Hyunjin’den
Mutfağın açık kapısından Mia’nın yerde oturduğunu gördüm.Endişe içinde yanına koştum.Gözleri kapalı bir şekilde elleri ile başını tutuyordu.Bir yandan da sayıklıyordu. ‘Ahhh bu ne zaman bitecekkk’ şeklinde
Hy-iyi misin?
-evet,biraz başım döndü sadece
Hy-o zaman sen dinlen,ben yemek hazırlarım
-ama o zaman sana çok yük olmuşum gibi hissederim.Olmaz,sana yardım etmem gerekiyor.
Hy-şşş, sen bana hiç bir zaman yük olmadın da olmayacaksın da,şimdi git salona rahat bir koltuğa uzan.Ben yemeğini getiririm.
-t-teşekkür ederim
Hy-önemli değil
Hyunjin yemeği hazırladıktan sonra tepsiye koydu, yanına da ilaç ve su koyduktan sonra Mia’nın yanına gitti.
Hy-ben geldimmm
-hoşgeldinn
Hy-çok beklettim mi?
-hayır
Hy-sevindim,al bakalım afiyet olsun
-teşekkür ederim.
Mia yedikten sonra uyuya kaldı.Hyunjin yumuşak bir sesle
Hy-Mia,hadi uyan da yatağına git
-ben burda uyuycağım,yatağıma gitmeye üşeniyorum
Dedikten sonra Mia saniyeler içinde tekrar uyudu.
Hyunjin’den
Mia’nın koltukta uyumasına tabiki gönlüm razı olmuyor.Bu yüzden önce Mia’nın odasına gittim.Kendi odasının camını açık bıraktığı için içerisi çok soğuktu.Sonra kendi odama gittiğimde içerinin çok güzel olduğunu fark ettim.O sırada aklıma bir fikir geldi.Mia benim yatağımda uyuyabilirdi,zaten benim yatağım 2 kişilik olduğu için ikimizde sığardık.Bu güzel bir fikir,fakat uyanınca yanlış şeyler düşünmez değil mi? Düşünmez düşünmez.
Hyunjin Mia’nın yanına gitti.Teni soğumuştu bile.Sonra Hyunjin Mia’yı kucağına aldı,ve kendi odasına taşıdı.Kendi yatağına bıraktıktan sonra üstünü örttü.Ardından kendi telefonunu şarja taktıktan sonra Hyunjin’de yatağa yattı.Mia zaten küçük biri olduğu için aralarında oldukça mesafe vardı.Hyunjin kısa bir süre onu izledikten sonra kendi de uyuya kaldı.
