Saatler geçmeye başladı ve bizim yarım saatlik yolumuz kaldı.Bu yolculukta çok düşündüm acaba ne olcak diye ama olmuyor,bir türlü ne olacağını anlayamıyorum.Mecbur olacaklara katlanıcaz.Ama belki bişey olmaz hisslerim beni yanıltıyor olabilir.
Evet,sonunda vardık ama otelin ismi beni çok şaşırttı "ATEŞ DOLU HOTEL"garip şeyler olucak bu otelde.Arbadan indik ve valizlerimizi aldık.Tam karşıya geçiyordum ki bir anda yerde buldum kendimi.Başımı kaldırdığım da 22-23 yaşlarında kumral,uzun boylu bir adamın başımda durduğunu farketim."beyfendi siz önünüze bakmıyor musunuz?"dedim ve küstah bir şekilde"Hanımefendi ben size çarpmadım siz bana çarptınız ve tanıştığıma memnun oldum adım Ömer Akbaş sizde Öykü Kandemir olmalısınız.Doğrusunu söylemek gerekirse fotoğraflardan daha güzelmişsisiniz."dedi ve ne olduğunu hiç analamdım bu küstah adam beni nerden tanıyordu ve fotoğraflar derken ne kastediyordu bu "neyden bahsediyorsunuz siz ve ismimi nerden biliyorsunuz."dedi ve yine küstahça gülüp gitti.Allahım kimlerle uğraşıyorum yaa.Valizlerimizi alıp asansöre bindik benimki "no:120" belinay ve enes aynı katta ben bir üst katayım.Asansör durdu ve indim.Bide ne göreyim o küstah küstah konuşan adam odasına giriyordu.Beni farketti ve göz kırptı.Allahımm cidden çıldıracağım yaa.Ve o da yetmezmiş gibi odalarımız yan yanaydı.Tamam sakin ol Öykü 3 gün dayanbilirsin.Odama geçtim ve çok garip odanın duvarları sim siyahdı ve kırmızı boya desenleri vardı.Hemen valizimi koydum ve dışardan sesler duydum."Emin bey bişeyler yapmamız lazım katil 3 kişi öldürdü.Bu kadar sakin olmayın."dedi orta yaşlı bir adam."Merak etme Engin düşünüyorum."dedi Emin bey "Lütfen önlem alalım başka birileri daha ölmesin."
bi dakika,
katil mi dedilerrr
ve 3 kişi mi öldürdü
aman Allahım
Ben duyduklarımın şokundan çıkamazken tir tir titriyodum.Gerçekten bi katil mi var?.Ama ben biliyordum böyle bişey olacağını içime doğmıştu.Neyse şimdi kıyafetlerimi düzenliyeyim sabah'a biizmkilere anlatırım.Hemen kıyafetlerimi dizdim ve yatağa attım kendimi.Duyduklarımı düşünürken yavaş yavaş gözlerim kapandı.
"Bu duyduklarını kimseye söylemiyeceksin!" gözlerim yavaş yavaş açılırken duyduğum cümle karşısında yataktan sıçradım."Ne oluyor sen kimsinn?" dedim ve yine o ses "Kes çeneni o duyduklarını birisine anlatırsan senin de sonun o 3 kişi gibi olur" korkudan tir tir titrerken bi anda koşarak yan odamdaki Ömer beyin kapısını çaldım.Ömer bey kapıyı açtı ve şaşırmış bir vaziyette bana baktı.Uykulu gözleri,dağınık saçları,kaslı vücudunu ortaya çıkarıyordu."Öykü ne işin var burda." dedi ve hiç birşey diyemedim. "gel içeriye anlat bana ne oldu,neden bu kadar korktun" içeriye girdim ve konuşmaya başladım."Ben çok kötü sesler duydum."dedim "Ne gibi sözler anlat bana." dedi ve ağlamaktan konuşamadım beni kendine çekti ve ağlamama izin verdi."Tamam sakin ol geçti." beni teseli etmeye çalışıyordu ellerimi boynuna doladım ve kısa sürede gözlerim kapanmaya başladı.Beni kucağına aldı ve yatağa yatırdı.Ve şöyle fısıldadı "Merak etme ben senin hep yanındayım öykü,hiç bir zaman korkma." yanağıma küçük buse kondurdu ve ben uykuya daldım.