1 gün önce
Alara Başer
Hayatımın belkide en güzel dönemlerindeydim...En güzel yaşım...Benim gibi bir kızın sahüp olmak isteyeceği her şeye sahiptim
Para
Makyaj malzemesi
Araba
Ve dahası.
Ben Alara Başer.İstanbul Belediyesi Müdürü Gürsel Başerin kızı.
Çoğu zaman arkadaşlarımın bana olan kıskanç bakışlarını farketsemde umrumda olan son şey bile olamazdı.Zaten yeterince arkadaşım vardı.İnsanların bakışları umrumda bile değil.
Şuan bir avm'de boş boş dolaşmak dışında başka bir işim yoktu.
Kısaca baba parası yiyordum.Rastgele başka bir mağazaya girdim.Etrafıma kısa bir bakış attığımda ayakkabı mağazasına girdiğimi farkettim.
Derin bir nefes alıp reyonlara bakmaya başladım.Bakışlarım kırmızı bir topuklu ayakkabıda durdu.Ayakkabıyı elime alıp incelemeye başladım.Taban kısma siyahtı.Evde bu ayakkabılardan on tane olmasına rağmen yinede numarasına bakıp ayakkabıyı aldım.
Tam mağazadan çıkıcakken telefonumun titrediğini hissettim.Telefonu elime aldığımda erkek arkadaşımın aradığını farkettim.
Okulun popüler kızlarındaydım ve peşimde birsürü erkek vardı.Ama bana göre Onur farklıydı.Para peşinde değildi.Sadece beni sevdiği için benile birlikteydi.
Telefonu açıp kulağıma koyduğumda tedirgin sesini duydum
"Alara?"
"Efendim Onur"Derken kolum yorulduğu için poşetleri diğer koluma aldım."Bak direkt konuya gircem Alara.Ben ayrılmak istiyorum."Elimdeki poşetlerin düşma sesini duydum.İnsanların bakışları bana dönsede umrumda değildi.
"Ben ayrılmak istiyorum"
Bu kadar basit miydi? Tek bir cümleyle her şey biter miydi?
"Ne?"Dudaklarımdan çıkan tek kelime yetmişti durumumu anlatmaya.
"Lütfen Alara"dedi Onur"Ben başka birine aşık oldum.Bu zamana kadar asla paranda gözüm olmadı olmazdı.Ben sevmediğim biriyle hayatıma devam edemem.Elveda"
Telefonun kapandığını duydum.Aradan saniyeler hatta dakikalar geçti ve ben elimde telefonla sadece öyle durdum.Tek kelime bile etmemişti.
İyide...Ben ona aşıktım?
"Hanımefendi"Yanımda bir kadın sesi işittim"İyi misiniz?"
Zar zor olsada kafamı sallayıp arkama bile bakmadan oradan ayrıldım.Arkamdaki kadının peşinden bağıdığını duydum ama dönüp bakmadım bile.
Benden ayrılmıştı.Hemde tek cümle ile...
Hiçmi sevmemişti beni?Hiçmi umursamamıştı?Benle birlikteyken baska kadınlarla mı birlikte olmuştu?Yoksa yeni miydi sevgisi ?
Bilmediğim ara sokaklarda boş boş yürüdüm.Kafam allak bullaktı.En sonunda karşımda duvar görünce çıkmaz sokağa girdiğimi anladım.
"Hay böyle işin..."diye mırıldanarak geri dönerken bir adam sesi işittim.
"Bana bak şerefsiz herif.Senin işini tek hamleyle bitiririm.Bana onları nerde sakladığını söyle!"Aptal gibi sesin geldiği yöne gittiğimde beyaz saçlı 60 yaşlarında bir adam gördüm.Beni şoka sokan şey ise yaslı adamın karşısındaki yüzü yara bere olan adama silah doğrultmasıyı."Söylesene lan"Diye tekrar bağırdığında iyice duvara sindim.
Birkaç saniye sonra bir silah sesi geldi.Biri karşımda adam vurmuştu.Çığlığıma engel olamadığımda yaşlı adamın bakışları bana döndü
Şimdi sıçtım.
Onun siyah gözleri ile bakışlarımız kesişince adımlarım geriye doğru gitmeye başladı.Ben daha koşmaya başlayamadan adam iki adımda yanımda bitmişti.Kolumu sıkıca tutarak beni yanına çektiğinde kollarımla kurtulmaya çalısıyordum.
Çığlıklarım sokakta yayılırken adam eliyle ağzımı kapattı.
"Sessiz ol"Ne yani o sessiz ol diyince sessiz olacağımı mı düşünüyordu?"Amacım sana zarar vermek değil."Bana değil o adama zarar vermişti.
"Sana herşeyi anlatıcam ama sessiz ol.Şimdi elimi çekiyorum."Sanki çok umrumdaydı...
Ama yinede kafamı salladım.Adam dediği gibi elini çekmişti ama diğer eli hayla beni tutuyordu.
"Bak"dedi iki elini omuzuma koyarak"O adam şerefisizn teki.Kadınları kaçırıp tecevüz ediyor ve benim tek amacım onları kurtarmak."
Ha iyiki vurmuş o zaman.
"Ama sen yinede çok şey gördün"deyince kaşlarım çatıldı.Bana ne yapacaktı?"Bir anlaşma yapalım.Benim ekibimde ol.Eğitim al ve bu yaşananları kimseye bahsetme."
"Peki yapmazsam?Her şeyi anlatırsam?"
Elini çenesine koydu ve konuşmaya başladı."Babanı hapise attırım."
"Ne?Bunu yapamazsın"
"Hayır yaparım.Yıllar önceki o cineyati biliyorum ve davayı tekrar açarak tüm kanıtları sunarak babanı hapise attırırım."
Babamın uzun zaman önce bir kadını öldürdüğü söyleniyor.Dava babamın suçlu olduğunu söylesede babam bir şekilde işi parayla halletmiş ve serbest kalmıştı.Tabi ben o zamanlar küçüktüm ve olayları sadece söylentilerden biliyordum.Ama babamın küçük bir suçuyla dava hemen başlardı ve bu sefer kurtulma şansı olmazdı.Annem babamın katil olduğunu duyunca ikimizide terk edip başka bir adamla evlenmişti.O zamandan beri annemi görmüyordum.Tek bildiğim şey yüzüydü.Sarı uzun saçları sert bir yüzü ve mavi gözleri vardı.Babam annemin aksine siyah sacı ve kahve gözleri vardı.Ben tamamen anneme çekmiştim.Ayrı renk göz aynı saç aynı yüz...
"Evet kararın ne?"Babama böyle bir şey yapamazdım.Her ne kadar yalan olduğunu bilsemde karşımdaki adamın bunu yapabileceğini anlamıştım.
"Pekala"dedim her ne kadar istemesemde kabul ettim."Fakat ekip derken ne kastettiniz?"Yüzünde samimi bir gülümseme oluştu."Arabaya geçelim"Elini uzatarak önden geçmemi bekledi.
Bir kaç dakika sonra siyah bir arabaya varmıştık.İkimizde bindiğimizde konuşmaya başlamadan önce derin bir nefes aldı.
"Benim katil olduğumu mu düşünüyorsun?"Bu ne biçim soruydu?Önümde adam öldürmüştü.Tabiki katil olduğunu düşünürdüm.Bakışarımdan düşündüklerimi anlamış olmalıki e yani der gibi başını salladı.
"Evet ben bir katilim"Hadi ya hiç anlamamıştım"Ama asla bir suçsuza zarar vermem.Benim ve ekibimin öldürdüğü herkes katil tecavüzcü gibi şerefsiz adamlar.Bundan 5 yıl önce iki çocuğum vardı.Çok sevdiğim bir karım vardı."
"Vardı derken?Öldüler mi?"
Kafasını salladı."Öldüler.Öldürdüler.Bakkala gitmiştim.İki adam gizlice girmiş eve.Çocuklarımı öldürdü.Daha sonra karımı.Eve geldiğimde her yer kandı.Adamlar kaçmıştı.Ben...Ben onları koruyamadım."
Gözünden bir kaç damla yaş aktı."O yüzden intikam almak için bir ekip kurdum.Halkın bizden haberi yok ama baban gibi makam sahiplerinin haberi var.Ekime o adamların ismini veririm"Yüzünü bana doğru yaklaştırdı."Onlarda öldürür."
Zar zor yutkundum...O ise rahatça arkasına yaslandı.
"Şimdi seni onlarla tanıştırmaya gidelim."Gitmesek olmaz mı ya?Ama verdiğim söz aklıma geldiğinde sesimi çıkarmadım.
Umarım başıma bir şey gelmez.
. . .
Duvarları koskocaman olan bir binanın önüne geldiğimizde araba yavaşladı.Yaşlı adam arabadan indiğinde bende indim.Duvarlar simsiyahtı.Pencereler beyaza boyanmıştı.Bahçe kocaman ve demir tellerle çevriliydi.Ok ve atış sahası vardı.Ama bahçe bomboştu.Yaşlı adam ilerlemem için belimden yavaşca itikledi.
"Buyur."İkimiz binaya girdiğimizde giriş duvarında fotorafların olduğunu gördüm.Bir duvar fotoraflarla kaplıydı.Tahminen 40-50 kişi vardı.En üstte ise yeni tanıştığım yaşlı adam...Her fotorafın altında isimler vardı.
Hazım Konak...
Demek adamın adı buydu.Hazım adındaki adam üst kata çıktığında bende peşinden ilerledim.Neyseki gittiğimiz yer ilk kattaydıda tüm merdivenleri çıkmak zorunda kalmamıştım.Koridorun sonundaki bir odaya girdik.Oda normal bir odaya göre büyüktü büyük bir kitaplık.Kitaplığın önünde koltuk vardı.Odanın tam ortasında bir çalışma masası.Duvarda kocaman pencere vardı.Biraz pencere yaklaştığımızda bahçenin tamamen gözüktüğünü gördüm.
"Birazdan ekibimin iki başkanı gelicek.İlk onlarla tanış."Olumlu anlamda başımı salladım."Ama biraz sinirli olabilirler"
"Neden?"Ensesindeki saçları karıştırdı."Bunu onlar anlatır."Söylemesi için ısrar edicekken konuyu uzatmamaya karar verdim.Kırmızı koltuklardan birine oturduğumda rahatça arkama yaslandım.
"Babamın katil olduğunu nerden biliyorsun?"Samimilikten uzak bir şekilde güldüm."Katil değil ama neyde..."
"Çocuklarını yakından tanıyordum"Merakla yerimden doğruldum."Çocukları mı vardı"
"Evet"Hafifçe gülümsedi."Biri kız biri erkek.İkiside çok güçlü çocuklar.Ben bile bir ara intihar etmeye çalıştım ama neyseki ikisi beni son anda kurtardılar.Onlara bir can borcum var."Onlardan bahsederken gözlerinin içi gülüyordu.
O anda telefonuma bildirim geldi.Bildirim en yakın arkadaşlarımdan oluşan grubumdan geldi.6 kişilik bir gruptu ve tüm arkadaşlarım buradaydı.Mesajları okumaya başladım.
Büşrik-Alara...
Büşrik-Benim sana anlatmam gereken bir şey var.
Büşrik-Onur beni seninle 5 aydır aldatıyor.Daha fazla saklayamadım.
Büşrik-Bir şey daha var
Büşrik-Bu gruptaki herkes biliyor.Üzgünüm.Çok üzgünüm.Anlık birşeydi Alara.Engel olamadım
Hayatımın en büyük şokunu yaşıyordum.Daha sabah mutluyken şimdi daha ne kadar kötüleşebilir diye düşünüyordum.Her şey yalandı.Tüm dostlıklarım erkek arkadaşım...
Gözümden bir yaş aktı.
"İyi misin?"Hazımın sesini duyduğumda kafamı kaldırdım yavaşca.Yaşlarım artmıştı."Önemli bir şey değil.
"Emin misin?"
"Aldatıldım.Hem sevgilim tarafından hemde arkadaşlarım tarafından."Yüzüne saf bir hüzün oluştu.Demin insan öldüren bu adam tanımadığı bir kadın için bu kadar üzülmesi garibe gidiyordu."Sorun değil"Dedim saçlarımı arkaya atarken"Bana arkadaş mı yok?Bulurum elbet"
"Merak etme.Buradakiler çok arkadaş canlısıdır"dedi omuzumu sıvazlarken"Hemen alışırsın"Ona samimi bir gülüş gönderdikten sonra kapı tıklatıldı.
Muhemelen tanışacağım kişiler gelmişti.Bir kaç saniye sonra içeriye iki kişi girdi.Dikkatimi çeken ilk şey ikisinizde gözlerindeki duyguydu.
Öfke ve nefret
. . .
Yine kısa oldu
Napim o kadar uzun uzun yazamıyorum :(
1 gün önce
Alara Başer
Hayatımın belkide en güzel dönemlerindeydim...En güzel yaşım...Benim gibi bir kızın sahüp olmak isteyeceği her şeye sahiptim
Para
Makyaj malzemesi
Araba
Ve dahası.
Ben Alara Başer.İstanbul Belediyesi Müdürü Gürsel Başerin kızı.
Çoğu zaman arkadaşlarımın bana olan kıskanç bakışlarını farketsemde umrumda olan son şey bile olamazdı.Zaten yeterince arkadaşım vardı.İnsanların bakışları umrumda bile değil.
Şuan bir avm'de boş boş dolaşmak dışında başka bir işim yoktu.
Kısaca baba parası yiyordum.Rastgele başka bir mağazaya girdim.Etrafıma kısa bir bakış attığımda ayakkabı mağazasına girdiğimi farkettim.
Derin bir nefes alıp reyonlara bakmaya başladım.Bakışlarım kırmızı bir topuklu ayakkabıda durdu.Ayakkabıyı elime alıp incelemeye başladım.Taban kısma siyahtı.Evde bu ayakkabılardan on tane olmasına rağmen yinede numarasına bakıp ayakkabıyı aldım.
Tam mağazadan çıkıcakken telefonumun titrediğini hissettim.Telefonu elime aldığımda erkek arkadaşımın aradığını farkettim.
Okulun popüler kızlarındaydım ve peşimde birsürü erkek vardı.Ama bana göre Onur farklıydı.Para peşinde değildi.Sadece beni sevdiği için benile birlikteydi.
Telefonu açıp kulağıma koyduğumda tedirgin sesini duydum
"Alara?"
"Efendim Onur"Derken kolum yorulduğu için poşetleri diğer koluma aldım."Bak direkt konuya gircem Alara.Ben ayrılmak istiyorum."Elimdeki poşetlerin düşma sesini duydum.İnsanların bakışları bana dönsede umrumda değildi.
"Ben ayrılmak istiyorum"
Bu kadar basit miydi? Tek bir cümleyle her şey biter miydi?
"Ne?"Dudaklarımdan çıkan tek kelime yetmişti durumumu anlatmaya.
"Lütfen Alara"dedi Onur"Ben başka birine aşık oldum.Bu zamana kadar asla paranda gözüm olmadı olmazdı.Ben sevmediğim biriyle hayatıma devam edemem.Elveda"
Telefonun kapandığını duydum.Aradan saniyeler hatta dakikalar geçti ve ben elimde telefonla sadece öyle durdum.Tek kelime bile etmemişti.
İyide...Ben ona aşıktım?
"Hanımefendi"Yanımda bir kadın sesi işittim"İyi misiniz?"
Zar zor olsada kafamı sallayıp arkama bile bakmadan oradan ayrıldım.Arkamdaki kadının peşinden bağıdığını duydum ama dönüp bakmadım bile.
Benden ayrılmıştı.Hemde tek cümle ile...
Hiçmi sevmemişti beni?Hiçmi umursamamıştı?Benle birlikteyken baska kadınlarla mı birlikte olmuştu?Yoksa yeni miydi sevgisi ?
Bilmediğim ara sokaklarda boş boş yürüdüm.Kafam allak bullaktı.En sonunda karşımda duvar görünce çıkmaz sokağa girdiğimi anladım.
"Hay böyle işin..."diye mırıldanarak geri dönerken bir adam sesi işittim.
"Bana bak şerefsiz herif.Senin işini tek hamleyle bitiririm.Bana onları nerde sakladığını söyle!"Aptal gibi sesin geldiği yöne gittiğimde beyaz saçlı 60 yaşlarında bir adam gördüm.Beni şoka sokan şey ise yaslı adamın karşısındaki yüzü yara bere olan adama silah doğrultmasıyı."Söylesene lan"Diye tekrar bağırdığında iyice duvara sindim.
Birkaç saniye sonra bir silah sesi geldi.Biri karşımda adam vurmuştu.Çığlığıma engel olamadığımda yaşlı adamın bakışları bana döndü
Şimdi sıçtım.
Onun siyah gözleri ile bakışlarımız kesişince adımlarım geriye doğru gitmeye başladı.Ben daha koşmaya başlayamadan adam iki adımda yanımda bitmişti.Kolumu sıkıca tutarak beni yanına çektiğinde kollarımla kurtulmaya çalısıyordum.
Çığlıklarım sokakta yayılırken adam eliyle ağzımı kapattı.
"Sessiz ol"Ne yani o sessiz ol diyince sessiz olacağımı mı düşünüyordu?"Amacım sana zarar vermek değil."Bana değil o adama zarar vermişti.
"Sana herşeyi anlatıcam ama sessiz ol.Şimdi elimi çekiyorum."Sanki çok umrumdaydı...
Ama yinede kafamı salladım.Adam dediği gibi elini çekmişti ama diğer eli hayla beni tutuyordu.
"Bak"dedi iki elini omuzuma koyarak"O adam şerefisizn teki.Kadınları kaçırıp tecevüz ediyor ve benim tek amacım onları kurtarmak."
Ha iyiki vurmuş o zaman.
"Ama sen yinede çok şey gördün"deyince kaşlarım çatıldı.Bana ne yapacaktı?"Bir anlaşma yapalım.Benim ekibimde ol.Eğitim al ve bu yaşananları kimseye bahsetme."
"Peki yapmazsam?Her şeyi anlatırsam?"
Elini çenesine koydu ve konuşmaya başladı."Babanı hapise attırım."
"Ne?Bunu yapamazsın"
"Hayır yaparım.Yıllar önceki o cineyati biliyorum ve davayı tekrar açarak tüm kanıtları sunarak babanı hapise attırırım."
Babamın uzun zaman önce bir kadını öldürdüğü söyleniyor.Dava babamın suçlu olduğunu söylesede babam bir şekilde işi parayla halletmiş ve serbest kalmıştı.Tabi ben o zamanlar küçüktüm ve olayları sadece söylentilerden biliyordum.Ama babamın küçük bir suçuyla dava hemen başlardı ve bu sefer kurtulma şansı olmazdı.Annem babamın katil olduğunu duyunca ikimizide terk edip başka bir adamla evlenmişti.O zamandan beri annemi görmüyordum.Tek bildiğim şey yüzüydü.Sarı uzun saçları sert bir yüzü ve mavi gözleri vardı.Babam annemin aksine siyah sacı ve kahve gözleri vardı.Ben tamamen anneme çekmiştim.Ayrı renk göz aynı saç aynı yüz...
"Evet kararın ne?"Babama böyle bir şey yapamazdım.Her ne kadar yalan olduğunu bilsemde karşımdaki adamın bunu yapabileceğini anlamıştım.
"Pekala"dedim her ne kadar istemesemde kabul ettim."Fakat ekip derken ne kastettiniz?"Yüzünde samimi bir gülümseme oluştu."Arabaya geçelim"Elini uzatarak önden geçmemi bekledi.
Bir kaç dakika sonra siyah bir arabaya varmıştık.İkimizde bindiğimizde konuşmaya başlamadan önce derin bir nefes aldı.
"Benim katil olduğumu mu düşünüyorsun?"Bu ne biçim soruydu?Önümde adam öldürmüştü.Tabiki katil olduğunu düşünürdüm.Bakışarımdan düşündüklerimi anlamış olmalıki e yani der gibi başını salladı.
"Evet ben bir katilim"Hadi ya hiç anlamamıştım"Ama asla bir suçsuza zarar vermem.Benim ve ekibimin öldürdüğü herkes katil tecavüzcü gibi şerefsiz adamlar.Bundan 5 yıl önce iki çocuğum vardı.Çok sevdiğim bir karım vardı."
"Vardı derken?Öldüler mi?"
Kafasını salladı."Öldüler.Öldürdüler.Bakkala gitmiştim.İki adam gizlice girmiş eve.Çocuklarımı öldürdü.Daha sonra karımı.Eve geldiğimde her yer kandı.Adamlar kaçmıştı.Ben...Ben onları koruyamadım."
Gözünden bir kaç damla yaş aktı."O yüzden intikam almak için bir ekip kurdum.Halkın bizden haberi yok ama baban gibi makam sahiplerinin haberi var.Ekime o adamların ismini veririm"Yüzünü bana doğru yaklaştırdı."Onlarda öldürür."
Zar zor yutkundum...O ise rahatça arkasına yaslandı.
"Şimdi seni onlarla tanıştırmaya gidelim."Gitmesek olmaz mı ya?Ama verdiğim söz aklıma geldiğinde sesimi çıkarmadım.
Umarım başıma bir şey gelmez.
. . .
Duvarları koskocaman olan bir binanın önüne geldiğimizde araba yavaşladı.Yaşlı adam arabadan indiğinde bende indim.Duvarlar simsiyahtı.Pencereler beyaza boyanmıştı.Bahçe kocaman ve demir tellerle çevriliydi.Ok ve atış sahası vardı.Ama bahçe bomboştu.Yaşlı adam ilerlemem için belimden yavaşca itikledi.
"Buyur."İkimiz binaya girdiğimizde giriş duvarında fotorafların olduğunu gördüm.Bir duvar fotoraflarla kaplıydı.Tahminen 40-50 kişi vardı.En üstte ise yeni tanıştığım yaşlı adam...Her fotorafın altında isimler vardı.
Hazım Konak...
Demek adamın adı buydu.Hazım adındaki adam üst kata çıktığında bende peşinden ilerledim.Neyseki gittiğimiz yer ilk kattaydıda tüm merdivenleri çıkmak zorunda kalmamıştım.Koridorun sonundaki bir odaya girdik.Oda normal bir odaya göre büyüktü büyük bir kitaplık.Kitaplığın önünde koltuk vardı.Odanın tam ortasında bir çalışma masası.Duvarda kocaman pencere vardı.Biraz pencere yaklaştığımızda bahçenin tamamen gözüktüğünü gördüm.
"Birazdan ekibimin iki başkanı gelicek.İlk onlarla tanış."Olumlu anlamda başımı salladım."Ama biraz sinirli olabilirler"
"Neden?"Ensesindeki saçları karıştırdı."Bunu onlar anlatır."Söylemesi için ısrar edicekken konuyu uzatmamaya karar verdim.Kırmızı koltuklardan birine oturduğumda rahatça arkama yaslandım.
"Babamın katil olduğunu nerden biliyorsun?"Samimilikten uzak bir şekilde güldüm."Katil değil ama neyde..."
"Çocuklarını yakından tanıyordum"Merakla yerimden doğruldum."Çocukları mı vardı"
"Evet"Hafifçe gülümsedi."Biri kız biri erkek.İkiside çok güçlü çocuklar.Ben bile bir ara intihar etmeye çalıştım ama neyseki ikisi beni son anda kurtardılar.Onlara bir can borcum var."Onlardan bahsederken gözlerinin içi gülüyordu.
O anda telefonuma bildirim geldi.Bildirim en yakın arkadaşlarımdan oluşan grubumdan geldi.6 kişilik bir gruptu ve tüm arkadaşlarım buradaydı.Mesajları okumaya başladım.
Büşrik-Alara...
Büşrik-Benim sana anlatmam gereken bir şey var.
Büşrik-Onur beni seninle 5 aydır aldatıyor.Daha fazla saklayamadım.
Büşrik-Bir şey daha var
Büşrik-Bu gruptaki herkes biliyor.Üzgünüm.Çok üzgünüm.Anlık birşeydi Alara.Engel olamadım
Hayatımın en büyük şokunu yaşıyordum.Daha sabah mutluyken şimdi daha ne kadar kötüleşebilir diye düşünüyordum.Her şey yalandı.Tüm dostlıklarım erkek arkadaşım...
Gözümden bir yaş aktı.
"İyi misin?"Hazımın sesini duyduğumda kafamı kaldırdım yavaşca.Yaşlarım artmıştı."Önemli bir şey değil.
"Emin misin?"
"Aldatıldım.Hem sevgilim tarafından hemde arkadaşlarım tarafından."Yüzüne saf bir hüzün oluştu.Demin insan öldüren bu adam tanımadığı bir kadın için bu kadar üzülmesi garibe gidiyordu."Sorun değil"Dedim saçlarımı arkaya atarken"Bana arkadaş mı yok?Bulurum elbet"
"Merak etme.Buradakiler çok arkadaş canlısıdır"dedi omuzumu sıvazlarken"Hemen alışırsın"Ona samimi bir gülüş gönderdikten sonra kapı tıklatıldı.
Muhemelen tanışacağım kişiler gelmişti.Bir kaç saniye sonra içeriye iki kişi girdi.Dikkatimi çeken ilk şey ikisinizde gözlerindeki duyguydu.
Öfke ve nefret
. . .
Yine kısa oldu
Napim o kadar uzun uzun yazamıyorum :(