İnsan kendisinden neden nefret edildiğini bilmediginde düşünüyordu.Acaba hata mı yaptim diye.Ama emindim bu adamı daha önce görmemişti
"Bunun burada ne işi var?Beni mi takip ediyorsun?"Kaslarım catildi.Sinirden güldüm."Ne münasebet.Ben neden seni takip edeyim.?"
Omuz silkti."Ne bileyim.Sürekli karsılaşıyoruz.Gercekten senin ne işin var burada.Neden geldin?"Sinirlerim gerçekten bozulmuştu.Benii buraya zorla getiren Hazım hocaydi ama bana kızıyordu.
".Bundan sanane.Bence sen beni takip ediyorsun."Araz tam ağzını açıcaktıki Bade araya girdi."Allah aşkına bir susun.Siz her karsılaştığınızda 10 dakika kavga edicekseniz bizim işimiz var."Abisine döndü."Sende boş yere suçlama yapma.O konunun Alara ile bir ilgisi yok."
Arazın istese kavgayı devam ettirebilecegini gözlerinden anladım.Ama kardeşi için susup odadan çıktı.Odayı derin bir sessizlik olunca yine ortamı yumuşatan Bade oldu.
"Neyse ya.Bunlari bosverinde akşam yemeğinde tavuk var.Bu yemeği kaçıramayız."Herkes odadan çıkınca Vadeyle ikimiz kaldık.
"Sen git."dedim gözlerim yerdeyken"Ben aç degilim."Yine kafasını omuzuna yatırdı."Tamam o zaman odanı göstereyim."Israr etmeyeceğini biliyordum.Kalbimi kırmak istemiyordu.Bir odanın önünde durdugumuzda cebinden anahtar çıkarıp bana verdi.
"15 dakikaya gelirim merak etme"
"Yok ben beklerim sen du-"sözümü bitirmeden odadan koşarak çıktı.Muhtemelen beni reddetmek istemediği için hemen hızlıca çıktı.
Yalnız kaldığımda odaya kısaca göz gezdirdim.Büyüktü hemde haddinden büyüktü.Üçodaydı.Bir yatak televizyon koltuk ve kütüphane vardı.Kenarda minik bir buzdolabı ve giysi dolabı.Birde çalışma masası.Oda diğer odalar gibi sadeydi.Diger odada ise banyo ve klozet vardı.Diğeri ise balkondu.
Yavaş adımlarla yatağa oturdum.İlk defa kendimi bu kadar yalnız hissettim.Herkes gitmişti.Babam yoktu.Hic tanımadığım bir yerde tek basınaydım.Telefonumu çıkarıp gelen bildirimlere baktım.Tum arkadaşlarımdan mesaj vardı.Hem İnstegramda hem whatsaptan engelledim.Rehberimde çok kişi kalmamıştım.
Badeye gelme demiştim ama gelmesini herşeyden çok istiyordum.Ve çok açtım.Sırf Araz'ı görmemek için demiştim ama sabahtan beri sadece bir tane poğoça yemiştim.
Boş boş etrafa bakerken kapı tıklatldı.Hırsız felan yoktu heralde koskoca bina sonuçta.Kapıyı ürkerek açtığımda Bade'yi gördüm.
"Bade?"dedim şaşkınca"Hani on beş dakika gelirdin.Daha beş dakika olmadı."İçeriye girmesi için kapının önünden çekildi
"Aç olduğunu anladığım için yemek getirdim."Şaşkınlığım artınca her zamanki gibi başını omzuna yatırdı."Seni burada bırakacak Halim yoktu."Tabağa bakınca tavuk salata ve pilav olduğunu gördüm.
Evet bu zamana kadar çok arkadaşım oldu.Hepsini sevdim.Onlarda sevdi belki.Ama hiçbir zaman hissettirmediler.Param için yanımdalardı belki.Hicbir zaman emin olamazdım ama ama bir yanım öyle olduğunu söylüyordu.
Önümdeki yemek tabagına öylece baktım.Gözümden bir damla yaş düştü
"Alara?"dedi Bade bana öylece bakarken"İyi misin?Yemeği sevmiyor musun?Tamam ben sana bulurum.Yemek yapmakta mükemmel değilim ama elbette bir şey yaparım."
Yemeği bırakıp çıkmak için arkasını döndüğünde kolundan tuttum."Hayır"dedim burnunu çekerek"Seviyorum."Bakışları kararsızdı."Gerçekten"deyip içini rahatlatmak için gülümsedim.
Gülümsediğimi görünce rahatladı."İyi ben seni yalnız bırakayim."
"Gitme"
"Ne?"
"Gitme işte.Hiç kimsem kalmadı.Sen gitme bari."Şaşkınlıkla bana bakıyordu."Tamam"dedi hafifçe gülerek."Üstümü değiştirip geliyorum."Yavaşca basımı salladım.Üstümde hayla elbise vardı.Makyajımı silip saçlarımı at kuyrugu yaptım.Yemeği yemeye başladım.
Sandığımdan daha güzeldi.Ama merak ettiğim Bade'nin bunu nasıl çıkardığıydı.
5 dakika sonra kapı çalındığında Bade'yi gördüm.Üstünde rahat bir pjima vardı.Bir elinde aburcubur poşeti diğer elinde pjima takımı.
"Kusura bakma.Birseyler aldım"dedi poşeti kaldırırken"O yüzden geç kaldım."
Poşetleri elinden alırken pjamayı masaya bıraktı."Eşyan olmadıgı tahmin ettim.Bugunluk al.Yarın cıkarız."
"Sağ ol"Kıyafetleri alıp banyoya girdim.Beyaz sade bir pjamaydı.İslerimi halledip çıktıktan sonra gözlerim Bade'yi aradı.Muhtemelen balkondaydı.
Balkona girdiğimde elini demirleğe dayamıs bir şekilde durduğunu gördüm.Birşey düşünüyor gibiydi."Ne düşünüyorsun?"Sesimle bana döndü.
"Hiç birşey..."Ona inanmamış gibi baktım.Onun gibi demirleğe yaslandım."Abime kızma"Aniden söze girince bakışlarım ona döndü."Nedenini sorma.Kızma işte."
"Kalbimi kırıyor.Hemde sebebsiz yere.Ben ona bir şey yapmadım."
"Biliyorum.Zamanla her şeyi anlatıcaz.Sadece biraz zaman."Birşey demeden önüme döndüm."Babanla konuştun mu?"
"Hayır"
"Neden?"Sahiden neden."Çünkü ona yalan söyleyemem.Ömrüm boyunca yalan söylemedim.Şimdi hiç söyleyemem.Sesini duyar duymaz gerçekleri anlatırım.Hayatımdaki tek gerçek kişi o.Onuda bırakamam."
"Bence o kadar güvenme."Kaşlarım çatıldı"Neden?"
Omuz silkti"Güvenme işte.Sonra üzülen sen olursun."Başka birşey demeden odadan çıktı.Arkasından kalan boşluğa bakınca içime bir huzursuzluk düştü.
O an Hazım hocanın söyledikleri aklıma geldi.
Bade insanları iyi gözlemler.
Bade daha önce babamla karsılaştığı için mi böyle düşünüyordu.Babam ne yapmış olabilirdi ki?
Düşüncelerimden kurtulup balkondan çıktım.İkimizde sırtımızı duvara yaslamıştık.Elimde bira vardı.Kafama dikip bir yudum aldım.Acı tadı boğazımı yakerken sarhoş olmayı diledim.Ama olamadım.Bilmediğim bu yerde sarhoş olmak isteyeceğim son şeydi.
"Sen niye içmiyorsun?"dedim Bade'ye dönmeden.Elimdeki buraya tiksinir bir şekilde baktı."Saçma bir şey.Kullanmıyorum.Ölsem dahi içmem onu."
"Rahatlatıyor."Olumsuz anlamda başını salladı."Sırf beş dakika birşeyleri unutturuyor diye bedenimi mahvedemem.Unutmak istiyorsan git uyu."
Aklıma gelen şeyle duraksadım."Sen yemek yedin mi?"
Göz ucuyla baktı."Evet, niye?"
"O kadar hızlı mı?"
"Ben hızlı yemek yerim."
Başka bir şey demeden önüne döndü.İkimizde saatlerce orada hiçbir şey demeden oturduk.Yavas yavaş mayıştığımı hissettim.Kafamı dik tutamıyordum.Uyuyup bu kabustan uyanmayı istiyordum.
"Alara..."dedi yanımdaki Bade.Kolumdan tutup kaldırmaya çalışıyordu."Kalk yatağa gir."Onun yardımıyla yatağa girdim.Gözlerim anında kendiliğinde kapandı.
Bu yatak fazla mı yumuşaktı ne?
. . .
Gözümü inanılmaz bir ağrıyla açtım.İnleyerek yataktan doğrulduğumda elim telefona gitti.Neyseki saat daha yediydi.Gec kalmamıştım.Babam 9 kez aramıs ve sayısız mesaj atmıştı.
Hemen babamı aradığımda tek çalışta açtı.
"Alara Sen neredesin.Ben sana demedim mi telefonun kapalı olmayacak diye?Sen beni öldürmeye mi çalışıyorsun?"Sağol baba iyiyim.
"Üzgünüm baba bir anda plan değişti arayamadım seni."dedim tek nefeste."Ben arkadaşlarımla yurt dışına cıktım.Ne zaman gelirim bilmiyorum."O sırada telefonun ucundan ses geldi.
Muhtemelen babamın iş arkadaslarindandı."Tamam Alara kapatıyorum."Ben daha birşey demeden telefonu yüzüme kapattı.Ben onun için bu kadar cile cekiyim ve yaptığı şey bu mu?
Sinirle telefonu yatağa fırlattım.
Dünden kalan eşyaları toplamak için kalktığımda yerin temizlenmiş olduğunu gördüm.Muhtemelen Bade temizlemisti.Dün çıkardığım kıyafetleri geri giyip odadan çıktım.
Asıl sorun şimdi ne yapacağımdı.Burasi çok büyüktü ve hemen kaybalordum.Keske Bade'yi bekleseydim.
"Alara?"arkamdan gelen sesle döndüm.Bade siyah bir tsirt ve gri esortmanla geliyordu.Asıl dikkatimi çeken kızaran gozleriydi.Bütün gece uyumamışmıydı?"Bende tam geliyordum."
"Gözüne noldu?"
Yorgunca gülümsedi."Uyuyamadım"Sanki önemsiz birşey miş gibi omuzunu silkti."Arada oluyor.Muhtemelen daha ergenligimi atlatamadım."İkimiz yemekhaneye indiğimizde herkesin orada olduğunu gördüm.Bade önümden ilerlerken ayaklarım geri geri gidiyordu.Dun bir şekilde atlatmıştım.Ama bugün imkansızdı.
Bade Kara'nın yanına oturduğunda bende yanına geçtim.Tabaklar hazırdı.Kahvaltı masasında ne arasam vardı ama istahım yoktu.
"Senin gözüne ne oldu?"Defne'nin sorusuyla ikimizde aynı anda başımızı kaldırdık."Herkes bunu sormak zorundamı?Gece uyuyamadım işte."Gözlerimi tekrar tabağıma indirdim.
Karşımdaki sandalyenin çekildiğini duyunca kafamı kaldırıp gelen kişiye baktım.
Araz...
Göz göze geldik.Ama hiçbir şey demeden yerine oturdu.Onunda gözleri kırmızıydı.İki kardeşin gözlerinin kıpkırmızı olmasının daha mantıklı bir nedeni olmalıydı.
"Oğlum.Seninde gözün aynı şekilde.Heralde ikimizde uyuyayamadık demiceksiniz."Soru Karadan gelmişti.
"Zor bir geceydi Kara."dedi Araz yorgunca."Sonra anlatırım."Tabağımdan tek lokma almamıştım.Yanımdaki Bade'ye baktığımda onunda tabağına dokunmamış olduğunu gördüm.
"Ne o Bade?"dedi endişeli bir sesle Zühal"Yemekten mi kesildin.Dun akşamda birşey yemeden kalktın.Hasta mısın?"Çarpılmış gibi Bade'ye döndüm.
Ona baktığımı fark edince korkuyla yutkundu.Bana yemek yediğini söylemişti.Ama yememisti."Ben doydum.Afiyet olsun."Başka birşey demeden yerimden kalkacaktımki Bade kimsenin duymayacağı bir sesle fısıldadı.
"Yapma Alara.Baska seçeneğim yoktu."Onu dinlemeden kapıya doğru yöneldim.Kapidan çıkmadan önce son gördüğüm şey Arazın Badeye şüpheyle bakmasıydı.Muhtemelen dün olanlardan haberi yoktu.
Bilmediğim koridorda dakikalarca yürüdüm.En sonda etrafıma baktığımda hiç bilmediğim yere gelmiştim.
Allah kahretsin!Kayboldum.
. . .
Bölüm sonu
Ben bu hikayeleri uzun uzun yazamıyorum.Ve bu çok sinir birşey.:(