Düşüncelerinize dikkat edin,kelimelere dönüşür.Kelimelerinize dikkat edin,eylemlere dönüşür.Eylemlerinize dikkat edin,alışkanlıklara dönüşür.Alışkanlıklarınıza dikkat edin, karakterinize dönüşür.Karakterinize dikkat edin,kaderinize dönüşür. ~Mahatma Gandhi
25 aralık,2015.Çanakkale.
Küçük Ebrar ayaklarını sallayarak ıslak bankların birine oturmuştu. Üzerinde tavşanlı bir kazak ve o zamanın tarzı olan yırtık kot pantolon vardı.Hava epey nemliydi.Sarı renge çalan kısa saçları azacık ıslaktı. Ebrar havanın soğuk olmasını umursamadan evinin yanındaki bankta oturarak karşısındaki büyük ağaçdan düşen yaprakları saymaya çalışıyordu.Bazen yetişemiyordu ama onları görmezden gelerek saymaya devam ediyordu. "56..57,58,elli do-62!Of ama ya!Yine hızlı düştü." Yine ve yine sayamadığı yaprakları görmezden gelerek saymaya devam etti. "63,64,65..66.." O kadar saymaya dalmıştı ki yanına gelen uzunboylu,cılız,yeni sakalları çıkmaya başlayan asker üniformalı adamı görmedi bile. "Ne yapıyorsun sarı kız?"Ebrar ona bakmadan cevap verdi.Şuan onun için ağaçtan düşen yaprakları saymaktan başka önemli bir işi olamazdı. "Bana sarı deme.Ayrıca tanımadığım kişilerle konuşmam yasak."diyerek Bertuğ'u tersledi. "Aferin akıllı kızmışsın.Ben o kadar da tanımadığın biri sayılmam ama.Babanın askerlerinden biriyim."Ebrar duraksayıp ona baktı. İlk defa böyle biri görüyordu.Babasının askerlerinin yüzlerini ezbere biliyordu.Ama böyle yüz hiç görmemişti. "Yalan söyleme.Eğer babamın askeri olsaydın seni hatırlardım."diyerek çıkıştı Ebrar. Ebrar'ın ona dönmesiyle sağ yanağındaki tırnak yüzü tam şekilde görünüyordu. Yeni katıldım babanın askerlerine.Ondan tanımamışsındır."dedikten sonra Ebrar yine önüne dönerek yaprakları saymaya devam etti.Elbette göremediği düşen yaprakları umursamadı. "80,81.."bazen yapraklar hiç düşmüyor bazende art arta düşmesi küçük Ebrar'ı sinirlendiriyordu. "Yüzündeki tırnak izini kardeşlerinden biri yapmış olmalı."Bertuğ nerede görse tanırdı.O da kardeşleriyle o kadar kavga ederdi ki eskiden yüzünde beş on tane tırnak izi olurdu. "Hıhım.Küçük kardeşim yaptı.Annemde ona değil bana kızdı.Neden onu sinirlendirdim diye."güldü Bertuğ küçük kızın bu şikayetine. "Yılbaşına kaç gün kaldı?"diye ona baktı Bertuğ konudan alakasız bir şekilde.Saçma soruydu. Ebrar minik elleriyle hesaplamaya başladı.3.sınıftı ama matematiği şimdiden kötüydü.Belkide büyüyünce matematiği iyileşirdi. "1 ocakta yeni yıla gireceğimize göre 7 gün."gülümsedi Bertuğ. "Peki şuan kış ayındayız o zaman.Yapraklar genelde ne zaman dökülür?"ufak bir düşündü Ebrar. "Anneler öyledir.Büyüyünce değerini anlarlar."diyerek o da ağacı izlemeye başladı. "Ama her şeyde büyüyünce abi.Niye küçükken bir şey olmuyor?"mızmızlanarak kollarını bir birine kilitledi.
