bu bölümde full olarak eskilerden bahsedeceğim kısa olabilir üzgünümmmm ha bu arada sizce tek bölümlük futbolculara kitap yazayım mı (istek alıyorum) bazen aynı futbolcuya bölümde atarımmm
ANILAR'IN YERİNİ ALANLAR
Bahçede oturmuş annemleri bekliyorduk. Annemler mangal eşyalarını alıcağı için çatıdalardı. Biz ise Arda ile oturup oyun oynuyorduk. Nurgül abla ise bize sürekli sürekli bir yere kaybolmayın gözümün önünde olun diye tembihliyordu. Semih şuan Trabzon'daydı.
Ailesi ile babaanne'sini ziyaret etmeye gitmiştiler. Arda ile canımız aşırı sıkılıyordu çünkü ne markete gidebiliyorduk, nede bahçe bizim olmasına rağmen Nurgül abla bizi bırakıyordu.
Aklıma bir fikir gelmişti. Aynısı onunda aklına gelmiş olacakki aynı anda bir birimize bakıp güldük. Nurgül abla Ortaokuldaydı biz ise ilkokuldaydık.
Onun hoşlandığı bir çocuk vardı. Adı Batuhan Ildız. Babam'ın telefonunda onun numarası vardı. Hemen hızlıca babamdan telefonu istedik.
Nurgül abla ise farketmiş olacakki yanımıza geldi."napıyorsunuz siz Sarı kanaryalar!" Dedi. Güldük "Batuhan abiyi arıyorduk, konuşmak ister misin?" Diyince şok oldu. Ve hızlıca telefonu alıp aradı. O sırada bahçeden kaçtık.
Gülüşerek bakkal Acer amca'ya babamların bize izin verdiğini,yanımızda para olmadığı için istediğimiz kadar abur cubur alabileceğimizi söyledik. O ise onayladı.
(Yalan bu arada söylemediler bile)
Hızlıca birsürü şey alıp veresiye yazdırdık.
Bahçe'nin yanındaki parkta oturup yemeye başladık. Bir yandan ağzına bir sürü jelibon tıkıştıran Arda'ya gülüyor, bir yandan ise çikolata mı yiyordum.
"Kızım sen dâhisin iyi ki arkadaşız be" dedi. Utanmıştım. Teşekkür edip güldüm.
İkimizde abur cuburlarla karnımızı doyurmuştuk.
Hızlıca annemlerin gelmiş olma ihtimalini göz önünde bulundurarak bahçe'ye girdik. Ancak gördüğümüz şey pek iç açıcı değildi.
Hızla Arda'yı çıkarttım bahçeden Nurgül abla'ya bağıran bir adet ümit amca, ve ona destek çıkan annemler..
Hemen yanlarına gittim ve beni duymaları için bağırdım.
"Bu yaptığınız ne kadar kötü. Kızınız mutlu olmak istiyor , ancak siz ona bağırıyorsunuz. Ümit amca ne için kızdın bilmiyorum ancak unutma o daha küçük. Eğer konu bizsek bile onun suçu yok. Çünkü bahçeden kaçan bizdik. Anne baba size ne oluyor evet 2. Anne babaları giisiniz ama bunu yapamazsınız." Diye bağırdım.
Arda ise yanıma dolmuş gözleriyle gelince benimde gözlerim doldu. Biz herşeyi beraber yapardık. Beraber ağlar, beraber gülerdik.
Ümit amca mahçup bir şekilde nurgül abladan özür diledi. Ancak annem terliği göstererek akşam görüşürücez demeye çalışıyordu.
Anlayınca Serap abla'ya koşturdum içeriden yeni geliyordu. " Serap teyze koru beni. Akşam sizde kalayım. Annem haşlayacak beni" diyince güldü. "Yine ne yaptın kumralım, neden Asya kuşum haşlayacak seni." dedi. "Akşam anlatırım sen anneme söyle sizde kalıcağımı." dediğimde kafa salladı.
Arda ile misket oynama kararı aldık. Annemler yemeğe seslenince aç olmaığımızı söyleyip oynamaya devam ettik.
Acıkınca annemler'in kalkmış olduğu masaya oturup etlere,köftelere ve tavuklara daldık. Bir güzel yedikten sonra Annemler eve, ben ise Serap teyzelere gittim.
Arda ve benim odamda 1 yatak daha vardı çünkü sürekli bir birimizin evinde kalıyorduk. Hızlıca pijama alıp giyindim.
Sonra Arda ile televizyon başına geçtik. Teletabileri izlemeye bayılırdık. Onu izlerken Serap teyzenin bize getirdiği sütleri ve mısırları bitirip izlemeye devam ettik.
Uyuya kaldığımızdan haberimiz bile yoktu.
Arda, Alisa ve Semih (temsili)
