Bölüm 1

Papatya İstanbul'da Nişantaşı'nda 1999 yılında Haziran'da doğmuştu.5 yaşındayken annesini 13 yaşındayken babasını kaybetmişti.Bu ölümler onu tek başına bırakmıştı koca İstanbul'da. Hiç bir zaman kendinin mutlu olduğuna inanmadı. Anneannesi ona bakıyordu.O güzel bir koleje kaydoldu.Anneannesi ona "Yavrum sen hep beni mutlu ettin tanrıda seni mutlu etsin. "dedi.Ama bu onun son sözleriydi o da öldü .Hiç bir zaman mutlu olmayacaktı bunu biliyordu,düşünüyordu.Tek bir söz söyledi "Her şey bir hız treninin aşağı iniş hızında gerçekleşti...Yavaş yavaş çıktık son süratle düştük."belki inanmadık sevdiklerimizin ölümüne çünkü ben ve Papatya hiçbir zaman inanmadık.ölüm hiç bir zaman sevdiklerimizi kalbimizde öldürmedi.Ve öldüremeyecek.....