sabahın ilk ışıklarında her gün olduğu gibi okulun yolunu tuttum.Her zaman gördüğüm göz aşinâsı olduğum şeyler mevcuttu. karşı kaldırımdaki okul servisi, işe gitmek için her zaman uc ucuna yetişen yirmili yaşlarının başında Olan kızıl saçlı genç kız,yaklaşık üç senedir hemen hemen her sabah göz göze geldiğim ama ismini bilmediğim caddenin sonunda ki orta okula giden mavi gözlü oğlan doğu kısmındaki gökyüzünün hafif kızıllığı ve batı kısmında ki yavaş yavaş kaybolan karanlık ve hâlâ yanan sokak lambaları... kısacası benim için sıradan bir cuma günü olarak başlamıştı herşey,ta ki elindeki resim dosyasının uzun boylu bir çocuğa çarpıp yere düşünceye kadar...
-"önüne baksana kardeşim ya !"
ne diyecegimi bilemez halde domates gibi kızaran yüzümü yukarıya kaldırdığında