Sabah Aralıksız çalan sinir bozucu alarmın sesi ile uyandım. Ruhsuz bedenimi yataktan aşağı sürükledim. Bu beden benim değil mi neden bana akrşı koyuyor. Bana karşı çıkan bedenim mi yoksa kendinin ta kendisi mi. Bu gerek siz sorulardan bıktım. Defalarca ve defalarca bıktım. Kaç kez sonucuna varamadığım sorular sordum. Hayat bana bunun hadsizlik olduğunu söyledi. Anne babaya cevap vermek hadsizlik cevap vermemek hadsizlik. Onlara imalı sorular sormak hadsizlik. Biri bana bağırarak bir şeyler söylerken bana hakaret ederken azarlarken nasıl nazik olabilirim. Ben yinede nazik oldum. Tek yaptığım gerçeğin farkına varmaları için imalı sorular sormaktı.
Yataktan attığım bedenim ile perdeyi araladım. Her gün küçük aralıktan sızan Gün doğumu ışığı karşılamadı beni. Bu durumu garibsemiş yüz ifademi bile takınamayan yorgun yüzüm ile dikkatlice baktım. Bu durumdan sonra yaptığım tek şey perdeyi tamamen açmak oldu. Hava grimsi idi. -Ah ne güzel bir gün.
Tam olarak ruhumu yansıtan bir hava insanların berbat düşüncelerini taşıyor. Sanki Dünya bizden bıkmış. Bizim biraz daha mutsuz olmamız, biraz daha berbat olmamız için uğraşıyor gibi bir hava var. Belki de düşüncelerime öyle bir daldım ki gün doğumunu kaçırdım.
Gereksiz günlük rutinden sonra okula gittim. Herkesin gereksiz lanet gözlerini bana dikmiş hallerinin bulunduğu okula. Bu lanet okulu güzelleştiren bir şey var. Benim hakkımda yapılan dedikoduları unutturan bir şey. Şey demek yanlış olur biri. En yakın arkadaşım adı ada. Ada ve deniz birlikte ne kadar uyumlu duruyorlar. Bu deniz mükemmel bir durulukta olmak istiyor. Sevdiğim kişi olan Duru'ya ulaşmak istiyorum demek daha doğru olur. Ben biraz anormal biriyim, bir ortaokul öğrencisi.
Şuan kendi isteğimle daha önce yaptığım büyük bir hatayı tekrar etmeye gidiyorum. Bağırarak söylemek istiyorum sevmek benim suçum değil. Haklı olmam gerek benim suçum değil benim suçum değil değil. Neyse birine itiraf etmek için garip bir havadayım. Sadece 1,5 yıl gibi bir süredir aşık olduğum kişiye açılacağım en fazla ne olabilir.
-duru bir gelir misin sana bir şey söylemek istiyorum
-tamam . Ne söyleyeceksin
-ben senden hoşlanıyorum. Seni uzun süredir seviyorum.
Ben bir malım gerçek bir mal. Bir insan aynı hatayı kaç kez yapar kaç kez. Boş boş ağlamak bir işe yaramaz tek yapman gereken isteksizce geldiğim lanet okulun içindeki lanet bir sınıfa girmek. Hakkımda konuşulanları duymak.
-baksana yine ağlamış
-bu sefer ne oldu ki
- o tam bir ucube
-... Diyorlar onun hakkında .
- çok garip biri.
-HEY!! UCUBE!
Tam da şuan isteyeceğim bir şey. Tam da şu an zorbalığa uğramak mükemmel olurdu.
-Bana o gözlerle bakmayı bırak iğrençsin.
-senin gibi bir karaktersiz ile kıyaslanırsam mükemmelim.(deniz)
-seni pis ucube. Gel seni biraz temizleyeyim.
(Üstüne süt döker)
-temizlendin. Biraz mutlu ol ucube.
Lanet girsin lanet girsin senin o berbat suratın benden daha kirli yerdeki süt kutusu senin ağzında olmalı sonuçta sen bir çöpsün.
-HEY buraya dön.
-ne var ucub-
-sütün kutusu ağzına çok yakıştı.
-öhö öhök. Lanet buraya gel sana bir tane çakıcam
Benim suçum değil onun iğrenç kanının elime bulaşması tamamen onu. Suçu benim suçum değil değil kesinlikle değil.
Müdür: bu ne saygısızlık arkadaşına ne yaptın
Ama ilk o-
Sus! Hadsiz
Hadsiz hadsiz kendimi savunmak doğruları söylemek hadsizlik mi. Biri bana iftira atarken susarsam doğrular nasıl fark edilecek. Saçımdan bedenime damlayan sütü görmüyor musun?
Uzaklaştırma cezası. Ne kadar garip ceza olarak beni nefret ettiğin yerden kurtarıyorlar. Mükemmel bir ceza. Bir de okuldan atılmadığına şükret filan diyorlar o kadar komik ki analtamam. Bekle ben aynanın bana cevap vermesini mi bekliyorum.Ayna bana cevap veremesede ailemin tavırlarına karşı sinirden ağlamış gözlerimi bana gösteriyordu.
-Benim suçum değil. ben sadeec kendini savundum.
-Sus! sen yüz karasısın ne hakla böyle bir şey yaparsın
(...)
Harike bir aile.Bir aile nasıl çocuğunun üzerindeki kesikleri onhn psikolojik durumunu fark etmez. Ahh doğru ben 7 yaşında iken depresyona girmiştim. !nt!har etmeiy planladım. Bunu aileme söyleyince şımarık olduğumu söylediler. Beni aç bırakmamışlar çalıştırmamışlar benden kötğleri de varmış. !nt!har edecek birine bunlar mı söylenir.Belli ki sebebi hakkında yalandan bir şeyler söylemem ile yaramamış. Böyle küçük şeyler ile bunu yapmaz demişlerdir.Aslında gerçek çok daha büyüktü.Şunu söylemek istiyorum yanıldıklar. Pencerenin eşiğindeki mermerğn soğukluğunu ayaklarımda hissettim. Beni durduran ailem değil 3. kattan ölmeyeceğim gerçeğiydi. Şunu hatırlatmak istedim 7 yaşındayken, 7 tekrar söylüyorum 7.