İçeriğe geç

umudunu kaybetme

Bölüm 1 · 1 dk okuma

umudunu kaybetme

Bölüm 1

1. bölüm

bugun cok guzel bir gun olucak bugun cok heycanliyim sebebi annem findik yovmiyesine gidiyordu kac yildir bende artik gitmek istiyordum cok eglendiklerini söylüyordu annem bende "bende gitmek istiyorum" demistim annem ise " dayanabileceksen yarin gel" demisti dayanicaktim kararliydim aksam sabah giyecegim esyalarimi hazirlamistim siyah esofman ustten ise eski bi sweat giyicektim odama guzelce koymustum sonra o heyecanla 9 da uyumusum sabah 6 da annem beni uyandirdi bende kalktim elimi yuzumu yikadim uzerimi giyindim bi hirkami belime bağladım bi bas ortu taktim ve iki kenari yanlarda duruyordu onun uzerine de sapka takmistim daha sonra yemek yedim ve dislerimi fircalayarak isimi halletmistim daha sonra bizi alacak araba gelmisti bindik ve herkesi aldik o sirada arabaya bi cocuk binmisti ilk gordugumde cok tatli diye icimden gecirmistim sonra oda benim goreyecegim sekilde oturmustu arabada gorememistim ve tarlaya vardik beni idare ederek oglen etmistik ve gercekten de eglenceliymis cuma gunuydu ve erkekler camiye gitmisti daha sonra emine yenge vardi cok komik bi kadindi annemle arasında yagmurla ilgili bi sohbet gecmisti emine yenge yagar gecer demesiyle yagmur dokturmustu ve herkes brandalarin altina girmistik herkes cok islanmisti yagmur durdugunda cikmistim brandalarin altindan ve erkekler camiden gelmisti ve barisin bana dedigi ilk cumle aramizda gecen ilk cumle "ilk gunden ne kadar sanssiz geldin" demisti beraber gulmustuk. Yagmurdan dolayi cok fazla islandigimiz icin eve donucektik araba geldi ve biz eve donduk ben o gunden sonra toplam 12 gun findiga gitmistim bu gunlerde barisla baya samimi olmustuk beraber guluyoduk mutluyduk ben baristan hoslanmistim evet yanlis duymadiniz hoslanmistim bunu itiraf edicektim artik hoslanmaninda fazlasi oluyodu baska bi cocuk vardi

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.