Unutmuş Hayaller Dükkanı

Yine her zamanki hızıyla akıyordu zaman.Günlerden aydınlık bir pazartesydi.Saat güneşin doğuşunu gösteren en güzel saatti.Durum turuncu maviydi.Ve hayat her zaman ki gibiydi.Yokuş aşağı yuvarlanan top misali çaresiz ve umutsuzdu. Ama yine de yeni bir tan vaktiydi.Işıkların en parlak vaktiydi , karanlığın sonuydu.Yine de uzakta da olsa bir umut vardı...Belki serinletici bir yağmur sonrası bir gökkuşağı ...Belki de gökyüzünün en mavisi... Belki de vücutlarının içinde sıkışıp kalmış olan özgür ruhlarda vardı...Orada bir yerde belki bir gün...