Bölüm 1

{"blocks":["vj1i0rrrm"],"data":{"vj1i0rrrm":{"id":"vj1i0rrrm","type":"paragraph","content":{"text":"{\"blocks\":[\"8bpklx837\"],\"data\":{\"8bpklx837\":{\"id\":\"8bpklx837\",\"type\":\"paragraph\",\"content\":{\"text\":\"Sabah kalktım erkenden bizim kızlar grubundan gelen bildirim sesiyle uyandım Kumsal'ın ablasının doğum günüydü bir organizasyon yapacaktık hep birlikte bunun için özenle çalışacaktık çünkü hepimiz Eda ablayı çok severiz bize hep yardımcı olmuştur küçüklüğümüzden beri sadece Kumsal'ın ablası değil bizimde ablamızdı bugün 30 yaşına basacaktı hala bekar olmasından çok şikayetçiydi ailesi ama o takmıyordu fazla aynı Kumsal gibi oda anasınıfı öğretmenliği yapıyordu ve çocuklarla vakit geçirmeyi çok seviyordu hemen kalktım ve hazırlanmaya başladım saçlarım çok dağınıktı hemen rahat bir topuz yaptım eve gelince düzenler öyle çıkardım hazırlık esnasında saçıma çokta önem veremezdim üstüme rahat bir t-shirt giydim altıma kısa kot şortumu giydim havalar çok sıcaktı hemen kızları aradım Güneş bizim her zamanki kafede bizi bekliyordu erkenci davranmıştı şaşırtıyordu Kumsal bana kendimi alıp alamayacağımı sordu tabiki alıcaktım hızlıca çıktım ve kumsal'ı da aldım yolda biraz konuştuk nasıl yapabilirdik diye aklımızda birşeyler vardı ama Kumsal daha başka olacağını söyledi şaşırmıştım çünkü herşey planlıydı ne olduda plan bozuldu anlamamıştım sordum hemen\\\\\\\\n noldu diye Kumsal anlatmaya başladı meğersem Eda ablanın konuştuğu biri varmış çocuk çıkma teklifi edecekmiş o ayarlayacakmış bizde ona yardım edecekmişiz Güneş bu kadar erken kalkıp bir erkeğe yardım edeceği için söylendi ve yürüyerek gelmişti en çok buna söylendi zaten \\\\\\\\\\\\\\\"arasaydın senide alırdım\\\\\\\\\\\\\\\" dedim \\\\\\\\\\\\\\\"En son sen uyandın zaten nasıl alacaktın\\\\\\\\\\\\\\\" dedi haklıydı en son ben uyanmıştım güldük ve \\\\\\\\\\\\\\\"haklısın arasaydınız uyanırdım ya\\\\\\\\\\\\\\\" diyip güldüm sonra arabaya bindik Kumsal'a atılan konuma geldik gayet lüks bir yere benziyordu Güneş öne atılıp sordu kim bu çocuk kimlerden diye Kumsal anlatmaya başladı çocuk Türkiye'nin sayılı zenginlerinden olan Korkmazların en büyük oğluydu Kerem Korkmazdı gözlerimiz fal taşı gibi açıldı Kerem Korkmaz çok güçlü bir ailesinin ardından kendine çok güçlüydü Türkiye'nin en iyi mimarlarından biriydi biz daha şoku atlatmaya çalışırken Kumsal kapıyı çaldı Kerem abi kapıyı açtı güler yüzle karşıladı bizi ve \\\\\\\\\\\\\\\"emin olun harika olucak bugün Eda unutamayacak\\\\\\\\\\\\\\\" dedi Eda ablanın mutluluğu bizim mutluluğumuzdu çok mutlu olduk ve hemen işe koyulduk herşeyin en iyisini getittirmişti Kerem abi Güneş'le ve ben pasta tatlı işlerini hallediyorduk Kerem abi hazır alırız dedi ama Eda abla hazır yerine el yapımı olan şeyleri daha seviyordu bizde gerek yok diyip yapmaya devam ettik kapı çaldı Kumsal \\\\\\\\\\\\\\\"hoşgeldiniz paşa hazretleri sizi\\\\\\\\\\\\\\\" dedi Güneş \\\\\\\\\\\\\\\"kim geldi\\\\\\\\\\\\\\\" diye bağırdı içeriden bir erkek sesi \\\\\\\\\\\\\\\"ben geldim\\\\\\\\\\\\\\\" dedi ses hiç tanıdık değildi Güneş'le içeriye doğru geçtik 3 tane dalyan gibi çocuk vardı hepsi çok yakışıklı ve uzun boylulardı Güneş ve ben şok yaşarken Kumsal yıllardır arkadaşmışlar gibi konuşuyordu.İçeri girdiğimizde ortam bir anda sessizleşti üçüde bize bakıyordu sanki bir film sahnesine yanlışlıkla gitmiş gibiydik Kerem abi gülerek \"gençler bunlar Eda'nın doğum günü için yardıma gelen Eda'nın manevi kardeşleri\" dedi en önde duran çocuk hafifçe gülümsedi uzun boylu ve kumraldı kendinden emin ama ukala olmayan bir tavırla \"memnun oldum ben Aras Demiray\" dedi Güneş kulağıma eğildi ve \"bu çocuk Aras neden bu kadar yakışıklı ya\" dedi gülmemek için kendimi tuttum pek benim tipim değildi ama baya iyiydi Kumsal ise \"beyler hadi sizde\" dedi ve onlarada iş verdi Aras ve biri daha bizimle geldi adını söylememişti ama baya benlikti hoşuma çok gitmişti o bana yardım ediyordu Aras'da Güneş'e Güneş utançtan mal gibi davranmaya başlayacak diye korkuyordum ama kendine hakim olmayı başarmıştı Güneş o çocuğa habire iş söylüyordum adını bilmediğim için \"siyah saçlı olan çocuk şurdan tabakları verir misin\" dedim bana yarım gülüş attı ve tabağı verdi verirken de \"adım Ateş Kağan Keskin siyah saçlı çocuk değil\" dedi ve yine o yarım gülüşten yaptı gamzesi vardı çok güzeldi gülüşü ve gamzesi hafif utanmıştım o bunu deyince ama işime geri döndüm bitirmiştik akşam saat 21.00 oldu Eda ablayı aradı Kerem abi Eda abla geldi ışıklar kapalı olduğu için \"ne bu karanlık ya of\" diyerek içeri girdi Eda abla ve ışığı yaktı bizde hep bir ağızdan \"İYİKİ DOĞDUN EDOŞŞ\" diye bağırdık Eda abla şok olmuştu Kerem abi öne atıldı \"unutacağımı düşünmedin dimi\" dedi ve güldü Eda ablanın gözleri dolunca Kerem abi koşarak yanına gidip sarıldı ve \"sen ağla diye değil hep gül diye bunlar\" dedi Eda abla Kerem abşue sarılırken ortam bir anda yumuşadı herkes alkışlıyor ve gülüyordu pastanın mumları yakıldı Eda abla dileğini diledi o an kendimi çok huzurlu hissettim herşey harika gidiyordu hiçbir sıkıntı yoktu mumlar üflendi alkışlar yükseldi Güneş hemen telefona sarıldı "dur dur story atacam bu an efsane" dedi Aras yanına geldi Güneş"in "keşke an baştan videoya çekseydik harika olurdu" dedi Güneş"off şimdi mi aklına geldi ya Aras" dedi Aras sakin ama hafif alaycı bir ses tonu ile "adamlar ağaç oldu meyve verecekler çek istersen şu storyni" dedi Güneş çekti şarkı seçti ve paylaştı tüm herkesi etiketledi erkeklerinde instayı almış olduk Güneş sayesinde bende pastayı kesmek için aldım mutfağa götürdüm tam bıçağa uzanıyordum ki biri yanıma yaklaştı başımı bir kaldırdım ki bu Ateş Kağan'dı elini uzatıp "istersen ben keseyim" dedi biran duraksadım ve bıçağı Kağan'a verdim o pastayı keserken bende yanındaydım omuzlarımız hafifçe deydi birbirimize çok saçmaydı ama kalbim hızlanmıştı anlık bir şekilde "iyi organize etmişsiniz valla herşey özellikle pastalar" dedi ve göz kırptı pastayı ikimiz yapmıştık "evet herşey çok güzel oldu ya" dedim ve gülümsedim Kağan'da yine hafifçe güldü gamzesi ortaya çıkmıştı çok güzeldi ama gözlerimi kaçırdım sapık gibi bakıyordum anlar diye korktum içeri gidip pastayı dağıttık yedik içtik ve eğlendik herkes artık daha samimiydi Aras'la Güneş şarkı zevki konusunda kavga ediyorlardı Kumsal'la Deniz öğrencilerinden bahsediyorlardı Deniz edebiyat öğretmeniymiş Aras futbol antrenörüymüş ama Ateş bilmiyordum derin düşüncelere dalmışken omzumda bir el hissettim bu Ateş'in eliydi "Karadeniz'de ki gemilerine üzüldüm" dedi bende " üzülmene gerek yok hala iş görüyorular" dedim ve gülümsedim.