Bölüm 1

“Okula geciktim kahretsin” Evet bir şekilde yine okula gecikmeyi başarmıştım. Kim 18 yaşında olupta bu kadar sersem olabilir ki? Tabiki de ben. Ayakkabılarımı hızlı bir şekilde giyinip koşarak evden çıktım. Son anda çantamın olmadığını fark ettim. “ Lanet olsun böyle işe okulu bırakıyorum ben ya” Okulun başlamasına 20 dakika kalmıştı koşarsam yetişirdim. “ Tabana kuvvet Eri yaparsın sen kızım” diyerek kendimi gaza getiriyordum. Ama gerçekleri bilmek çok üzücü “ Kimi kandırıyorsun Eri yanına bir kaplumbağa koysalar o senden hızlı varır okula” diyerek söyleniyordum. Yaklaşık 10 dakikadır koşuyorum şu lanet olası okul neden bu kadar uzakta olmak zorundaydı ki. Akciğerim patlamak üzere artık, nefes almayı unuttum galiba. Sonunda okula varabildim. Sınıfa vardığımda öğretmenimiz daha gelmemişti kısacası paçayı sıyırmıştım. Sırama geçip soluklanırken yakın arkadaşım Aoi yanıma geldi.Evet yine azar işitme vakti gelmişti. Aoi yanıma geldiği gibi yine azarlamaya başladı. “ Yine alarmı kapatıp uyudun değil mi ? Sabahlara kadar film izledin yine değil mi ? Çok sorumsuzsun Eri!” “ Sanada günaydın Aoi.” “ Beni geçiştirme Eri! Cevap ver” “ Tamam teslim oluyorum sabaha kadar film izledim sabah da alarmı kapatıp geri uyudum. Ama güzel filmler bulunca izlememek ayıp olur Aoi “ “ Peki. Ya derse yetişemeseydin Eri öğretmene bu sefer ne yalan uyduracaktın. Çünkü iki ayda dünyada söylenebilecek bütün yalanları söyledin geriye ne kaldı merak ediyorum” “ Aoi emin ol annem beni senin kadar azalamadı beni şu ömrüm boyunca kızım ya. Biraz sakin ol. Unutma bende yalan asla tükenmez”. “ Öf Eri öff. Sen niye bu kadar başına buyruksun“ diye sitem ettikten sonra yerine gitti. Arkasından “ BENDE SENİ ÇOK SEVİYORUM CANIM ARKADAŞIM” diye bağırınca Aoi suratıma matematik kitabını attı. Kafamı eğdiğimde kitap beni es geçip arkamda oturan Shizui’nin suratına geldi. Baya kötü çarptığı için sersemleyen Shizui’yi tabii ki de tuvalete ben götüreceğim bırakır mıyım hiç. Üç beş sevgi gösterirken tuvalete gitmeme gerek yok ben iyiyim saçmalığına daha fazla katlanamadım. Çok boş bir konuşma olduğu için daha fazla dinleyemedim ve direkt olarak kızın kolundan tutarak “ Suratın çok kötü olmuş mutlaka gitmen lazım” diyerek zorla kızı tuvalete sürükledim. Normalde asla böyle birisi değilim ama ders matematik olunca beni kimse beni o sınıfta tutamaz. Bu arada ben size kendimi tanıtmadım değil mi? Yok tanıtmadım. Tanıtayım bari ben Eri. Eri Nakamura. 18 yaşındayım ve lise son sınıf öğrencisiyim. Ailemden uzakta kendi evimde kalıyorum. Hayatımda her gün ayrı bir macera var bu yüzden asla sıkılmıyorum. Bu kadar. Okul bittikten sonra eve geçtim duş aldıktan sonra dün yarım bıraktığım filmi bitirmeye başladım. Film o kadar eğlenceliydi ki gülmekten patlamıştım. Dün gece çok uyuyamadığım için erkenden yatağa gittim. Kafamı yastığa koyduğum gibi bi uyumuşum var ya öf. Sabah çalan alarmın sesiyle uyandım sanki kırk yıldır uyumuşum gibi. “Sonunda uyandın. Günaydın” “Günaydın”. HAAAAA. BİR DAKİKA BU EVDE BİR TEK BEN KALIYORUM PEKİ BU SES KİMİN!!!!! Gözlerimi ovuşturarak odaya baktığımda kollarını göğsünde birleştirmiş bana bakan 1.80 boylarında siyah saçlı siyahlar içinde bir erkek bana bakıyordu omzunda ise simsiyah bir karga vardı. “ AĞĞĞĞHHHHH!!!!! SENDE KİMSİN BE!” “Öncelikle bağırma kulağım sağır oldu.” “SENDE KİMSİN DEDİM!!” “BENDE BAĞIRMA DEDİM!!” diye bağırdığında korkudan yerimden sıçramıştım. “Bağırdığım için özür dilerim. Kendimi tanıtayım benim adım Den tanıştığımıza memnun oldum küçük hanım” “ Evimde ne yapıyorsun. SENİ SAPIK” “Ben sapık değilim küçük hanım" “SAPIKSIN” “DEĞİLİM” “SAPIKSIN” “YAHU DEĞİLİM” “ SAPIKK. PİS SAPIK ÇIK GİT EVİMDEN” “ KIZIM SEN MALMISIN SAPIK DEĞİLİM BEN” “Peki kimsin sen ve evimde ne yapıyorsun” “ Adım Den ve ben ölü ruhları ruhlar alemine yolculuklarında yardımcı eden kutsal ruhlardan biriyim.” “ Kutsal ruh mu ölüm meleği yani? İyide ben ölmedim ki yanlış geldin galiba” “AĞĞĞH. Yine başlıyoruz. Birincisi kutsal ruh ve ölüm melekleri farklıdır ben insan olupta ölünce bu mertebeye gelmiş birisiyim ama ölüm melekleri baştan beri melek olanlardır. İkincisi küçük hanım siz ölüsünüz lütfen zorluk çıkarmayın ve benimle gelin” “Yahu ben daha dün film izliyordum ölmedim ben kamera şakası falan mı bu?” Sinirden dişlerini sıkıyordu ama yinede sakin cevap veriyordu. Bir türlü inanasım gelmiyordu. Ölmek mi? Peki nasıl? Neden? Kafam sorularla dolmuştu ne yapacağımı bilmiyordum. “Peki bay kutsal ruh bana nasıl öldüğümü söyler misiniz çünkü benim kafam bir türlü almıyor.” “ Onu sizin söylemeniz lazım. Bizler siz insanların nasıl öldüğünü bilemeyiz.” “ İyi de ben hiçbir şey hatırlamıyorum. Hem neden nasıl öldüğümü bilmen gerekiyor ki” “ Ne demek hatırlamıyorum hafızanı bir kurcala hatırlarsın belki “ “ Hatırlamıyorum işte.” “Ya bir bakın belki hatırlıyorsundur “ “ Çamaşır makinesinde çorap mı arıyoruz ya hatırlamıyorum işte “ “ Ama bu imkansız. Nasıl olur bu tarihte hiç yaşanmamış bir şey. Ne yapacağım şimdi.” Önümdeki kutsal ruh olduğunu iddia eden şahsın ne dediğini anlamasamda aşırı korkmuşa benziyordu. “ Hey ilk önce sakin ol. Belki de ölmemişimdir.” “ BU İMKANSIZ KUTSAL KİTAP SENİN ÖLDÜĞÜNÜ GÖSTERİYOR” “ BAĞIRMA BE. ANLADIK ÖLMÜŞÜM TAMAM. Ne… Bir dakika nasıl ama ben hayır. N-neden?” Korkuyorum ben nasıl ölmüş olabilirim ki imkansız bir şey bu ama gösterdiği kitapta öldüğüm yazıyor. Sakin olmam lazım ama olmuyor. Anneme ne olacak ya küçük kardeşime. Kaçmam lazım evet bu gerçek değil ve bu manyağın yanından kurtulmam lazım. Yavaşça odamın kapısına doğru yürüdüm. Dikkati dağınıkken koşabildiğim kadar hızlı bir şekilde koşarak dışarıya çıktım.