Çete Toplandı
Cezar Akının artık herkesle vakit geçirmesi için avluya çıkışına izin vermişti.
Saffet sürekli görüşmek istediğini haberini aracılarla gönderiyordu. Akın sonunda pes etmişti.

Elinde tabletle koltukta çalışan sevgilisinin yanına kedi gibi sokulmuştu.
Söyle küçük prensim, ne istiyceksin de benim hayır dememden çekiniyorsun?
Ama bu çok fazla adam! İçimi mi görüp okuyorsun?
Hahahaha aşığım ondan oluyor. Demek ki sen o kadar aşık değilsin bana öyle mi anlamalıyım?
Çok aşığım sana ilk ve sonumsun. Konu tartışmaya kapalı kocam.
Cezar tabletini kapatıp kenara koyduktan sonra Akını göğsüne çekti. Sırtında dolaşan şefkatli dokunuşlarla dili çözüldü gencin.
Saffet abi haber yolluyor görüşmek için.
Sırtında gezinen eller durmuş, göğsüne yattığı beden kasılmıştı. Ama sabırla Akını dinledi.
Saffet... Hemde abi!
Gerilme sevgilim, ben bilmem beyim bilir dedim.
Görüşmede Tufan ve Yunusta sana eşlik edicek. Güzelim, o Jilet şerefsizi ile konuşturmaya çalışırsa, derhal ayrılcaksın ordan.
Görüşmek istediğim için kızdın mı? Salağım dimi ben?
Sen dahilik seviyesinde zeki bir genç adamsın. Sadece fazla temiz bir kalbin var.
Hala kızgın mısın bilmiyorum? İstemezsen eğer gitmem.
Kızgın değilim bitanem. Her kararında seni desteklerim bunu bil. Hem belkide bu görüşmeyi lehimize çevire biliriz.
Akın yattığı yerden doğrumuş, heyecanla Cezarı dinliyordu. Dinledikleri aklına yatan çocuk Tufanla haber yolladı Saffete.
.
.
.
Şimdi eski koğuşunda gözleri büyük değişimi seyrediyordu. Duvarda asılı geyik motifli halıya gözleri takılınca istemsiz güldü.
Barış: Saffet abinin işi işte. Madem mapusa düştük bu ne biçim lüks hani duvar halısı dedi.
Saffet: Bizim zamanımızda böyle yerler değildi hapishane.
Hey gidi hoca Saffet, eşkıya deniyordu size o vakitler peh.
Zaker ve Barışla birlikte bastılar kahkayayı. Saffet boğazını temizleyip konuya girdi.
Saffet: Özür dilerim ufaklık. Dünden bugüne durmadan yaptığım hatalar için özür dilerim.
Abi... Yani yok istersem de Saffet diyemiyorum ki sana. Bıçak yaran için özür dilerim. Ama diğer konularda bir özür silmiyor acılarımı.
Saffet: Akınım..
Tufan: Öhöm... Aitlik eki kullanmayalım.
Saffet dönüp ters ter baktı Tufan'a. Turan'da altta kalmadı. Aralarındaki kıvılcım gözle görülür şekildeydi.
Beyler sakin lütfen.
Saffet: Akın ben Abi'yi tanıyamıyorum artık. Bilirsin can borcum var ona. Bizim kitabımızda döneklik kaypaklık yazmaz.
Bilirim abi yaşıyarak öğrendim, en acılısından.
Saffet: Vurma be ufaklık. Hele bir dinle beni. Bişi oldu... Nasıl denir ulan dilim varmıyor bile.
Akın da adamın yüzündeki değişimi an be an görüyordu. Eee dedi.
Saffet: İyice delirdi yoksa ne bilim bu onun için bile saçma sapan bir istek.
Tufan: Ne istedi o it?
Saffet: Bizi seni gözden çıkarmış bu adam. Masa toplantısında Cezarı öldürüp yerine geçicek. Sonrada ulan... Senden için, ister rızası ile dedi anla lan dilim varmıyor.
Barış: Akın biz bu sapıklıktan bi haberdik. Bu koca bebekte bilmiyordu .
Zaker: Oğlum diyordu ya lan. Bizde kızdı oğluna adam ediyor sanıyorduk. Lan burayada oğlumu koruyun dedi de yolladı it dölü.
Oooo Zaker abiş Jilet duymasın!
Akın geç gelen farkındalıklarına kızıyordu. Görülmemiş, sahip çıkılmamıştı.
Zaker: Akın bilmiyorduk oğlum. Duydun sen iste isteme artık yanındayız sana rağmen koruycaz seni.
Barış: Yani bu andaval tam anlatamadı gibi. Akın biz hak etmiyoruz ama bir şans ver.
Saffet: Bu gece acil toplantı istedi. Üçümüz dışında bu sapkınlıktan haberi olan 4 kişi daha yanımızda. Ama o kadarız yani.
Abi sen onun en yakın adamısın, can borcun var ona ihanet etmezsin. Sana nasıl inanayım ha ben?
Önünde duran çocuğun gözlerine baktı hüzünle. Akının yeri onda hep ayrıydı. İnanması için canından vazgeçmesi gerekiyorsa kabuldü.
Zamanında adam gibi karşı çıkıp koruyamadığı canın diyetini seve seve öderdi.
Aniden cebinden çıkarttığı cep silahını Akının şakahına dayaması saniyeler almıştı.
Tufan: Seni geberticem duydun mu şerefsiz bırak lan yeğeni mi?
Abi yapma bunu!
Barış: Saffet abi ne bok yiyorsun? Akını koruyalım diye yeminler eden kimdi lan.
Saffet: Bendim, benim hala benim. Akın affet beni o şerefsizden koru abicim kendini. Hakkınızı helal edin ve kardeşimize sahip çıkın.
Akını itip silahı bu kez kendi kafasına dayadı. Gözlerini kapattıp tetiğe değen parmağı ile tüm koğuşta patlayan silahın sesiaynı anda yankılandı.
Saffet abi hayır!
Tufan Akına sarılmıştı. Çocuk korku ve heyecandan titriyordu.
Yunus: Bişi yok yenge duvara girdi kurşun. Ölsün dersen sıkıyım ben kafasına.
Akın şapşal şapşal Yunusa elindeki silaha yere çökmüş Saffet'te bakıyordu.
Saffet abi seni sonra öldürücem olur mu hatırlat!
Zaker: Abi aklımızı aldın. Senin bulduğun çözümün ben ta....
Saffet: Akının önünde küfür etme gebertirim. Napim ölürsem bari dediğimize inanır, dediklerimi ciddiye alır sandım. Akın o adam çok tehlikeli bilmediğin çok şey var.
Biliyorum abi uyuşturucu, jilet hepsini biliyorum. Şimdi madem benim yanındasınız Cezara güvenin. Bizim bir planımız var.
Tufan: Dövüş işi yattı mı Akınım?
Saffet: Sen niye Akınım diyorsun hayırdır? Sen benim kardeşime mi koşuyorsun aslanım?
Saffet abi bu dayım Tufan, dayıcım bu Saffet abi. Tanışın kaynaşın hadi uslu uslu.
Saffet: Dayın mı? Senin dayın mı vardı? Oğlum sen yetimhaneden kaçmıştın.
Tufan: Zorunda gitti amcacım?
Saffet: Küçük de cebine gir yavrum. Altıma alıp inlettiğimde de söyle böyle!
Tufan: Lan! Seni sıkıp sıkıp çoğaltıcam!
Çok şık fantazileriniz var inanın başka bir vakitte keyifle dinlerim sizi. Amcam Dayım forever.
Tufan: Akınım oldu mu şimdi?
Olur isterseniz benim için sorun yok. Konu bu değil. Dayıcım iki dakika gidip Ozanı silkeleyip gelsen çok işimiz var daha.
Saffet ve diğerleri gülüyordu bu cümle sonrası.
Barış: Yani kusura bakma da anca rüyanda kardeş.
Zaker: Ozan'ın kafes dönüşünde şampiyonluğu olmasa hadi bir nebze.
Yuhhhh o ne be! Dayıcım normal olanı iptal edelim o ayı seni yer.
Tufan: Kırıldım yeğen sana ve bu lavuklara göstericem hadi işim var, tutmayın beni.
Şimdi gelelim fasulyenin nibet olduğu o güzel bölüme. Ayyy eskisi gibi yine çok eğlenicez.
Zaker: Eskidende kaçak gelirdin baskınlara, sonra çok dayak yerdik. Ulan sızladı hatırlayınca.
Barış: Saffet abi yemiyordu tabi, onun yerine de biz yiyorduk.
Saffet acı acı tebessüm etti. Kimse bilmiyordu Akın dayak yemesin diye mahzende yediği kırbaçları. Sırtında hala izlerini taşıyordu.
Bölüm Sonu....
Bu arada yorumlar düştü neden?
Birde bişi belirtmek istiyorum. Genelde böyle olduğunda yeni hikaye yazmaya yönelirim bu kez öyle bir niyetim yok.
Tuhaf bir şekilde örgü örmeye başladım🤦♀️🤷♀️
Bu kitap sonrası kitap yazarmıyım bilmiyorum çünkü konu bulamıyorum. İlham yok🥺
Neyse işte öyle 🤣
Yeni bölümde görüşmek üzere 👋