Bölüm 2

Sevil,bir köyden bir köye teyzesine gidiyormuş.Kar lapa lapa yağıyormuş.Üzerinde pazen bir elbise,montsuz bir şekilde,kolundada bezden yapılmış bir bohça varmış.Annesi,şoförü tembih etmiş."Eniştesi onu falanca köyün kahvesinden alıcak"Şoför,Sevil'i bırakması gereken yerde bırakmış.Ama çocuk aklıyla Sevil eniştesini görmeyince dolaşmaya başlamış.Dolaşıp, dolaşıp eniştesine bulamayınca korkup bir taşın üzerinde ağlamaya başlamış ve geride dönemezmiş.Çünkü o zamanlar tek bir araba varmış.Sevil,hiç bilmediği bir köyde kalmıştı.Seil,çaresizce o taşın üzerinde ağlarken bir adam geçmiş.O adam Sevil'i görmüş ve yanına yaklaştı"Kızım niye bu soğukta burdasın?"Sevil kaybolduğunu söyleyince"Gel kızım bizde kal"demiş.Sevil,o adamla gitmiş.O adam ve ailesi Sevil'e gül gibi bakmış.Sabah olunca ailesi merak eder diye Sevil'in eniştesini aramışlar.Eniştesi,Sevil'in orda olduğunu öğrenince sinirli bir şekilde gitmiş.Eniştesi,Sevil'i almış.Arabada giderken ona bağırıyormuş."Kıçının üzerinde oturamazsın zaten","Sen niye bilmediğin kişilerin evine gidiyorsun"demiş.Ama Sevil evine gidince şunu fark etmiş ki herkes mutlu ve hiç kimse onu merak bile etmemiş...