halilin bakislari bana dondugunde."sizi aradık fakat acmadiniz."sert sesimle konustugumda.alparslan aslanın bakıslari bana donmustu."sana sormadim."demisti.gozlerimi kisarak bakmistim."gerekn aciklamayi yaptim diyelim"demistim.
"amcacığım seninle bu konuyu ayrı konuşacağız."
halile baktığımda .kafasını mahçupça sallamıştı.
"halilciğim seni amcana bıraktığıma göre gidebillirim"tebessümle konuştuğumda oda bana samimi bir şekilde."teşekkür ederim alya abla "demişti.tebessüm etmiştim.
alparslan aslana baktığımda."yiğenimi getirdiğiniz için teşekkür ederim"
"rica ederim" arkamı dönmüş gidiyordum ki duraksamış aklıma gelen düşünce ile tekrar bana bakan alparslana dönmüştüm."yanlış anlamazsanız bir şey soracağım.siz halilin tam olarak nesi oluyorsunuz."dediğimde bana gözlerini kısarak bakmıştı."amacası oluyorum."dediğinde."hayır yani sizin erkek kardeşiniz evli değil üvey kardeşiniz falan mı var yoksa uzaktan akrabasımısınız."dediğimde gözleri gözlerimde derince geziyordu.
"kardeşim ferhatın evli olmadığınıda nereden çıkardınız"dediğinde duraksamıştım.nasıl yani bu ne demek oluyordu! gerçekle yüzleşmem uzun sürmezken dehşete kapılır bir hale bürünmüştüm.gözlerim yaşlarını bir bir akıtması için dolmuştu.
Ablam.. o evli birisiylemi evlenecekti.kuma olarak evlenmesinimi istemişlerdi bunlar.
"ablamı nişanlandırmak istediğiniz kişi."aklıma gelen kişiyle sözlerimin devamını getirememiştim. halile kayan bakışlarım.bir çocuğun böyle şeyleri duymaması gerekiyordu.
elim istemsizce boynuma gitmişti."hayır"demiştim.
bakışlarım alparslan aslana döndüğünde."gerçektende iğrenç insanlarsınız"düşüncelerimi sesli dile getirerek odadan çıkmıştım.ben toparlamaya çalıştıkça iyice herşey dağılıyordu.hızlıca konağa gidip bunların hesabını soracaktım ne oluyor bitiyor hepsini öğrenecektim.
ağlayarak çıkmıştım şirketten. benim ablama bu olanları nasıl yakışrırırlardı.nasıl engelleyemezlerdi.Adeta ablamın gururunu hiçe saymışlardı.Babamın aile onuru diye diye bizi yetiştirdiği kırşan soyadını şimdi elin birisi çıkmış kırşan soyadını yerlebir ediyorlardu.
Ağlayarak arabama binip hızla konağa sürüyordum.Bu iş bitecekti.Gerekirse ablamı kaçıracaktım buralardan.benimle yaşardı ben bakardım ablama.konağa geldigimde hiddetle arabadan inmiş konağın ziline basmıştım.açıldığında kimin açtığına bakmadan girmiştim konağa."Neler oldu da benim ablamı berdele kurban etmeye çalışıyorsunuz!"Tüm konak ahâlisi avluda oturmuşlardı.Sözlerimden sonra konağın sessizliğini serhat ağabeyimin sesi bozmuştu.
normalde olsa bu açıklamayı o yapmazdı fakat sanki bunları bana değilde kedine anlatıyor gibi bir hâli vardı.
"Kerem aslanların kızını kaçırmış.Konağı bastılar esip gürleyip gittiler biz o zaman anladık ikisinin istanbula kaçtığını.Bunlar seviyorlardı birbirlerini bir kere gidip istedik ama kızı amca oğullarından birisine vereceklermiş.bizde konağa geri döndük.3 ay geçti üzerinden 3 ay boyunca bir şey olmayınca ben de hiç ihtimal vermedim kaçıracağını.Gerçi kızda istemiş kaçmayı kerem öyle söyledi ama töre bunu kabul etmez.Bize ya keremin ölüsü ya da."
serhat ağabeyimin yüreğinden büyük sözlerinin ardından dayanamayarak arkasında duran sandalyeye oturdu."ya da bacınız dediler."
daha fazla dili dönmedi bu sözlere biliyordum tanıyordum ben ağabeyimi.Benim serhat ağabeyim onurlu gururlu bir adamdı.Terbiye nedir ben serhat Ağabeyimden öğrenmiştim.sert olsada asaletli bir adamdı serhat.
şimdi bu durum onun gururnu onurunu öyle çok sarsmıştı ki "seni bu olay çok sasrtı değil mi ağabey."
YAZARDAN
Serhat kahverengi gözlerini duyduğu sözlerin sahibine yöneltti.
"Bir gün.Günü gelecek o sarsılmaz oteriteni sarsacak bir olay yaşayacaktın ve ben bunu hep hissediyordum.Beni kovduğun zaman ben bu konatan elimdeki valizle ayrılmadım.acılarımı alıpta gittim buradan.o gün bana yaşattığın acıyı sende yaşayacaktın ağabey!."
serhatın boynundaki damar belirginleşmişti ve alya bunun ne anlama geldiğini biliyordu.
"Ben değil sen gittin bu konaktan beni bahane etme!"
alya bir adım attı serhata doğru."seni bahane etmeyeyim öyle mi?"dalga geçer gibi kurduğu cümle ardından soğuk bir gülümseme kaplamıştı yüzünü."Sen benim en çok saygı duyduğum kendime örnek aldığım adamdın ağabey..Taki beni çok sevdiğini düşündüğüm bu ağabeyimin beni kolumdan tutup kapı dışarı etmesine kadar."
serhat alyaya doğru bir adım attı.
araya orada bulunan serhat ve alyanın kuzeni olan mustafa girdi."kendinize gelin birbirinize düşmenin sırası degil şimdi!"
"mecbur kaldık.bi bekar ablanla sen varsın.seni silmiştik.ablanda kabul etti.gözünden yaş geldiğinde bende dolu olan gözlerimi elimin tersiyle silmiştim."ilk defa çıkmaza girdik ne yapsak boş.bu olay yeni oldu.daha ablanı mı seni mi diye kimseye söylemedik yarın cemaatte söyleyeceğiz."
"seni çagırsak gelmezdin ailede ne olup bitiyor bilmeye hakkın vardı.o yüzden bu konuyu cemaatle konuştuktan sonra aslan ailesiyle seni bekledik sana bu yüzden nişan davetiyesi gönderdim kızım"ağlayarak cümlesini bitirdiğinde annemin sözlerine karşılıl yüreğim dayanmıyordu.ablamı ölüme terk edemezdik biz.
ev halkına bakındığımda.annem ağlıyordu.evli olan sinem ablam sessizce oturmuş ağlıyordu.tuğsem ablam astım hastasıydi bedeni gibi ruhuda hassastı.oturduğu yerden kalkmış muhtemelen odasına gidiyordu.abimi ilkdefa bu kadar çaresiz ve üzgün görüyordum gözlerine baktığımda dahda mahvoluyordum abimi çok seviyordum. onu şimdi bir yıl sonra bu şekilde görmek canımı acıtmıştı..yengeme baktığımda oda ağlıyordu evde sanki yas vardı öyle bir hâle düşmüştük ki.
sadece bu olayın sorumlusu kerem abim ve babam yoktu."babamla abim nerede"
dediğimde kimse cevap vermemişti ki amcamin oglu yakın dostumuz olan welat konuşmuştu ."keremin bize ihanetinden sonra evlatliktan ve mirastan reddedildi buralardan kovduk.gelemeyecek buralara.amcam da babamla birlikte aşiretimizin büyükleriyle konuşmaya gitti hem keremi aileden reddettigimiz icin buralara gelmeyecek diye.hemde bu berdel işini konuşacaklardı .asiret in kanunu bu biz istemesekte olmasi gerektiği gibi biri alparslan arslan ilr evlenecek."sözlerini bitirdiğinde.ondaki çaresizliğini dahi görüyordum.
bende yukarı ablamın yanına çıkmıştım .
odasının kapısını tıklatıp açtığımda ablam görüş açıma girmisti.pencere kenarinda oturmus agliyordu."abla. iyimisin"dedigimde ayağa kalkmış kollarını bana uzatmıştı.ona sıkıca sarılmıştım."abla götüreyim seni buralardan gel yanimda yaşa kimse bir sey yapamaz sana benim yanımda."dedigimde ayrilmıs koltuga oturmustu."sence ben istiyormuyum ki hic tanimadığım istemedigim birisiyle evlenmeyi ama yapmak zorundayim kerem için senin icin ailemiz icin."sözlerinde takıldığim nokta " senin içinde" cümlesi olmuştu.ben evlenmeyeyim diye kendini feda etmekten bahsediyordu.
gözlerimi yummus cıkmistim odadan.yarini bekleyecektim çıkacak olan kararı .çantamı eşyalarımı alıp çıkmıştım evden.elimi çalan telefonuma götürdüğümde gökhan arıyordu işte bu iyi birşey değildi. açtığımda"alya neredesin"
"konaktan çıktım yaniniza geliyorum." "iyimisin sesin tuhaf geliyor"boğazımı temizlemiş konuşmaya devam etmiştim"bilmiyorum"dedim.oysaki ne derin bir anlam içeriyordu bu cümle.
"alya bir şey olmuş belli sesinden anlat yoksa bir sey mi yaptilar sana"gokhanin beni merak edercesine sordugu soruya karsilik ."gokhan ben iyi degilim"cümleye başladığımda kendimi tutamayıp ağlamıştım .aglamamdan dolayı telaşla konuşmaya başlamıştı gökhan."tamam nerdesin ben gelecegim seni almaya" "b-ben yeni çıktım konktan"göz yaslarımla cümlemi toparlamaya çalışıyordum.
"tamam sen uygun bir yer bulup otur beni bekle ben geliyorum seni almaya konum gönder bana" "tamam"diyerek telefonu kapattım.ilerde halille karşılaştığım kafe vardı buraya çok yakındı bu halde araba kullanamayacağım için oraya doğru yürüyordum ve telefonumdan gökhana gidecegim kafenin konumunu atmistim.konağa bu halde girmek istemiyordum.kafamı kaldırıp gökyüzüne bakmıştım.hava kararıyordu yavaş yavaş...
hep böyle yapardım üzülünce gökyüzüne bakardım.iyi gelirdi bana.kus gibi hissettirirdi yaralı ama özgür bir kuş gibi.en azından kuş olmayı istetiyordu gökyüzü...öyle özgür öyle tek ve mutlu huzurlu olmak.kafeye gelmiş bir masaya oturmuştum .
gökhanı görmemle ayağa kalkmış koşarak ona sarsılmıştım .bir elini belime diğer elini saçlarımda tutmustu ben ise ağlıyordum ."g-gokhan gidelim yalnız kalalım istiyorum."dedigimle saçlarımdaki elini çekmiş birlikte çıkmıştık kafeden.sokak sessizleşmişti biraz yada benim kafamın içindeki seslerden dolayı ortamın sesini duymuyordum ondandı bu sessizlik.
gökhan beni arabaya bindirmişti .şoför koltuğunda asafı görmüştüm.gökhan yanıma oturduğunda sarılmıştı bana araba çalıştırıldığında ise ."anlat bana ne oldu ailenle kavga mi ettin."gökhana kardeşime sıkıca sarılmış hıçkırarak ağlıyordum .konuşamıyordum .gunun üzüntüsünü şimdi çıkarabiliyordum .başımı iki yana sallamışt . canım yanıyordu öyle bir yanıyordu ki sanki hiç sönmeyecek sanki o yanginin yaraları hiç kapanmayacak gibi."şşş tamam sakinleş"sırtımı sıvazlayan gökhan su uzatmıştı bana.alıp üç yudum içip bırakmıştım.şu anlık konuşmak istemiyordum.gökhana dahada sokulmuş gözlerimi kapatmıştım.
gözlerimi açtığımda otel olasındaydım . uzandığım yataktan kalkmıştım ."gökhan...asaf"diye seslenmiştim ama ses yoktu.saate baktigimda 3:45 geciyordu.otel odasinin kapisini acmis koridora bakiniyordum.
gokhanın kapısına tiklayıp beklemistim.gokhan actıginda "gunaydın prenses" demisti tebbesumle odaya girmistim.iste benim gerceklerim bunlardı.ailem...
koltuga oturdugumda gokhanda yanima oturmustu."alya neden bize anlatmadın"gelen sesle asafa bakmıstım.
bana duygulu gozlerle bakiyor diger ikilide ayni sekilde duyguyla bakıyorlardi hissediyordum."b-ben...neyi anlatmadim."cumlemi toparlamıs nedemek istedigini kontrol etmek istemistim."ha sende haklisin hangi birinden baslıyayım."asaf imayla konuatugunda.ben ilk olarak özrumu dil getirmek istemistim"ben ozur dilerim ne deseniz ne ceza verseniz haklisiniz.alacagim cezaya da raziyim.gercekten isteyerek olmadı.sadece cocuk ve kadina baktigimda durgunlastim.isteyerek olmamisti gerce-"sozlerimi murat kesmisti."tamam sorun yok hallettik onu biz sonuc olarak sivile zarar gelmedi.tabiki yanlisti yaptigin ama."murat sozunu kesmis.derin bir "Ahh"cekmisti.gozleri farkli bakiyordu.o herseyi eglenceye vuran murat degildi karsımdaki."alya tamam bu konu şuan onemli degil sen. sen neler yasiyorsun ve bize niye anlatmiyorsun.ablanin nisani yalan miş.abin kız kacırmıs.sen asla adim atmam dedigin konaga gitmişsin.abinle yüzlesecektin dahada beterini yaşiyorken. bize niye anlatmıyoraun bunları."murat sozunu bitirirken sinirlenmeye baslamisti.bense canım yana yana oylece murata bakiyordum."nereden ögrendiniz"dedigimde.asaf konusmustu."o halini gordukten sonra oylece oturup senin anlatmani bekleyemezdik."dedikten sonra.gökhan konusmustu."konaga gittik asafla.abin ve baban yoktu evde yengenle ablan anlatti olayi."dediginde basimi onaylarcasina sallamistim.normalde olsa onlara kizar nasil abimin ve babamin karsinisa oylece cikabilirisiniz diye kavga ederdim onlarla cunku abim ve babam zaten isimi onaylazken biz bir asiret olarak heleki babam ve abim erkek arkadas konusunda pek gelistikleri soylenemezdi.abim zaten sinirlenmeye yer arayan birisiydi.sen kimsinde kardesimi taniyorsun cumlesiyle gokhan ve asafa bir sey soylemeye firsat vermeden kavgaya baslatan hakaretlerini sıralardı ve ozellikle de gökhanin oylece sakin kalacagini dusunmuyordum.her neyse bunlar olmamis ve benim daha obemli sorunlarim vardi gonul isterdi tek derdim bu olsun ama degildi.
"ozur dilerim ama bende bilmiyordum ve zaten hemen operasyona ciktik sonra zaten asil sonra herseyi ogrendim ve olayi atlatamiyorum sok icindeydim ama anlatacaktim size."gozlerim dolu dolu konusmustum.gokhanin kollari sarmisti beni."tamam kardesim sakin ol sen rahat ol biz yarin sizin asiretle birlilte cemaatin toplanacagi yere gidecegiz bu durumu halletmeye calisaçagız."dediginde.kafami hayir dercesine saga sola salliyordum."hayir hayir sizin bu olaya karismanizi istemiyorum."dedigimde.muratin sesini duydum."alya kendine gel ne demek istemiyorum biz baban ve abinle konustuk."dediginde."hayir anlamiyorsunuz konu sizi ilegilendirmez yani adama sen kimsin ki konusuyorsun derler hayir hayir olmaz tamam mi olmaz."dedigimde."alaya konu sensin bi baskasi degil.senin kardesin olarak orada bulunacagız.adamlar ya alya ya ablasi diyorlar farkindamisin sen."dediginde sessiz kalmistim.
gokhanin sesini duymustum."murat senin ayarini sikim.ne diye aglatiyorsun kızı."dediginde o zaman yanagımdaki ıslaklığı fark etmistim.goz yaslarimi silmistim."bakin siz asiretleri biliyorsunuz ama icinde olan da benim.bu konu oylece kapanacak bir konu degil kız kacırmis kerem bunun sonucu asirette iki sekilde son bulur.ya kaciran kisi oldurulur.yada berdel olur.abimin olmesine goz yumamayiz.abim olse bils kan davasi olmayacagida belli degil.ki boyle bir dusunceyi dusunmek bile istemiyorum."demistim.
bu sefer konusan asafti."onlar iatedikleri kadar güçlu olsunlar karsılarında biz varız.konusarak halledemeyeceksek gerekirse ailenide senide toptan kaciririz.ha ailen gelmezsede seni ve ablani gotururuz.kişla'da guvende olursunuz hem sende biliyorsun."demisti.gozlerimi yummustum haklilardi aslinda düsüp oldugum yerde kalmayacaltim.kalkacaktim.tolarlayacaktım kendimi.her ne kadar elimde olmayan stres ve üzüntü vucüdümu ele geçirsede..
muratta bana onaylarcasına baktigında."haklisınız.en azından ablamla kaçabiliriz buralardan.ama...."
"b-ben bilmiyorum ama halledecegiz inaniyorum buna"dedigimde.üçüde gelip bana sarılmıstı."e o zaman ooooo"muratın sözlerinden sonra.asaf"bir"gökhan"iki"murat"üç"bende onlara katılarak "dört"demistim.kollarimizi birbirimizin omuzlarina atmıstık.ayni aynda."ö- zel ku- vvet- ler" demistik.gulumsuyordum beni yanimda kardeslerimi hissetmek bana destek olmaları beni mutlu ediyordu.onlari cok seviyordum."ha şöyle ya..hem sen ne diyorudun.Enercii."muratin beni taklit edip /enercii/ demesiyle hepimiz kahkahayla güluyorduk.
yaklasık 2 saat boyunca sohbet edip dertlesmistik.ardindan uykumun odalarımıza cekilmiştik.odanin soguk balkonuna bakarak gökyüzüne bakiyorudm.yildizlar o kadar guzellerdiki.uykuya dalacak gibi oldugumda yataga uzanmistim.sonra iss gözlerim kapanmistı...
kırşan konagında.bir umut vardi -belki- diyen bir umut.hazar kırşan oglu kerem kirsanı mirastan ve evlatliktanda reddetmisti ailesine heleki kiz kardeşlerini riske atarak ihanet etmesine karsılık az buluyor yaptiklarinı.çocuklarını severdi ama kızlarının yeri hep ayrıydı.alyayı 1 yıl once bu konaktan kovduğundada canı çok yanmıştı biricik en küçük kızını kovmuştu oğlu ve oğlunun yaptığına karşılık bir şey yapmamıştı.belki akıllanır geri gelir diye düşünmüşlerdi ama kızı vazgeçmemişti.buraya geldigindede vazgeçeceğinin kırıntilarını aradı kızının gözlerindr ama bulamamıştı.Aksine dahada hırslanmış bir kızı vardı karşısında.serhatın o gece evden kovduğunda alyanın abisine hayır dedigi gün olmadığı için gitse bile geri geleceğini düsunmüştü ama kizını tanıyamamışti tutkiyla gidecegim diyordu.gitmişti...bu konaktanda bizden de.
sabahın 5'iydi.uyku tutmamistı serhat beyi.kızlarının hayatını mahvetmek istemiyordu.kızlarını onlara vermek istemiyordu.ne kendisi bu acıyla yasayabilirdi.nede bir kızı..
şahsuvar konagı adamlarını toplamıştı.Alparslan şahsuvar kardeşini kaçırıldığını ögrendiğinde yapacaklarını ev haklina önceden anlatmıştı.bu dava oylesine kapanmayacaktı.kız kardeşini kaçırmıslardı.hemde şahsuvar konagından.aynısını oda onlara yapacaktı.aslında ilkte hiç önemsememis.hiç gormedigi hazar beyin büyük kizı tuğsemi kacıracaktı.kardeşi evliydi.ve onlara olan öfkesinden tuğsemle ben evlenirim demisti kirşanların yanında.ama onlarda biz de bikiyorduk ki o kadar ağır degildi.ne bir kızın kuma diye berdel yapılmasına razı kalabilirdim.ne de kardeşim karısının uzerine başka bir kadın getirebilirdi.kardeşi kan dokmek istiyordu.onlari kışkırtarak.
ferhat daha serseri bir tipti ama dogru konusup dogru hareket ederdi bu sefer olanı bizde beklemiyorduk.
alparslan sahsuvar alya kırşani araştırmıştı.bir yil once meslegi icin ailesi tarafindan kovulmuş sehir dışına cikmişti.görev yerleri sürekli degisiyordu ve cesaret isteyen bir işi yapiyordu.muhtelen hazar kirşan kizıni ozletiyordu.her ne kadar bununla ilgili net bilgi olmasada olasi bir durumdu.ve üç tane arkadaşı daha vardı.ovardıla alyanin ilişkisi farkliydi sosyal medyada farkli bir kimgi vardı alya kırşan olarak ama Tsk da alya kara olarak gorunuyordu.bu iş güvenligi acısındandı.sosyal medyada surekli kardesim diye yazilan yorumlara bakiyordu.bir fotografata üc tane adam arkasini dönmuş aralarinda sadece alyanın önü dönuktü gecenin karanliğinda ısık sadece alyaya vurmuştu.çok guzel görunüyordu o fotografta.
yazık olacaktı.abisinin bedelini kardeşi odeyecekti.
sabah kalktıgımda.gokhanin odasina girmistim ama oortalaiktagorunmuyordu.ardindan asaf ve muratın odasına da baktığımda oradada yoktular.hızla odama girip uzerimi degiştirmistim.gokhanı aramıştım.hazirlandiktan sonra arabama dogru yol aliyordum."gokhan neredesiniz"dedihimde."cemaatin toplanacagı yere dogru gidiyoruz kapatmam lazim alya simdi geldik. otelde bizi bekle sadece "diyip kapatmisti telefonu.orada olmak benim de hakkımdı.otoparka gittigimde.arabanin onunde iki adam duruyordu."siz kimsiniz"dedigimde."alya hanim gökhan beyin talimatina gore onlar gelene kadar arabayı kullanamayacaksınız."dediklerinde hizla otelin çıkışına gidiyordum."alya hanım çikıştada adamlar var efendim otelden dişarı cikamazsınız dediginde.durmus onlara taraf donmustum.onlara dogru gidip gitmemekte kararsiz kalmistim ki halim yok tu.arkami donup gitmistim.cikisa dogru gittigimde ddörtadam daha çıkışta bekliyordu.Gercekten mi diye dusunmustum.gokhanlar benim istedigim halde buradan kacamayacağımı mı düşünmüşlerdi.danışmana buranin mutfak çıkışını sormustum.kesin arka kapiyada koymustular korumaları.danışman beni yonlendirdiginde tesekkur edip mutfak cikısina dogru gidiyordum.mutfaktakiler bana yabanci gozlerle baktigind aldirmamis kapiyı gordugumde hizla acıp cikmiştim ki.üc araba gormuştum ici adam doluydu.gökhanlara inanamıyordum.bir korumanın "alya hanım abi sizi iceride bekliyor"dediginde bu isin murattan çıktığina emin olmustum.
sinirle"başlayacağım senin abine"diyip acılan kapiya binmistim.
arabada karsimda oturan alparslan şahsuvarı gormemle duraksamiştim.neler oluyordu burada araba caliştirildiginda gözlerimi yummustum.nasıl bu kadar dikkatsizdim.gozlerimi acmiş."ne yapmaya çalisiyorsunuz."demistim.heybetiyle bana bakiyordu."cemaatin toplanacagi yere gidiyoruz."demisti."durdur arabayı kendim giderim."dedim serr bir sesle."konusmamiz gerekenler var.o yüzden sakince dinle beni."dediginde koltuğa yaslanmistim."konuş".sesimi yükselterek.emir dolu sözlerimden sonra kaslarini catmıstı."alya sende biliyorsun ki abinin kız kardeşimi kacirmasınin bir bedeli olacak.ve bu bedel sen olacaksın."demişti.kalbim agrimaya basliyordu."n-ne"demistim.titrek cikan sesimle."bak ilk once seninle konuşmak istedim ama ne yapacagimı soracak olursan.keremin canına karşılık benimle evleneceksin."demişti.gozlerim dolmustu.aci cekiyordum.ben..ben istemiyordum."ya da abinin canını zevkle alırız.alırım."demisti.sanki ikinci bjr seçenek sunuyormuş gibi.
gozlerimden ýaslar akiyordu.aklımin aksine kalbim agliyordu.aklim pes etme desede kalbim aksini yapiyordu."bittiyse tehtidin birak beni."dedim.başını sallamistı."sen bilirsin ama arabasiz cemaate yetişecegini zannetmiyorum."demişti.sözlerini onemseden"nerede toplaniyorsunuz."demiştim.
"normalde konu bizimle ilgili oldugu icin konakta toplanmamız gerekiyor ama şu uçurumu göruyormusun."eliyle gosterdigi uzak ama bir surü arabalırın oldugu yeri gostermisti."oraya gidiyoruz az kaldi zaten "dediginde sessiz kalmiştım.neden aksini yapip konakta toplanmiyorda boyle tenha bir yere gidiyorduk biliyordum.catısma cıkabilir düsüncesiyle kanım çekiliyordu.her duyguyu öyle yogun yaşıyordum ki.araba yakınlastiginda hızlıca goz yaslarımı silmiş çantamı aldığimda kapının açılmasıyla hemen inmistim gozlerim ailemi aradiginda ailemi gormuştum.masada oturuyorlardı.yanlarina kosarak gittigimde.masadaki tanımadığım insanlar ayaga kalkmisti.arkamdaki alparslana bakip selam vermişlerdi.demekki gec kalmamistim.gokhan beni gördüğünde eli ensesini ovusturuyordu.memnuniyetsizlikle.
babam ve abimin yanina oturduğumda.babam ve abim alparslan sahsuvara nefretle ve catik kaslarla bakiyordu."o arabada ne işin var"babam sinirle soyledigin de ."yolda gördüm baba gec kalacaktım.oda beni fark etip getirebilecegini söyledi bende kabul ettim."dedigimde.abim sinirle elini sakallarina atmisti.babam ise sakince bunu sonra konusuruz dercesine basını sallamisti.
yaşlı ama heybetiyle masanin ucunda oturan adam bogazıni sesli bir sekilde temislemisti.babamın"kızım sen bizim arabada bizi bekle sadece dışarı çıkma buraya gelmen bile tehlikeli."dediginde kaslarımi çatmistim."konu bizimle ilgili b-baba"konusacaktim ama baba cumlesinden sonra sesimle birlikte bedenimde titremişti.uzun zaman olmustu baba demeyeli.bana 10 yil gibi gelmiş olan 1 yildan sonra babamla ailemle karsılasmam bu olmamalıydı.gozlerim dolmaya basladiğinda ayaga kalkıp arabalara dogru ilerledigimde.plakalardan birinde ALY yazıyordu.arkami donup baktığımda.babam başını sallamıstı.önume dönüp arabaya binmistim.yeni araba almislardı ve plakasinda ismim geçiyordu.buruk bir tebbessum etmistim.hersey daha farklı olabilirdi....
alya konusmaları silik silik duyuyor.zaman gectikce konusmalar hararetleniyordu.gokhan murat ve asafta konusmaya dahil oluyorlardi ve benim aksime onlar cok sakindi.bu beni gersede sakin kalip olanlari izliyordum.babam adeta kükruyordu yaşlı bir adam vardı oryam gerildiginde o saki lestiriyor gibiydi.amcamlar babam dayilarim hepsi oradalardı.
küçük dayimin ayağa kalkarak bana dogru gelmesiyle bende arabadan çıkmistım."alya buradan gitsen iyi olacak yigenim"dediginde.kalbim dahada agrimaya basliyordu."neden dayı hayir gitmek istemiyorum."demistim."o zaman arabayi al ve şu magazadan benim arabamin anahtarinı getir."dediginde goz devirmistim."dayı ben küçük degilim kandirma beni."dedigimde basini saga sola sallamistı."hayir yiğenim kandırmıyorum sadece biraz hava alman icin bunu yapmani isyiyorum. hem bak sakin sakin konusuyorlar.anlasacagiz konusup sen git ve gel hem araba sende istedigin gibi istersen bas son gaza 2 dk da gelirsin buraya."dediginde istemeden gulmus basimı saga yatirmistım."tamam dayı.lutfen uzlasmaya çalisin."demis arabaya binip caliştirmiştim.
hizla arabayi calistip dayımın söyledigi yere dogru gidiyordum.gokhana mesaj atmistım.emindim bir sey planliyorlardı.
GÖKHANIMM
"gokhan aklinda bir plan mi var çünkü oyle gorünuyor?"
KIZ KARDEŞİMM
"çok akıllısın sen.sana gelme dedim.bir bildigim var ki gelme dedim yoksa biliyordum buraya gelemene hakkin var.ve nereye gidiyorsan biz yanina gelene kadar geleme!"
GÖKHANIMM
"yapamazdim gokhan.lutfen soyle ne oluyor?"
KIZ KARDEŞİMM
"bak kimseye zarar gelmeyecek hatta karşıtafa bile çünkü durumu komitana bildirdim.ve takviye ekip gonderecek bize.benim talimatımla alacağız herkesi.aileni de dahil."
GÖKHANIMM
"nasil gokhan o ne demek?.arabati durdurup dayimın istedigi araba anahtarını calişandan isteyip cikmis arabaya rekrar binmistim.
KIZ KARDEŞİMM
"sakin ol alya.oldu ki işe silahlar girdi o zaman ekip herkesi alacak kacak silah sucuyla ihbar edildiniz diye."
GÖKHANIMM
"gökhan seni cok seviyorum.iyiki varsın."
KIZ KARDEŞİMM
"sen de öyle."
demişti.gozlerim dolmustu.kardeşlerim her daim yanimdaydı ailemden daha çok beni düsünuyorlardı.bu düsunceyle arabayı surmeye devam etmistim.az kalmistı cemaatin toplandıgı yere.aradan gecen 5 dakikadan sonra cemaatin tiplandigi yer gorunmustu.fakat herkes ayaklanmisti kavga sesleri geliyordu.hizlica gaz abasıp ani renle durmuş koşarak babamın yanına gitmistim.herkes baska biriyle tartisiyordu.ama normal tartisma degildi abimin gozu donmus gibiydi.gökhana baktigımda.yanima gelmişti."alya geliyorlar fakat komutanim ilk olaya bizim müdahale etmemizi istiyor cünku takviye geldiginde boyle bir ihbarin olmadigini soyleyebilir karakola o yuzden biz ilk mudahale edecegiz ki karakola kacak silah şüpesi duyduk o yuzden tedbir amacli aldık diyecegiz"
"ve boylelikle ne bize ne de onlara bir zarar gelmeyecek."gokhan onaylarcasına.basini sallamiştı.bagırısma basladiğinda hızla arkami donmuştüm.babam ve alparslan aslan birbirine silah cekmislerdi.kalbime sancı girmişti.gokhan silahini cikardiginda durdurmustum elimdeki cantadan silahımı cıkarip hizlica babamin onune gecmistim.
"alya çık önümden."babamın bana bağırmasına aldırmamıs başımı dik tutmustum.alparslan aslana bakarak"ikinizde silahlarınızı indirin aksi takdirde tutuklayacağız sizi."dedigimde gokhan kimligini cikarmis.asker kiligini havada tutmus"uyariyi duydunuz silahlarinizi indirin."demisti.ardindan silahlarini cikarmislardi."indir dedim sana."alparslan aslana sesimi yükselterek söylemistim.
"babana silah dogrultup tutuklayacagını zannetmiyorm.o yüzden cekil aradan yoksa siz bizi tutuklamadan adamlarım kırşan olmasada arkadaşlarınında işini halleder."soguk sözlerini soylediginde yutkunmstum."sabah kahvaltıda yürek mi yedin alparslan."dedigimde.kaşını kaldırmiştı.hah şöyle özüne dön der gibi bakmiştı bana."o şeref size ait zira bizim yüreğimiz varda sizin laftan gayrı icraatınız yok."demişti."o halde izle ve gör"demiştim.....
Beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın....