Elim yüzümü yıkadım dağılan saçlarımı topladım yere oturup kafamı ellerimin arasına aldım burdan çıkmak istemiyordum hasta olan bedenim bu şeyleri kaldırma istemiyordu.
Kapı tıktıklandı ellerimle yüzümü kapatıp kendime çektiğim ayaklarımın üstüne koydum yüzümü.
"Gelme"
"Aurora hadi ama neden herşeyi zorlaştırıyorsun"
Sessiz kalmıştım bendim dimi herşeyi zorlaştıran hem suçlu hem güçlüydü.
"Sakın kapıyı açma defol git seni görmek istemiyorum"
Bu cümleyi kurduktan sonra kilit sesi duydum ayağa kalkıp yine aynadan suratıma baktım ağrıyan sırtım yüzünden tişortümü yukarı kaldırmamla gördüğüm yaraya inanmadım sırtımda 5 santim uzunluğunda derin bir yara vardı düştüğüm sırada sırtım taşa çarpmıştı.
