Elisa geldikten sora elinde bir poşetle içeriye girdi.Ne olduğunun merakıyla mutfağa girdim .Evet belliydi Elisa'nın canı sıkkın gibiydi onla konuşmaya karar verdim fakat tam konuşacağım sırada yanağından yaşlar dökülmeye başladı.Ama beni görünce yüzü bir anda gülen bir ifadeye döndü.
-Kızım sen delimisin
-Evet zır deliyim
-Elisa kendine gel
-Sana bir haberim var.Hastaneye gidelim mi?
-Neden hastahane hem bu gece gece olmaz
-Fırat...hastahane...
Korkmuştum benim yüzümden hastahaneydeydi ona yalan atamadım. iç sesim bana "anlat ona...anlat ona...haydii...." Bir anda:
-Benim yüzümden hastahanede yanlışlıkla kolunu kırdım.Ama ne yapayım beni takip ediyordu!
-NE!?Neden yaptın...seni takip mi ediyordu?...Papatya cevap ver!
-Beni takip etmişti korkmuştum ve...Ne yaptığımı bilmiyordum anladın mı?!Korkmuştum. Beni takip etmişti belki kendisi...Belki kendisi için değil belki...Belki Serhan için beni takip etti ama bilmiyorum Elisa.Yağmur yağıyordu ve Beni takip etti...
-Ne dediğinin farkında mısın?Sen benim sevdiğim...yani Fırat'ın kolunu mu kırdın.YANLIŞLIKLA?!nasıl diyebilirsin neden önceden söylemedin?Tamam...sakinim.Seni aradığımda söyleseydin direk hastahaneye önceden yani şimdi gitmiştim dinle beni Papatya şimdi gidiyoruz montunu giy.
-Tamam Elisa....
Hazırlandım ve çıktık sadece ondan özür dilerim o kadar çünkü o pislik beni takip etmişti. Onun benden özür dilemesi lazımdı benim değil.Hastahaneye geldik ve oda sayısını öğrendik 106 odaya girdiğimizde içeride kimse yoktu Fırat tek başınaydı benle Fırat gozgoze geldik yüzünde bir utanç gördüm.Konuştuk Elisa hemen:
-Sen neden Papatyayı takip ediyorsun!Söylesene...
?-Benim için!
Arkamı döndüm tam karşımda Serhan vardı.Fırat konuşmaya başladı.