"anne ben burada yaşamak istemiyorum. biz buraya layık bile değiliz."
" kararlarıma saygı duymalısın Lena hem tanısan Akif'i çok seversin."
"aynen anne."
" tamam sus Lena."
Akifden devam
Bugün çok heyecanlıydım mis kokulum ayten ve onun kızı Lena ile tanışacaktım.*
Akif bey kapı çalıyor misafirleriniz geldi da sanırım.
Hemen geliyorum Aysel buarada mert nerede
O inmek istemediğini onlar gibi para avcılarıyla tanışmak istemediğini söyledi Akif bey.
NE!? TAMAM AYSEL SEN KAPIYA BAK BEN HEMEN GELİYORUM.
Merten devam
" mert." Diye seslendi güneş
" efendim güneş."
" ben senden hoşlanıyorum."
" NE!? güneş ben seni kız kardeşim gibi görüyorum hem biliyorsun kuzenim emre seni seviyorken ben bunu yapamam. Ayrıca bizden olmaz
Emre olmasaydı bu işler farklı mı olurdu peki?
Hayır. Bak güneş ben seni hep dostum arkadaşım olarak gördüm böyle birşey olamaz olmaz da.
Lenadan devam
Kapıyı 30 yaşlarında bir kadın açtı.
" hoşgeldiniz"
" hiç hoş bulmadık." Diye mırıldadığım da annem hemen kolumu dürtü. Off tamam anne diye söylendim
"Akif bey birazdan gelir biz içeri geçelim."
Bir kaç dakika sonra Akif denen adam içeriye gelmişti.
"hoşgeldin hayatım sende hoşgeldin Lena"
" hoşbuldum." Diye üstün körü bir cevap verdim.
" benim odam nerede?" Diye soru yönelttim.
"gel sana odanı gösterelim."
Koltuktan ayağa kalktığımda benle beraber annem ve Akif amcada kalktı. Beraber asansöre bindik*
" ohaa burası bizim eski evden büyük."
" abartma Lena çocuk işte Akif."
" evet canım."
" beki üvey kardeşimin odası nerede?"
" en son oda lenacım."
" Akif o zaman biz çocukları yanlız bırakalım onlar kaynaşsınlar."
" tamam hayatım."
Annem ve Akif amca asansöre binip alt kata indiler. Mert'in odasına doğru ilerledim*
kapıyı açtığımda karşılaştığım şeyle hemen kapıyı geri kapatırım...
Devam edecek..
Kısa oldu ama işlerim var küsüra bakmayın