Bölüm 1

Bu sayfa benim için çok önemli çünkü günlüğümün ilk sayfası.Yıl olmuş 2037 hala günlük yazıyorum, evet kulağa çok saçma geliyor ama ben eskileri daha çok seviyorum. Ah, az kalsın unutuyordum; ismim Nazlı, 15 yaşındayım. Kendimi tanıtmayı pek sevdiğim söylenemez ama kısaca yazı yazmayı seven biriyim, yani şiir, metin, hikaye, günlük (önceden ne çok günlük yazardım... Off, ne güzeldi o günler!) gibi. Artık kendimden bahsetmeyeceğim, çevredeki gelişmelerden bahsedeceğim. Herkesin bildiği gibi etraf robot kaynıyor, sokakta insan bulmak çok zor. Robotlara kötü birşey demiyorum ama bence bu kadar fazla olmaları çok saçma. Yinede robotlar bence insanlardan üstün ve üstün olacaklar çünkü adamlara baksanıza! Sınırsız zekaya sahipler, ölümsüzler, yorulmuyorlar, her işi yapabiliyorlar hatta bazı robotlar resmen insanlardan daha insansı! Bu durum beni sinirlendiriyor. Ben bunları şuanlık sadece size anlatıyorum ama ROBLİFE'a (ROBLİFE bütün robotların tasarlanıp hayata geçirildiği yerin adı) anlatacak cesaretim olsa bütün dünyayı ayağa kaldırırım. Çünkü artık robotlar programında ego duygusu olmamasına rağmen böyle bir duyguya kapıldı. Belki yakında savaş açarlar. Ahh, gene saçma sapan konuşmaya başladım! Kusura bakmayın ben böyleyimdir; konuşur konuşur en sonunda saçma sapan seyler söylerim.