İçeriğe geç

UFAK BİR MİNSUNG POVVV ☃️

Bölüm 1 · 3 dk okuma

UFAK BİR MİNSUNG POVVV ☃️

Bölüm 1

★AŞKIN YOLU★

"gene mi olmadı"dedim ona doğrultuğum asanın ucunu ona daha da yaklaştırıp, jis basını sallayarak "malesef" dedi.her ne kadar çabalasamda bana bir türlü aşık olamamıştı.üzerinde en güçlü büyüleri denemiştim ama bir işe yaramamıştı."neden olmadığını bir türlü anlamıyorum tüm kâinatı kendine aşık eden ben lee minho nasıl olur da küçük bir çocuğa yenilirim"diye söylenmeye başladım tekrar ve tekrar,"çocuk sensin" dedi koltuğa oturarak,kendisi fazlasıyla mutluydu. sanki acımdan zevk alıyordu."ne yani çocuk değilmisin?"dedim bende onun yanına oturarak,"ben 24 yasındayım"dedi her zaman ki sinirli bakışlarından atarak,"bana göre çocuksun😉 " dediğimde tekrar sinirlenerek "sen 342 yaşında bir meleksen ben napabilirim yaşlı bunak!"diye çıkışmıştı."hey bunak falan değilim"dedim ona göz devirerek,göz devirmeme karşılık olarak sırıttı.gerçekten çok güzel sırıtıyordu,o gülünce içim eriyor,mutlu oluyordum.ama gene de yelkenleri suya indiremezdik gerçi o yelkenler şu 4 senedir bana girmişti ama neyse.. "neyse ne ben yatıyorum" dedim ve odama doğru ilerledim,daha doğrusu odamıza o ve ben oda arkadaşıydık.ev sadece 1+1 olduğu için beraber yatıyorduk.zaten bu evin tek güzel yanıda buydu, yaşadığım hayatın hepsinde zengin ve büyük evlerde yaşamıştım ancak küçük bir cüce yüzünden tüm hayatım değişmişti onun için zenginliğimi bırakıp bu lanet olası eve gelmiştim.sinirle dolabı açıp gri bir eşofman giydim,üstümde ise hiçbir şey yoktu,genel olarak üstsüz yatardım.odanın kapısının aniden açılmasıyla bakışlarım kapıya dönmüştü.jis sanki bir suç işlemiş küçük çocuklar gibi yatağa doğru ilerledi.ben onu izlerken o üstünü örterek "yatmıcak mısın?"dedi mahçup bir şekilde,"yatmıycam hele ki senin yanında hiç yatmıyacam" uzun uzun baktı sonra "nerde yatıcaksın peki?" dedi, SİKTİR!!! çok tatlıydı,onun tombul yanaklarını yemek istiyordum."illaki bir yer bulurum ne de olsa yaşlı bir aşk meleğiyim"dedim kapıya doğru ilerlerken,bir pislik gibi davranmaktan nefret ediyordum ama buna mecburdum.sanırım kırılmıştı,nereden mi anlamıştım götünü dönüp yatmasından! İLERLEYEN SAATLERDE MİNSUNG; Minho gittiğinden beri bir türlü uyuyamamıştım.kimin yanına gitmişti ki ? Kimin koynundaydı? Ben neredeyse çıldıracak hale gelmişken birden kapı çaldı.gelen chandı ve tabii kolunun altında durmakta zorluk çeken bir adet minho vardı."jisung allah aşkına al şu malı!rezil etti bizi tüm bara,jisung jisung diye anırıyordu" dedi ve sanki saatli bir bombayı atar gibi minhoyu evden içeri atıp kapıyı kapatarak kaçtı.minho beni görür görmez sırıtarak "güneşim de buradaymış"dedi.daha sonra ekleyerek " biliyor musun sen yokken sanki ışıklar kapanmıştı,heryer kap karanlıktı"dedi.gerçekten seviyordum bu şapşalı🥹😻 Onu koltuğa oturtarak bende oturdum.kafasını omuzuma koyup birden ağlamaya başladı.neden ağlıyordu ki? "Noldu?"dedim,başını kaldırarak dolu gözlerle bana baktı."neden beni hiç sevmedin? Neden beni bir kez bile sevmeye çalışmadın? Çok mu bişey istedim? Tek istediğim biraz sevgiydi.onca insana aşk duygusunu verirken birazcık değer ve sevgi görmek benimde hakkım değilmiydi?"dedi sesi o kadar aciz ve acınası çıkıyordu ki sanki,sanki bunca süre tanıdığım güçlü,kendi ayakları üstünde minho o değildi."hayır!hayır!hayır! Sen! Sen!" Ne demem gerektiğini bilmiyordum."minho aslında ben-" ellerini dudaklarımın üstüne koyarak "sssht sakın herşeyi biliyorum,başka bir adama aşık olduğunu,onun için ailene rest çektiğini ve diğer herşeyi"dedi.sanki nefesim boğazım da düğümlenmişti.o yavaşça elini çekerken hiç birşey yapamadım. "minho o öyle değil" "Ne olduğunu biliyorum,merak etme en kısa sürede seni unutucam ve burdan taşınıcam" dediğinde resmen ne yaptığımı bile bilmiyordum,sinirlenmiştim."HAYIR!BU DEDİKLERİNİ YAPMAYACAKSIN!"diye bağırdım ve onu kendime doğru çekerek dudaklarımı dudaklarına bastırdım.biraz böyle kala bilirdik,onun dudaklarına hasrettim gerçi hiç benim olmamıştılar.nefes alabilmek için geri çekildiğimde alnımızı birbirine bastırdık."seni seviyorum"dedim soluklar içinde kalmış bir şekilde,"büyü işe yaradı desene"dedi sırıtarak,"asıl büyü o asa değil sensin"dedim dudaklarımı tekrar dudaklarına bastırarak...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.