intihar etmeye gülüşlerimi asarak başladım.
yüzeye laflar defalarca kafamda süzüldü,
bi kukla gibi...
Gidiyorum...
Gidiyorum...
Sadece
Ve sen sadece
İzliyorsun...
He şey
Yaşadım,ama gün gelir geçer gider
hiç bir şey benim kalbimi senin kadar acıtmadı...
Paniğini kukla yapmış bir kadınım ben. Boğularak, Şiddetle marus kalarak, yemek yemiyerek, korkudan yatmıyarak, her Allahın günü hakaret yiyerek büyüdüm ben.
Senc bben insan olarakmı büyüdüm.., yoksa bir o*o*sbu olarakmı? :) bense bilmiyorum
be neyi bileceğim ki?
çünk bben bir hakaretim.
Bi ssöz vardır bilirmisin?
"Kimseye bir şey öğretemem.
Onlar sadece düşünebilirim."
Bence güzel bir söz hep küçükken birşeylerimi, günlerimi anlatmak isterdim, ama annem beni dinlemek istemiyordu...
başımın üstüne taş düşüyor bas bas bağırıyor soğuk su ile yıkanıyorum:)
bi kere çok küçükken annem uslu durmassan seni adamlara satarım dedi. uslu durdum, adam geldi anneme mutlu bir şekilde bakış attım. Annem bana bunu söyledi;
+Sana bir şey öğretemem.
-Ben uslu durdum...
+Uslu durmak için durup düşünmen gerekiyordu.
+Elveda.
Ama vben ona görüşürüz dedim çünkü yarı gün benim çaresizliğimi görecekti
o gün beni alıp götürdü...
Adı Burak çömer.