Yataktan gerinerek kalktım.Komidinin üstündeki telefonu açıp saatin dokuz buçuk olduğunu görmemle yataktan kalktım dün hazırladığım kıyafetleri giyinip saçlarımı açık bıraktım hafif bir makyaj yaptıktan sonra hazırdım...
(Asmin in kıyafetini böyle düşünebilirsiniz)
Çantamı omzuma astım bavulumu ve telefonumu elime alıp odadan dışarı çıktım.Mutfağın önünden geçerken annemle bedalaşmadan kapıyı çarparak evden çıktım...
İlk olarak bir kahvaltıcıya girip kahvaltımı yaptım. Saat şu an onbir buçuktu bir taksi bulup havaalanına doğru gitmeye başladım.
Neredeyse 2 senedir Türkiye 'ye gitmiyorum.inşallah bir sorun çıkmazda sağ salim giderim...
Telefonuma gelen bildirim sesini duymamla telefonu açmam bir oldu Berk mesaj atmıştı...
Berkcim: Buna çok sevindim geldiğin an parti yapıyoruz havaalanından seni kim alacak?
Asmin: Bilmiyorum babamla konuşayım.
Berkcim:konuş ona göre haber ver belli değilse ben seni gelip alırım
Asmin:tammam dikkat et kendine görüşürüz
Berkcim:görüşürüz Asmin
WhatsApp ı kapattıktan sonra babamı aradım. "Alo kızım havaalanında mısın?" "Birazdan oradayım" "anladım" "baba beni almaya gelicekmisin?yoksa ben taksiyle mi geliyim?" "Abin gelicek Asmin"
Bir anda abin diyince bir garip oldum..
"Adı ne üvey abimin"
Üveyi bilerek bastırarak söyledim çünkü abimin olmasını pek istemiyorum.
Neyse...ön yargılı olma Asmin
"Uraz..adı Uraz ona kötü davranma... eminimki o da sana kötü davranmaz,arabasıyla seni alacak evimize getirecek sonra ailecek oturup sohbet ediceğiz"
Ne kadar aile olabilirsek artık...
Havaalanında durduğumuzda taksiciye parayı ödeyip aşağı indim taksicide inip bavulumu verdi.Yavaşça içeri doğru girdim daha yarım saatim vardı. Oturup beklerken Berk'e üvey abimin alıcağı mesajını yazdım.
....(biraz değil çok hızlı geçiyorum Asmin şu an Türkiye'de uçaktan indi)
Üç buçuk saatin ardından şu an Türkiye'deydim uçaktan indim.
Oh canım memleketim...
Uçakta yemek yediğim için çok aç değildim havaalanınında dışına çıkıp beklemeye başladım.
Burda bekliyorum ama hangi araba olduğunu nasıl anlıyıcağım...
Babamı aradım. "Ben şimdi indim ama hangi araba nereden anlıyıcağım?" "Araba siyah renkte plakası 34 DFT 324 (belli bir anlamı yok attım)" "tamam baba"diyip telefonu kapattım.Etrafıma bakmaya başladım...
Siyah zaten bir tane araba var o değil.Bana yakın sağ tarafta bir araba durdu
Siyah 34 DFT 324...
Elimde bavulla arabaya doğru ilerledim.Bagajı açıp bavulu içine koyup tekrar kapattım.
Sürücü koltuğunun kapısını açıp oturdum ve kapattım.Sürcüye doğru döndüm ve Uraz 'ın beni baştan aşağı süzdüğünü gördüm bacaklarımdan başlayıp gözlerime kadar bakarak çıktı.
Gözleriyle beni yemiş gibi oldu...
"Ben Asmin " dedim elimi uzatıp bir elime bir bana baktı alay edercesine gülüp önüne döndü arabayı çalıştırdı...
Kaba şey...
" Kaç yaşındasın? Sana abi demem gerekiyor mu?" "Kemerini tak"
Hay senin...
Kemerimi taktıktan sonra Uraz'a baktım.
İçimden Uraz diyebilirim bence...
Dikkatlice yola bakıyordu."keşke soruma cevap verseydin" diye mırıldandım."Bir şey mi dedin?"
"Evet, soruma cevap vermeni söyledim bu kadar kaba olma" "kaba olup olmamama karışacak en son kişi bile değilsin"
Peki... Sen devam et ayılığa
Hafif cama doğru dönüp gözlerimi kapadım.
Onunla uğraşamam...
...
Arabanın sarsıntısıyla gözlerimi açtım. Camdan dışarı baktığımda geldiğimi anlamak zor değildi. Uraz arabayı parketti.
Arabadan inip evin dışını inceledim...güzel ev
Bavulumu bagajdan çıkarıp elime aldım.Ve eve doğru yürüdüm kapının önünde beni bekleyen babamla gözlerimizin kesişmesiyle babam bana doğru hızla geldi ve sarıldı...
Bende ona hızla karşılık verdim."seni çok özledim kızım" saçlarımı öptü..."bende seni çok özledim baba" yavaşça ayrılıp suratıma dikkatlice baktı."hadi içeri geçelim"dedi ve içeri girdi.Bende hemen arkasından girdim...
Koyu yeşil koltuklar krem rengi masa ve halıyla uyum içerisindeydi.Bavulumu kenara bırakıp babamın yanına koltuğa oturdum...
Uraz eve girip merdivenlerden yukarı çıktı. Mutfak olduğum yerden bir kadın çıkıp güler yüzle yanımıza geldi... O kadının babamın eşi olduğunu anlamakta zorlanmadım...
Kadın gülümseyerek "hoşgeldin Asmin kızım" gülümsedim "hoşbuldum,nasılsınız?" "İyiyim de kızım, sizli bizli konuşmana gerek yok"
Ne diyim...
Düşüncemi okumuş gibi "teyze diyebilirsin,anne diyebilirsin...istediğini diyebilirsin"
Anne...benim için yeni tanıdığım birine demek zor... Serpil teyze olur...
"Tamam Serpil teyze" dediğim şeyle gülümsedi... Merdivenlere doğru bakıp "Uraz oğlum hadi gel, bak sohbet ediyoruz,kardeşinle tanış"
Kardeş...
Merdivenden inme sesi geldi ve Uraz bey göründü... Üstünü değiştirmişti...siyah eşofman ve siyah tişört giymişti...
"Hadi gel otur kardeşinin yanına"babam serpil teyzenin yanına geçti ve Uraz'a gülümseyerek baktı...
Uraz bana doğru gelip çaprazımda ki tekli koltuğa oturdu.
Beni istemiyor... Aslında sonradan geldiğim için normal davranışları...
Ama bu kadar soğuk olmasına da gerek yok...
"Sen onun kusuruna bakma kızım" babam bana bakarak konuşmaya başladı "üniversite sınavı nasıldı?seçimini yaptın mı?"
"Hayır,haftaya yapıcağım." "Ne bölüm düşünüyorsun kızım?"
"Bilgisayar mühendisliği seçmeyi düşünüyorum." Serpil teyze gülümsedi "ne güzel...Uraz'da mimarlık son sınıf"
Kafamı Uraz'a çevirdim dümdüz arşısına bakıyordu ama bir kulağının bizde olduğu belliydi...
Serpil teyze devam etti "derslerinde bir sorunun olursa Uraz abin sana yardım eder" "keşke yardım edip etmek istemediğimi sorsaydın"
"Uraz"serpil teyze uyarır bir şekilde Uraz'a seslendi."yinede teşekkür ederim" "rica ederim kızım,abinle yukarı çıkın odanı sana göstersin"
"Tamam" ayağa kalkıp kenardaki bavulumu aldım merdivenlerden çıkmaya başladım Uraz'da arkamdan geliyordu.
Hayır yani insan bir yardım eder...
"Sağdan ilk kapı senin odan,karşıdaki oda benim yanındaki oda kütüphane, senin odanın çaprazında da Yavuz amcanın çalışma odası" kafamı aşağı yukarı salladım
"Tamam"odamın kapısını açıp içeri girdim.Oda direk benim sevdiğim tarzdaydı...
(J yerine A düşünebilirsiniz)
