Bölüm 33

Maalesef ertesi güne gelmiştik.Bugün evlenecegim gündü. Ama yapacağım bişey yoktu.Çağresizce başımı eymek istemiyor, kendime daha çok geleceğime karşı biseyler yapmak istiyorum.Gelinligimi giydirmek üzere bir kaç yardımcı gelmişti, ama ben giydirmeleri ne izin vermemiştim. Sadece gözlerim dolmuş ve sınırlı bir şekilde hizmetçileri bagriyordum, beni tutmaya çalıştıkça hepsini itiyordum."Bırakın beni!" diyerek bağırdım, çağresizce bagrismalarim, cagresiz hayallerim ve düşlerim odanın içinde süzülürken, ben ise kaderime karşı geliyordum. "Giymeyeceğim!" Birden hizmetçiler den biri Mehriyi aradı.Diğerleri beni tutmaya çalışırken, odanın kapısı sonuna kadar açıldı, Mehri içeri elleri cebinde bir şekilde, siyah gömleği ve kırmızı gravati ile girdi, altında ise kot pantolonu vardı."Ne oluyor, Candy!" diyerek bağırdı yardımcıya. Ben ise ani bir hareketle sınırlı ve kızgın suratım ile ona döndüm."İstemiyorum!" diye bağırdım. O ise biz gibi bir suratla bana dondu"Burada konuşmayalım, istersen." Gözlerini açtı ve bana dikti"Bir Kah olmak istemiyorum, beni buna zorlayamazssin!" Birden odanin içi yeniden sessizliğe büründü."Seni burada," ..... "Herkezin içinde, öyle bir operimki!" "Bana hiçbirşey yapamazssin!" gözlerinde buz gibi bir keskin ama derinliklerinde bir kirginlik vardı."Bende bir insanım," ..... "Seçimlerin seni ilgilendirmez!" dediğimde nefes alma sesinden başka bişey duyulmuyordu."Herkez, dışarı!" diye bağırdıginda irkildim, (Ve bundan nefret ettim.) oda boşaldı tek ikimiz kaldık.Mehri hızla üzerime yürürken bende aynı zamanda odanın duvarına doğru geri adımlarla ilerlemeye başladım,Beni duvar ile arasına aldığında, bacaklarımın arasına dizini koydu ve beni duvara yasladı."Ne yapıyorsun!" demeden, dudaklarını boynuma geçirdi, ve hızlıca emmeye başladı. Ben bağırırken, odanın tavanına doğru son bir mesafe ile bakıyordum, Beni biraktiginda, bu sefer dudaklarını yaklaştırıp..........."Seni seviyorum!" diye bağırdı dişlerinin arasından,ama kulaklarım duymak istemedi gözlerim görmek istemedi ve daha doğrusu duygularım....Ölmek istedi..Hepsi inkar etmek istediler. Ama tek bir gerçek vardı onları bitiren.Bende onu seviyordum.Kollarımı boynuna doladim ve .........."Bende seni," gözlerim ona doğru bakıyordu "Seviyorum."-----------------0----------------Gelinligimi giydirmelerine izin vermiştim ve Düğün alanına gelmiştim. Bir Köşkte düğün yapacaktık. Merdivenlerden çıkarken, yanımda babaminda olmasını isterdim, Gelinliğim normalde beyaz olmalıydı ama benimkisi kırmızı idi. Köşkte bütün mafya adamları toplanacak ve düğün- evlilik uğruna büyük bir içki partisi verilecekti.Umarım babamda orada olurdu....Bu hayatta en çok babamın gelmesini istemiştim ama bu bana verilmedi.Nihayet merdivenlerden çıkıp o kata doğru yürümeye başladım.Elim boş duvarlarda gezinirken gözlerimi kapattım. Açtığımda ise nihayet içeri girdim, kocaman bir alkış sesi yükseldiğinde önce etrafımda göz gezdirdim. Sonra ise Mehriye baktım.Gözleri bana doğru bakıyordu.Birden onun olduğu yere orta yere ilerlemeye başladım.Her bir adım, her bir hissiyat sanki benim sonum gibi geliyordu.Onun karşısinda durdum, omuzlarımı dikleştirdim. O ise ellerimi cebine sokmuş bir şekilde beni süzüyordu.Sonra memur çıktı, ikimizede yuzuklerimizi verdi.Sonra memur ona doğru döndü. Ve sormaya başladı. Sormasını bitirdiğinde Mehri "Evet" dedi, sıra bana geldiğinde biraz bekledim.Mehri bana arkadan kas göz hareketi yapıyordu."Evet." dediğimde herkez alkışlamayabaşladı. Ama bu benim sonum olacaktı. Ardından yuzuklerimizi taktik. Sıra öpüşmeye geldiğinde, siyah duvami açtı ve yuzumu avuclarimin içine aldı, ona bakarken guluyormus gibi yapsamda....Aslında gerçekler öyle değildi.-------0----- Mehri diyer adamlarla içerken bana soru soran ünlü kadınlarla konuşuyordum. Oturduğum yerden gülümsüyordum,Ama içim kan ağlıyordu."Babamın düşmanı ile evlenmenin nedeni nedir?" dediğinde ona doğru baktım."Seviyorum onu, bu engel değil." dedim sanki onu savunurcasina."Bana pek öyle gelmedi."gözlerimi ona diktim ve ona bakarak kafamı eğdim."Sizin karariniz." .... "Benim karisacagim bir konu değil." kadın kalkıp gittiğinde yanımda Seranın olmasını isterdim.Bu zor gunlerimde yanımda olmasını isterdim, onunla dertleşmek ve ona içimi dökmek....istedim....Derken gözüme biri çarptı, Mehriye doğru bakıyor ve yürüyordu, bir anda bunun Melissa olduğunu fark ettim, burada ne işi vardı!Mehri ayağa kalktığında uzaktan onları izliyordum, Sonra yanlarına gittim, nedensizce.Mehrinin koluna girdigimda ona gününü göstermek ve bunları bilmesine rağmen benden neden ayrıldığına dair hesap sormak istiyordum."Zei?" dedi Mehrinin koluna girmiş ona bakarken. O sırada Mehri elini benim elimin üzerine koydu. Gözü ise yuzuklerimize çarptı."Siz," sözünü böldüm "Evet biz evliyiz." dediğimde etraftaki kalabalık ses, bir anda yerini sessizliğe bıraktı."Beni yarı yolda bırakan, ve beni engelleyen dostum," kahkaha attım, "Ne oluyorsa, düğünüme bu yüzle gelebiliyor!" "Benimle düzgün konuş!" diye bana sesini yükseltti ve araya Mehri girdi."Çık buradan." diye dudaklarından süzüldü kelimeler."Ve bizi rahat bırak." diye sakince söylerken Mehriye sakince baktım, beni kaçırdığı da ve benimle her temasa geçtiğinde, Mehri ilemi gorusuyordu?