Sofia küçük bir kasabada, varlıklı bir ailede, ailenin tek çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Sofia ailesi ne yaparsa yapsın mutlu olamayan bir çocuktu, dersleri iyi deildi. Genelde tek takılırdı ama bazen arkadaş taklidi yapan birkaç arkadaş satıcısıyla takılırdı. Dersleri küçüklüğünden beri kötü olduğu için ona yapılan baskı psikolojisini bozmuştur ve ders çalışmak istemiyordu. Ailesi bu durumu çok geç fark etmişti. Ve olaylar öyle bir yere gelmişti ki düzelmiyordu...
"Kapı açma sesi"
-Selam anne ben geldim
-hoş geldin kızım
-ne yapıyorsun?
-işe gidicem hazırlanıyorum
-tamam
"Odaya çıkar"
-ohh bugün dersler çok yordu. 'Arkadaşım olsa onunla konuları konuşur,oyunlar oynar, ders çalışırdım ama olmuyor işte.'
-kızımm yemek hazır masaya gel
-tamam anne geliyorum 5 dakikaya
Kitaplarımı yerleştirip iniyi- "AAAAAAA"
-"Ne oldu kızımmm!!"
K-koluma birşey dokundu!!
-sen öyle sanmışsındır bu kadar bağıracak ne var??
- tamam,tamam sanırım haklısın
-hadi yemeğe hızlı gel
-geliyorum
"Sofraya inerler"
'Çatalla oynayıp yemezsin'
-kızım niye yemiyorum
-hiç..
-hadi yede uyu
-tamam...
'Yemek biter'
-Ben yatmaya gidiyorum anne
-tamam kızım iyi geceler muck
'Odaya çıkar'
Bugün çok yorgunum hemen uyuyuyayım.