Not: bu hikayede ki çoğu şey gerçek dışı olabilir, lütfen ona göre okuyun
IYI OKUMALAR
Aşağıdan sesler geliyordu. Yine bir şeyler olmuştu, babamın öfkeli sesi yerimden sıçramama neden olmuştu. Ya buraya gelirse, odama girecek korkusu tüm bedenimi sarmıştı. İstemsizbir şekilde geri gittim. Aşağıda ki sesler kesilip babamın arabasının çalışma sesini duyduğumda derin bir nefes aldım. Yanıma gelmemişti.
Babam her neye sinirlendiyse tek istediğim akşam tüm sinirini benden çıkarmamasıydı
Saatler geçti, evde ki günlük işlerimi daha doğrusu evde ki külkedisi görevimi yapmıştım. Akşam yemeğini hazırlarken kapı gürültüyle açıldı. Bu sert adım sesleri, metrelere uzaktan duyulan öfkeli nefeler bu evde tek bir kişiye aitti o da babamdı. Öfkesi tüm evi bir kara bulut gibi sarmıştı. "Adar gel buraya"
Sinirini benden çıkaracaktı, iyi de daha sırtımda ki kemer izleri geçmemişti ki. Istemsice gözlerim dolmuştu. Titrek ve korkak adımlarla yanına gittim başımı istemsizce yere eğdim. "Eşyalarını hazırla, gidiyorsun bu evden"
Hayatımda ilk defa onun yanındayken başımı kaldırdım. Beni nereye gönderecekti ki. daha önce bu evden hiç çıkmamıştım, ailem tatile giderken bile beni götürmemişlerdi. "n-nereye gideceğim baba" konuşmam ile sağ yanağıma sert bir tokatın inmesi bir oldu, başım tokatın şiddeti ile yana düştüğünde acıyla gözümde yaşlar aktı.
bu hayatı istemiyordum, babamın her gün bana vurmasından bıkmıştım artık ama gidecek bir yerim bile yoktu
"cevap verme bana Adar" babamın öfkesi daha çok artmış gibiydi, resmen burnundan soluyordu. "senin o gerizekalı abin Korkmazların kızını kaçırmış tek varisimin ölmemesi içinde anlaşma yaptım"
onu daha fazla dinleyemedim, çünkü başıma gelecekleri anlamıştım. babam beni satmıştı, bir anlaşma evliiliğine zorluyordu ve ne kaçacak gücüm vardı ne de babama karşı gelecek cesaretim
o ne derse o olurdu
Ama bu sefer istemiyordum, evlenmek istemiyordum tanımadığım birisi ile evlenemezdim. "Baba yalvarırım yapma verme beni" yere çökmüş ayaklarına kapanmış ağlıyordum.
Normal babalar çocuklarının ağlamasına bile dayanamazdı ama benim babam sert bir tekme atrak yere düşmeme neden olmuştu. "Evleneceksin dedim Adar sen nasıl bana karşı çıkarsın" sert bir tokat daha atıp parmaklarını saçlarıma doladı ve sert bir şekilde çekerek beni kaldırdı. "Ne zamandan beri bana karşı geliyorsun sen adar"
Saçlarımı onun elinden kurtarmaya çalışıyordum, ama o daha sert bir şekilde tutuyordu. Başımı tüm gücüye duvara vurduğunda burnumda hissetiğim acıyla gözümden akan yaşlar arttı burnumddan kanlar öyle hızlı akıyordu ki dudaklarım ve boynum çoktan kanla boyanmıştı.
"Defol git odana adar, eşyalarını topla yarın sabah evleniyorsun" Beni merdivenlere doğru fırlattığında bedenimi kontrol edemedim ve yere düştüm.Babamın bana yeniden saldırmasını istemediğim için hızlı hareketlerle yukarı çıktım. Odama girdiğim gii bacaklarım beni taşıymadı ve yere düştüm. Hıçkırıklarım odamı sarmıştı dizlerimi kendime çekip nefesim kesilene kadar ağladım...
İlk bölümün sonuna geldik...
Nasıl buldunuz?
Sizce Adar nasıl bir aileye gidiyor?
