Bugün sabah kalktığımda yemeğimin bittiğini fark ettim. Demek ki avlanmam gerekiyordu. O nefret ettiğim balık kokusu burnuma gelecek, kılçıkları boğazımda kalacaktı. Fakat başka çarem yoktu. Yatın deposundan minik bir bot çıkardım ve avlanmaya başladım Kıyafetim ıslanıyor, dört gözle balık yakalamayı bekliyordum. Galiba şu anda hem çabalarım boşa gidiyor, hem de hastalanıyordum. Ansızın ağlamaya başladım. Tamam ben biraz fazla abarttım. Ancak annemin sözünü dinlemek zorundayım. Yani öyle değil mi? Bunu yapmak babamdan uzaklaşmaya değer miydi? Bir an duraksadım. Galiba ben bir hata yapmıştım. Yıllardır benimle olan babamı belki hayali olan biri için terk etmiştim.
Bu terk etmek midir bilmiyorum. Bildiğim tek şey aşkın ne olduğunu bilmek istediğim. Tek kişi olarak çıktım bu maceraya. Üç kişi olarak eve döneceğim. Ben, gerçek aşkım ve annem.