İyi çok kızmadı normalde dağları başıma yıkardı ama annem deyince sıkıntı çıkarmadı. Alice aramadan önce duşa girecektim doğru bu sefer duşa girmekten hiçbir şey beni alı koyamaz. Tekrar lavabonun kapısının önüne geldim ve içeri girdim. Jakuzi vardı tamam annem bir kimyager olabilir hatta iyi bir maaşı da olabilir ama bizim evimizde jakuzi yoktu. Hemen jakuziyi doldurup içine girdim. 1-2 saat sonra çıkmaya karar verdim çünkü saat 12 oluyordu. Jakuziden çıkıp bornozumu giydim ve ayıcıklı pijamalarımı giydim. Sabah annemin sesini duymamla uyandım. Şuan yarıyıl tatilindeydik yani 1 hafta kalmıştı bitmesine ama sonuçta tatildeyiz. Bu safer bağırdığında üzerimden yorganı çekiyordu. Bir yandan örtümü geri çekip bir yandan anneme söyleniyordum:
-Kız alanay kalk
-Ya anne tatildeyiz sal beni
-Kız kalksana
-Ya anne neden neden
-Benim işe gitmem gerek sana para ve evin anahtarını bıraktım çık bir şeyler al.
-Almasam sonuçta daha buraya yeni taşındık. lütfeennnn
-Tamam ama eğer ben geç gelirsem yani belki yarın akşam üstü gelirsem falan git almaya tamam kızım.
-Tamam annecim ama ne bu iş merakı daha yeni geldik.
-Alanay iş bu iş yeni geldin dinlemiyorlar
-Doğru annecim seni yolcu edeyim ben.
Deyip yataktan kalkıp annemi yolculamak için onunla aşağıya kadar gidip yolcu ettim. Daha sonra dün gözüme çarpan balkonum aklıma geldi ve koşarak balkona çıktım. Antalya'nın temiz havasını içime çekerken İzmir'i de unutamıyordum. Arkadaşlarım, evim, okulum hatta öğretmenlerimi bile kendime kaahve yapmak için mutfağa gittim ve iyiki uçaktaki birkaç kahveyi almışım diye geçirdim onu da yapıp tekrar balkona çıktım ve duygusal bir müzik açıp son ses verdim ve sandalyeye oturup olanları düşündüm. Bir anda her şey geride kalmıştı ve biz şuan antalyadaydık yeni şehir yeni ev yeni okul hiç alışamayacakmış gibi hissediyordum. Ben bunları düşünürken birinin konuştuğunu duydum ama emin olamadım o yüzden takmadım baktım ses kesilmiyor gözlerimi açtım ve müziği kapatıp sesin geldiği yeri dinledim. Sanırım biri bana sesleniyor:
-hişt kız
-hişt sana diyorum baksana
-Cevap vermeye karar verdim ama korkuyordum. Mantıkken tanımıyordum ve biri bana hişt kız diye bağırıyordu. Neyse cevap vericektim:
-Bana mı seslendiniz?
-Sence senden başka biri var mı burda
Etrafıma baktığımda kimse yoktu acaba ne istiyordu. O da mı yeni taşındı acaba ben bunları düşünürken tekrar konuşmaya başladı:
-Sen miydin yüksek sesle müzik dinleyen kişi?
-Sanırım bendim kusura bakmayın beyefendi.çok özür dilerim.
-Beyefendi ha?
Bir anda gülmeye başladı hatta anırmaya. Komik olan neydi acaba yoo yanlış bir şey de söylemedim ki ben normal bir şekilde özür diledim. Herhalde suratına o kadar anlamsız baktım ki gülmeyi kesti ve konuşmaya başladı:
