Bölüm 26

Sabah kalkarken, daha bunu ne kadar saklayacaksin diye kendimi sorguluyordumTam yürüyorken aklıma Zei geldi. Kapısını kitlemistim o uyuduktan sonra, eyer kitlemeseydim beni uykumda bogabilirdi.Tabii dün yaptığı o hareketi ona bir ders olarak geri yapacaktım.Assagi merdivenlerden inerken, Zei uyanmıştı ve odada oturuyordu. Odanın kapısı merdiven ile Parelel olduğu için onu çok rahat bir şekilde görebiliyordum."Zei." diye melodili bir sesle ona seslendimBana doğru baktığında ben çoktan inmiş ona doğru geliyordum.Kapının kilidini acigimda Zei bana doğru korkarak bakıyordu. Üzerindeki eski kıyafetlerini değiştirmiş, yerine saten bir gecelik giymişti."Şimdi." sesimi soguk ve tiz cikartarak "Benimle tolete gelebilirsin."Derken inkar etmeye başladı"Ben senin eşin değilim, sen varken nasıl toletimi yapabilirim, aklımı kaçırdın?" "Bunu sen istedin," gözlerimi açtım."Beni kandırırken böyle demiyordun ama katilin kızı.""Benim babam katil değil!" Parmağımı ona doğrultugum"Çok ileri gitmeden gel toalete gidelim."kapıyı işaret ettim.Tabii kalktı ve o ileri giderken bende arkasından geliyordum. O kadar kısa bişey giymistiki sakaklarimdaki damarlar yerinden oynuyordu.-------------0----------İşi bittiğinde nihayet sofraya oturmustuk. Önüne yumurtayi koyarken bile utaniyordu, "Bana az koy, çok yemem ben." diyince doğruyu söyleyip söylemedigini anlamaya çalıştım."Neden?" Karşısına geçip oturdum."Çünkü benim midem küçük." "Bırak bunlarida yemek ye." Gözlerini devirdi "Bugün bir arkadaşım gelicek," Bu Robert tı. Liseden beni arkadaşımdı, babamın ve kardeşimin ölümünü birlikte paylaşmış, birlikte gülüp aglamistik."Onun yanında, beni seviyormuş gibi yapacaksın.""Yani?" Yemek yerken duraksadim "Ne yani? rüşvet falanmi bekliyorsun?"Gözlerinin içi parladı."Benimle çıktığın günlerimi sanıyorsun sen?" büyük bir kahkaha patlattım"Katilin kızına bak, aynı babası!" Gözlerindeki parlakligin dönüşümünü gördüm."Sen benim karım değilsinki?" ama gülümsedim "Yakında olacaksın." Tam şu iciyorken yana doğru püskurttu."Ne!" diye bagirinca ona hala gulumsuyordum."Benimle evlenmek için bahane falan arıyorsan söyleyeyim, seninle falan evlenmem."benimle dalga geçercesine "Kendini vampir sanan bir delisin." kahkaha attı "Odanda kocaman içi minder dolu bir tabut var lan!" O gülerken, araya girip artık gerçeği söylemeliydim."Benim gerçek tanımı görmek istermisin?" Gülüşünü bozduktan sonra bana doğru gözlerini kısıp baktı"Bana doğa üstü sandığın, protez dişlerine ve kızıl lensinlemi? oh hayır kalsın!" Bu sefer daha fazla gülünce artık sinirlerim zıplıyordu"Sana gosterirsem," ayağa kalktım "Tam gösteririm." Bu sefer ciddi olduğunu anladı. Ve o da yerinden doğruldu."Ne demek istiyorsun?" gözlerime baktı "Sen ciddimisin?" "Robert geldiğinde evlilik için bir takim resmi evraklar hazırlamak için bizde kalıcak. O sırada sen ve ben." gözlerimi kısarak, "Ritüel katilacagiz." Üzerine doğru yürüdüm. nefes mesafesine eyildiginde artık bunu yapmam gerekiyordu.