Şüphe Tohumları
Ada Kulede Jiletin sesi yankılanıyordu. Akın tam şuan Cezara bişi olduğundan emin olmuştu. Jilet naralar atıp adını haykırabiliyorsa belkide sevdiği adam çoktan ölmüştü.
Jilet: Bebeğimmmmmm.... Babacık geldi!
Jilet: Nerdesin bebeğim? Babacığını sinirlendirmek istemezsin!
Yarım saatin sonunda Akının içinde bulunduğu güvenli odanın kapısı yumruklanmaya başlanmıştı. Akın duyduğu sesle ölmek istedi.
Jilet: Elma! Elma! Hadi çık bebeğim seni buldum.
...
Olay anı toplantı odasının kapısı
Dışarda Cezar dan gelicek emirleri bekleyen yaklaşık 20 kişilik gurup aniden yere düşmeye başlamıştı.
Zeker, Barış ve en son Ozan'ın boyunlarına saplanan bayıltıcı oklarla yere düşmüştü.
Tufan neler olduğunu anlayamadan Saffet elindeki şırıngayı boynuna sapladığında gözlerine şaşkın ve hayal kırıklığı ile bakıyordu adam.
Saffet onu düzgünce yere yatırdığında kulağına bişiler fısıldadı. Tufan gözlerini karanlığa kapattı.
Jilet odadan çıktığında keyifle gülümsüyordu. Üstü başı kan revan içindeydi.
Jilet: Saffet Şehmuz itinden arta kalanları paketlet bizimkilere. Bebeğim nerde bula bildiniz mi?
Saffet: Abi yok her yere baktık. Tufanında bilgisi yok.
Jilet: Arayın lan bulun bana bebeğimi!
......
Güvenli Oda
Akın mikrofana yaklaşıp düz çıkmadına gayret ettiği sesi ile konuştu.
O nerde? Öldürdün mü onu?
Jilet ani bir hareketle sanki kapıya değil Akına sarılır gibi yüzünü yapıştırdı demir kapıya.
Jilet: Hayır hayır ölmedi, baban üzülürsün diye henüz öldürmedi onu baygın baygın. Hahahaha şimdilik o delikten birazdaha çıkmazsan öldürücem!
Jilet artık iki farklı kişi gibi konuşuyordu. Akın korku ile ürperdi. Ölmemişti, yaşıyordu sevdiği. Jiletin duygu durumu sürekli değişiyordu. Aniden bağırmata başladı.
Jilet: Tüm bunların hesabını vereceksin bana! Onun altına yattın dimi! Korkma korkma....Hahahaha tamam tamam sakinim hadi çık korkma.
Akından cevap alamadıkça deliriyordu Jilet. Sanki daha fazla delire bilirmiş gibi.
Saffet odaya girdiğinde Jilete doğru döndü.
Saffet: Son kez istediğini yaptım. Şimdi sıra sende Jilet tut sözünü!
Jilet yine korkunç gülüşünü yerleştirdiği suratı ile bakıyordu adama öfke yüklüydü.
Jilet: Ahhh saf Saffet! Seninle yollarımız burda ayrılıyor demek ha! Bana İHANET ETTİN!
Saffet: Sen sadık olunacak tiniyette biri değilsin. Sen sana sığınan bi çare bir çocuğa! Tövbe tövbe.... Dilim söylemeye bile varmadığı nice adiliği yapmış bir pisliksin!
Saffet: Ahhhh...
Kurşun sesi... Kurşun sesi ve yere düşen beden. Saffeti karınboşluğundan vurmuştu Jilet şerefsizi.
Jilet: Kes kes... Aşık çok seviyor jilet. O bizim! Bebeğim bak parazitlerden kurtuldum çık hadi.
Akın dehşet içinde yerdeki hareketsiz bedene bakıyordu. Saffetin kanı odanın zeminindeydi.
Tüm bunlar olurken alt katta Tufan uyanmaya başlamıştı. Saffetin bayılmadan önce dediklerini hatırlayınca toplantı odasına koştu.
(Saffet: küçük bir doz kalkma! 5 dakika sonra uyunıcaksın. Bu sıvıyı Cezara koklat, Akının başı belada ve Tufan ölme! )
Tufan: Abi uyan abi uyansana!
Saffetin cebine koyduğu doktorların ayıltmak için kullandınları sıvıyı koklattınca Cezar gözlerini açtı.
AKIN! Saffet ihanet etti!
Tufan: Hayır abi anlatıcam Akın nerde güvende mi?
Güvenli odada şifresi bende sadece. Ozanlar onlar iyi mi?
Tufan: Abi hepimizi bayılttılar, ölen yok şimdilik. Bu sıvı işe yarıyor mu deniyelim.
Su su ver Tufan şurdan. Kafam kazan gibi. Silahlar gizli yerdeki silahlar!
Tufan: Al abi iç şunu ben Ozandan başlıyorum uyandırmaya. Silahlar köşedeki duvarda, hadi abim gayret Akın için.
Cezar tek dikişte içtiği sudan sonra duvardaki kasaya şifre girip mühümmatının bir kısmına ulalmıştı.
Tufan gözükmemeye çalışıp sırası ile Ozan, Zaker ve Barışı uyandırıp Cezarın verdiği silahlarla donatmıştı yoldaşlarını.

Cezar önde ardında diğerleri yoğun bir çatışmaya girmişlerdi. Bu sırada yukarda Jilet Akını alamıycağını anlamış taktik değiştirmişti.
Jilet: Akınım sen hep çok zeki bir çocuktun bebeğim. Ben senin için doğru kişiyim.
.....
Jilet: Sen bir adamın metresi olmayı kabul edemezsin, bunu kaldıramazsın.
Ne saçmalıyorsun sen? Kimsenin metresi değilim.
Jilet istediğini almış olmanın keyfi ile devam etti.
Jilet: ahhhh benim saf bebeğim. Demek Cezarın evli olduğunu bilmiyordun.
Hayır Cezar evli değil! O benim kocam.
Jilet: Hahahaha Güzel minik bebeğim. Karısı hamile kalamıyor. Buyüzden sana yanaştı. Seni hamile bırakıcak ve bebek doğunca karısının kollarına koşucak.
Akın dönen başı ile olduğu yere çöktü. Jilet onu manipüle ediyordu. Evet Cezar ona yalan söylemezdi. Bugün söylemişti evet ama nedeni vardı. O yapmazdı, yapmazdı dimi?
Jiletin öfkeli sesini işitince yeniden olduğu yeri fark etti.
Jilet: Yoksa çoktan onun tohumları! Sakinim sorun değil ben seni çocuğunla da kabul ederim. Hadi vaktimiz yok.
Asla seninle gelmem duydun mu?
Jiletin Adamı: Abi gitmemiz gerekiyor. Geliyorlar abi hadi.
Jilet: Şimdilik gidiyorum, senin için dönücem bebeğim. Baba seninnnn ahhhh....
Saffet son kalan gücü ile tetiğe basıp yeniden bayılmıştı. Jiletin adamı omuzundan vurulan patronunu zorluklarla balkona taşımıştı.
Cezar ve adamları geldiğinde Jiletin teknesi ayrılıyordu Ada kuleden. Tufan yerde yatan adamın yanına çöktü.
Tufan: Saffet hayır, saffet hadi amca uyan aç o güzel gözlerini! Doktor! Acil doktor!
Cezar güvenli odanın önünde Akına sesleniyordu. Ama cevap alamıyordu.
Güzelim lütfen iyi misin? Cevap ver Akınım. Bana 10 dakika ver küçüğüm 10 dakika sonra kollarımdasın söz veriyorum Akın!
Akın kanlı ellerine bakıyordu. Cezar evli miydi? Jilet içine şüphe tohumlarını ekmişti o fark etmeden.
Aradan ne kadar süre geçti hiç bilmiyordu çocuk. Demir kapının açılma sesi, o tanıdık koku ve Cezar. Onun Cezarı yaşıyordu işte.
Akınım ne yaptın güzelim kendine! Canın canın çok yanıyor mu? Ahhh çok şükür kokun. Kollarımdasın Küçüğüm benim.
Akın hiç bir tepki veremiyordu. Sevinmişmiydi, hayal kırıklığına sevinmek iyi geliyor muydu?
Saffet abi ö.... öl-dü-mü?
Hayır Tufanla revire gönderdim. Helikopter ambulans yolda yaşıycaktır.
Yine ölüm getirdim.....
Bölüm Sonu....
Jileti öldürmedim henüz🤭
Saffetim ihanet etmedi ❤
Bakalım Jilet doğruyu mu söylüyor?
Yeni bölümde görüşmek üzere 👋