Selam ben Asya. Kendimi tanıtmayı pek sevmediğim için burayı atlıyorum. 19 yaşındayım. Bunu söylesem bence yeterli olur. Kendimi tanıtmamı çok istediğinizin farkındayım ama size hayatımın özetini anlatınca bence nasıl biri olduğumu anlayacaksınızdır. Ben daha lise bire giderken annem Almanya 'ya iş için gitti . Ben de mecburen babamla kalmak zorunda kaldım. Fakat annem çok şaşırtıcı bir şey yapıp 1 yıl sonra geri döndü. Tabii ben o 1 yılın içinde cehennemi yaşamıştım.
Annem Almanya dan dönünce babam annem ile boşanmak istedi ve boşandılar. Boşanmalarını pek istemiyordum çünkü mutlu bir aile tablosu oluşturmak istiyordum. Fakat oluşturamadam bu iş bitti. İkisi hala bekar . Ben annem ile kalıyorum. Çünkü babam napıp edip beni sinir etmeyi başarıyor. Ve bende baya sinirliyimdir. Sanırım babamın kopyası olabilirim . Neyse burayı söylemedim sayın. Şu anda eşit ağırlık okuyorum. Kaç yıldır annem ile yaşıyorum.
Zor mu zor evet ama babamdan daha iyi en azından. Bu arada isimlerini söylemeyi unuttum. Annem Cansu babam Fırat. Annemin adını çok seviyorum. Çünkü kulağıma hoş geliyor. Asya da güzel ama annemin ismini anneannem çok iyi koymuş. Annem neden bana bu ismi verdi diye düşünüyorum ama neden bulamıyorum. Biliyorum hayatım biraz karışık. Ama emin olun ki ben bu hayatı pek de sevmiyorum. Bana sıkıcı geliyor. Ben aksiyon seven bir insanımdır. Ve hayatta aksiyon olmadan yaşayamam. Dedikoduyu severim. Ama günaha girmemek için söz alışverişi diyorum ben buna. Çoğu kız okulda erkekler ile takılır. Ama bizim tayfa sadece kız arkadaşları ile takılır . Aynı şekilde bende. Ve o erkekler için ağlayan kızlar hayatını yaşamayan bir insan bence. O erkek yüzünden ağlayacağım gider başka bir şey ile uğraşırım. Size arkadaşlarımı tanıtayım . Nil 18 yaşında lise son . Ülkü 19 yaşında üniversiteye hazırlık sınıfında. Defne 19 yaşında üniversite 1. Sınıf öğrencisi. Merve 20 yaşında üniversite 2. Sınıf öğrencisi. Gördüğünüz üzere 4 arkadaşım var . Benle beraber 5 kişi oluyoruz. Grupta genelde herkes kahve içmeyi gezmeyi falan sever. Bende kahveyi severim ama en çok yemeği ve kitapları severim. Yemek olmadan yaşayamam. En büyük zaafımdır. Ayrıca çeşitli türde kitap okumayı da severim. Her türlü kitap okuyabilirim . Benim için hiç fark etmez.
Annem ile yaşmak da zor ama en azından babamın ki kadar değil . Babamda iyice çıldırıyorum. Annem de daha sakinim . Babam ile çok fazla görüşmüyorum. Çünkü gene saçma sapan sorular sorucak . Bundan eminim .
Üniversiteyi yurt dışında okumak istemiştim. Fakat annem yüzünden bu hayalimi gerçkeleştiremedim. Sanırım gerçekten de sorunlu bir ailem var. Sizi bilmem ama bence bir çocuğun en değerli hissetmesi gereken yer ailesidir. keşke psikoloji okusaydım neyse'
Çünkü çocuk hareketlerini ailesinden öğrenir . Aile ne yaparsa çocuk da aynısını yapar .
Buraları boş verelim gene salak salak konuştum. Maalesef bazen öyle olabiliyorum. Bu huyumu değiştiremiyorum. Ne kadar istesem bile . Konuşmayı çok severim ama insanlara karşı soğuk davranırım. Çünkü 1 kez ihanete uğradım ve bunun bir daha gerçekleşmemesi için elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Ve bu kazığı kardeşim dediğim insan dan yedim. Benden size bir tavsiye insanlara fazlasıyla güvenmeyin.