Sırlar
Sabah güneşi gözlerini delmek ister gibi Akının göz kapaklarına saplanıyordu. Akın söylenerek gözlerini açmak için çabalarken eli hızla yan tarafa gitti
Boşluk....
Akının o an ne güneş, nede yeni gün umurundaydı. Cezar yoktu, yine görüp görebileceği en güzel düşünden onsuzluğa uyanmıştı.
Akının en büyük kabusu Cezarsız bir hayattı. Artık harap olmuş sinirleri ile bağıra bağıra ağlamaya başladı. Eline geçen her şeyi fırlatıyordu.
Dön artık! Dön! Dayanamıyorum yeniden kimsesiz, bir hiç olamam.
Akın! Güzelim bak bana Akın! Burdayım bitanem yanındayım.
Değilsin, yoksun bu da rüya yeter! Tufan abi söyle ona Akın ölüyor nefes alamıyorum kimsesizlikten, sensizlikten de! Gurur yapamayacak kadar çaresiz miş de! De!
Akın duymuyor, görmüyordu ona seslenen yanı başındaki sevdiğini. Sonra Cezarın kollarından bir anda çekilip balkona çıkartıldı.
Yüzüne vuran serin hava ve buz gibi iyot kokusu. Tüm vücudunu saran şefkatli kollar.
Tufan: Akınım sen kimsesiz değilsin, geç geldim ama ben var varım olmaz mı ha Akınım?
Biraz olsun sakinleşen Akın sırtını iri adamın bedenine yaslayıp derin derin soluk aldı.
Sende ol, ama o da olsun hep olmaz mı? Çok mu şey istiyorum? Hani yetim dua ederse kabul oluyordu? Beni yıllarca o adamdan kurtarmadı duymadı dualarımı. Tufan şimdi duysa verse bana tek ailemi he olmaz mı?
Tufan: Akınım.... Cezar burda yanında dün gece geldi yanına güzel yeğenim. Sen uyuyorsun diye kıyamamış, senin için kahvaltı hazırlatıyordu.
Gel-di-mi? Rü... Rü-ya değil di!
Duyduklarına inanmak istiyordu. Saçlarını öpen adama tebessümle döndü.
Tufan ben sana da koşulsuz güveniyorum biliyor musun? Çok mu aptalım?
Tufan: Senin için canımı veririm yeğenim. Güven tabi birde olurya çokk ilerde belki seversin de.
Yok çok ilerde olmaz.
Tufanın morali bozulsa da belli etmedi çocuğa, buruk bir gülümseme sundu.
Çoktan sevmeye başladım seni. Cezar nerde şimdi?
Burdayım güzelim burdayım. Hiç ayrılmamalıydım yanından affet beni.
Yok ben biraz zor günler geçiriyorum. Ama yanımda olursan, yanımda olursanız atlatırım çabuk.
Tufan başı ile onaylamıştı. Cezarsa Akının etrafına kollarını sımsıkı dolayarak zaten vermişti cevabını.
.
.
.
Yeter gerçekten doydum. Yokken de yiyordum kim ispiyonlamışsa yanlış bilgi vermiş.
Hıım gözlerimde kör ellerimde sevdiği, taptığı bedeni hemen unutmuş o zaman.
Hayır! Unutma unutmaz beni. Yemedim değil ki yiyemedim sadece.
Tamam be.. Bitanem. Şimdi açığı kapatıp senin kilo almanı sağlıycaz.
Cezar yine yasaklı kelimeyi yuttu ağzının içinde. Zaten hassas olan sevdiğini daha fazla yaralamak istemedi.
Tufan abi otursana niye dikiliyorsun?
Tufan: Gerek yok, böyle iyiyim.
Yok otur lütfen sana sormayı unuttuğum bişi var, izninle onu sormak istiyorum.
Tufan bu kez ikiletmedi çocuğu. Merakla karşısındaki sandalyeye oturdu.
Tufan: Sor tabi ne istersen.
Çayından büyük bir yudum alıp bakışlarını onu dikkatle dinleyen iki adamın üstünde dolaştırdı.
Sen amcam mısın, yoksa dayım mı?
Cezarın içtiği kahve boğazında kalmış, deli gibi öksürüyordu. Tamam sevdiği çocuğun aynı zamanda zekasına da aşıktı. Bu aniden gelen soru onu bile afallatı.
Aşkım helal helal!
Tufan ne demesi konusunda endişeliydi. Akını kazanmadan kaybetmek... Bu fikir bile ürpertiyordu koca adamı.
Tufan: Bu fikre nerden vardın?
Hadi ama Cezar dan bahsediyoruz. Bu sabaha kadar emin değildim. Ama beni onun kollarından çekip aldın ve hala yaşıyorsun.
Doğru bir bakış açısı küçüğüm. Peki ama neden amca, yada dayı?
Gözlerimizden! çok benziyor tüm şüphelerimden hariç yani.
Tufan: Akın... Bak.... Ben nasıl...
Tamam sakince savımı ortaya koyucam. Siz ikiniz de bana dürüst olucaksınız. Kızgın, kırgın değilim sadece bilmek istiyorum.
Söz küçük prensim, kulağım sende.
Tufan: Abi!
Ozan bile bana dokunamazken, sen sarılıyorsun en önemli delilim bu.
Sonra bana çok sık Akınım diyorsun farkında olmadan tabi.
Pek hala sana aşık olduğunu da var sayabiliriz.
Aşkım ölü olurdu bu durumda. İlk teorime geri getirir bu bizi. Sen ona koşulsuz güvenip beni emanet ettin.
Tufan: Dayın.... Yani dayınım senin.
Akının gözleri buğulandı. Biliyordu onun için farklı hissetmişti. Emin olmak onu duygulandırmıştı.
Tufan: Akınım ağlama nolur. Ben dinlemeye hazır olduğunda söyliycektim. Yemin ederim saklamak gibi bir derdim yoktu. Abiye kızma bana söz verdiği için.
Kızmadım, offf Şey sarılsam olur mu sana. Hani abi gibi tanıdık biri gibi değilde ailemden bir parça gibi.
Tufan: Sen cidden mükemmel bir detaysın tıpkı Rojin ablam gibi. Gel dayısının gülü, doya doya koklayayım kokunu.
Tufan'a çekinerek sarılsada Onu yüreğinin içine basar gibi sarmaladı adam. Akın huzurla kapatmadan gözlerini dilinden annesin adı döküldü.
Rojin annemin adı, Rojin.
Gözümün önünde sevdiğime sarılıyor adam aloooo ayrıl tamam yeter!
Tufan: Yokluğunda sevdiğinin gırlağını sıkan kardeşine yap bu tavrını! Yeğenime doyana rahat bırak bizi.
Cezarın duydukları ile gözünün önünden karartı geçti. Sevdiğini emanet ettiği kardeşi ve boğazındaki elleri hayal ettiğinde masa örtüsünün ucunu tutuyordu.
Tüm masa Cezarın adımları ile yavaş yavaş yeri boyladı.
Cezar hayır hayır değil, o seni kızdırmak için dedi. Sarıldı ya bana Nolur gözüme bak aşkım.
Tufan Ozan'ı çağır gelsin hemen!
Tufan: Akın üzgünüm o yapmasa ben vericem cezasını!
Hayır hayır olmaz anlık öfke ile oldu Cezar!Uzay...Uzaya bunu yapma.
Cezar konuşuyor sadece boşluğa bakıyordu. Kapıdan giren Ozan zaten başına gelecekleri kabul ederek gelmişti.
Ozan: Geldim bro yap napıcaksan.
Ozan saçmalama! Git gitmeni istemiyorum senden! çık git!
Ozan gülümsedi Cezar dan kaçışın olmadığını bilicek kadar iyi tanıyordu kardeşini.
Sana canımı emanet ederim ki ettim. Canımın canını mı almak istedin!
Öyle bağırmıştı ki Akın yerinde sıçradı. Cezar bir kaç adımda Ozan'ı tıpkı Akını tuttuğu gibi nefessiz bırakıcak kadar sert sıktı boğazını.
Ozan itiraz etmedi, ama kısa sürede nefesi zorlayınca elleri Cezarın ellerinin üzerine gitti.
Onu öldürecek olursan beni unut! Asla yanında olmam duydun mu?
Cezar dönüp kararlı Akın'a baktı. Deli gibi gülüyordu.
Seni öldürmek isteyen herif için beni mi terk ediceksin?
Öfkeliydi Adam, biliyordu gözlerinde gördü gidicekti sevdiği çocuk. Birden elini çekti. Ozan dizlerinin üzerine çöküp nefes almaya çalışıyordu şimdi.
Bu adam için mi küçüğüm?
Sevdiğim bir ömür kardeşinin acısını çekmesin diye, o kendinde değildi seni benim yüzümden kaybettiğini sandı. Tıpkı az önce senin kendini kaybettiğin gibi.
Akın...
Sen yeryüzünde bana bunu yaptırabilicek tek kişisin ufaklık! Ozan bir süre gözüme gözükme sakın! Akın odaya derhal!
Ozan minnetle bakıyordu Akın'a buraya gelirken ölüceğini bilerek gelmişti.
Akın Cezarın yumuşak karnıydı evet ama bu gece ona yumuşak davranmıycaktı.
Bölüm Sonu...
Evet akraba demiştim değil kimsenin aklına gelmemiş 👻🤷♀️
İlerleyen bölümlerde Rojini işleriz. Şimdi Cezar az yatak cezası versin küçük prensine 🔥
Yeni bölümde görüşmek üzere👋