Sert bir zemin üzerinde yatıyordum ve bu şey rahatsız etmeye başlamıştı. Kıpırdanmaya çalıştığım an koluma keskin bir acı saplandı. Gözlerimi açtığımda tepemdeki beyaz ışık gözlerimin kamaşmasına neden oldu. Kolumu kaldırıp tam gözüme siper edecekken bir şey engel oldu. Başımı kollarıma çevirdiğimde iki kolumunda bağlı olduğunu gördüm.
" Günaydın Sarah William uzun zamandır bu günü bekliyorum ve artık ellerimdesin!"
....
Öfke nefret bütün kötü duyguları içimde hissediyorum bana yaptıkları şey çok caniceydi.
Gözümden yaşlar artık akmıyordu . Çığlık atmaktan boğazım acıyordu. Kollarımı kıpırtatamıyordum. Beni bağladıkları sedyede kıpırdanmaktan başka hiç bir şey yapamıyordum.
"İki tüp daha enjekte edin ve kan alın."
Adının Alec olduğunu öğrendiğim adam her gün bana acı verici şeyler yapıyordu. Kolumdaki iğne izleri artık iyileşmiyordu. Buna hemen bir son vermeliydi.
Yanıma gelen adamın gözlerinden bana acıdığı belliydi ama yine de vazgeçmeden iğneyi koluma batırdı. Vücuduma yayılan sıvı birden kasılmama neden oldu. Yine başlıyordu. Çığlık atmaya başladım acı o kadar fazlaydı ki düşünme işlevimi kaybettim sadece çığlık atabiliyordum. Ama bu sefer farklıydı bir şey oldu gözlerim kapandı ve vücudumda ki acı yok oldu. Rahatlamış hissettim bir an her şey yok oldu sesler bulunduğum yer sanki bir boşluktaydım. Sonra yavaş yavaş sesler doldu kulağıma sonra hissetmeye başladım birinin eli göğüs kafesimin üstündeydi ve bastırıp kaldırıyordu. O an anladım kalbim durmuştu. Bütün sesleri duya biliyordum. Hatta benim uzağımda yapılan hareketleri fark edebiliyordum. Bir anda vücudumun ısıdığını hissettim.
Kolumdaki bantların erdiğini hissediyordum ama acı yoktu. Bir anda gözlerim acıldı.
"Eeefffeendimmm gözleri" diyerek beni işaret etti daha demin bana iğne yapan adam.
Alec yüzündeki pis sırıtışla bana baktı.
" Bu inanılmaz senin o olduğunu biliyordum."
Ben kimdim?
