kafamdaki bordo bereyi düzelttim ve kapıyı çalarak onay bekledim. Albay'ın kalın sesi beni odaya çağırınca kapıyı yavaşça açtım ve hemen ardımdan kapat-tım. Koltuğunda oturan Albay beni görünce babacan bir tavırla gülümsedi.
"Hoşgeldin Asena komutan. Seni bu alayda görmek güzel. Alıştın mı diyeceğim ama daha yeni geldin." Gülümsemesine karşılık verdim ve asker selamı vererek elini gösterdiği koltu-ğa oturdum.
"Hoşbuldum Albay'ım. En kısa sürede alışacağım inşallah."
"Güzel,güzel. Ee hadi gel seni timinle tanıştıralım."
"Nasıl isterseniz komutanım,"dedim ve ayağa kalkarak albaya kapıyı açtım.
Albay önde ben arkada ilerlerken aklına bir şey gelmiş gibi aydınlanarak bana döndü.
"Nasıl unuttum,benim bir yarbayın yanına uğramam lazım kız-ım. Sen istersen bahçeye geç istersen burada bekle,"dedi. Da-ha sonra yanımızdan geçen bir askeri durdurdu. "Ateş Tim'ine haber et alayın bahçesine toplansınlar,asker." Genç asker sel-am verdi ve yanımızdan ayrıldı.
Albay yarbayın yanına gidince olduğum yerde beklemeye baş-ladım. Bir üst kata çıkmıştı zaten,aşağıya onunla inmem daha iyiydi. Yanımdan geçen birkaç askere selam verdikten sonra çalan telefonum ile elimi cebime attım. Arayan kişiyi görmem ile dudaklarıma huzur dolu bir gülümseme kondu.
"Annem,nasılsın iyi misin?"dedi nur sesiyle.
"Olmaz mıyım Bilge Sultan,yeni timimle tanışacağım şimdi al-bayı bekliyorum,"dedim.
"Ay güzel yavrum,nasıl da heyecanlısındır sen şimdi. Senin ye-rine ben heyecanlandım."
"İlk timim değil Bilge Sultan,"dedim gülümseyerek.
"Olsun güzelim benim. Yanlız Batman'ın oralar çok fe-nadır,dikkat et tamam mı yavrum?"
"Ederim annem ederim,"dedim. İleriden gelen albayı görünce, "Anne albay geliyor ben seni sonra ararım hadi dikkat et kendine,"diyerek alelacele kapattım.
Albay kiminle konuştuğumu sorgulamadan önümde ilerlemeye başladı. Sert adımlarımla onu takip ederken bir yandan da alayı inceliyordum. Hakkari'deki alaydan çok bir farkı yoktu.
Bahçeye indiğimizde bir gruba doğru ilerlemeye baş-ladık. Tahminimce yeni timim buydu. Ateş Timi.
Albayı ve beni gören askerler oldukları yerde hazırola geçtiler. Albay önde ben arkasında timin önüne dikil-dik. Gözlerim hepsinin üzerinde gezindi. Bir kadın ve al-tı erkekten oluşuyorlardı. Ardından gözlerim alayın ko-ridorunda çarpıştığımız onbaşına gezindi. Demek ko-mutanı olacaktım. Dudağımın köşesi kıvrıldı çünkü bu süreçte benden çok çekeceği vardı.