Bölüm 1
Gözlerini açtığında kendisini karanlık bir yerde buldu. Aslında karanlık değildi gözleri bağlıydı ve bunu fark ettiği an sanki planlanmış gibi gözlerindeki bağlar çözülüp yere düştü. Chloe ise olanlara o kadar şaşkındı ki etrafındakileri görmüyordu. Gözlerine bağlanan şeye baktı kumaş gibi önü ama arkası kilitliydi uzaktan kumandayla kilidinin açıldığını düşündü. O sırada arkasından gelen seslerle ayağa fırladı ve diğerlerini gördü. Ortalama 50 kişiydiler ve 3-4 yaşındaki çocuktan 70-80 yaşındaki yaşlılara kadar çok farklı insanlar vardı ve Chloe onları hayatında bir kez bile görmemişti.
Kalabalık ne olduğunu anlayamıyordu birkaç çocuk ağlamaya başlamıştı ve Chloe ise şaşkınlıktan ne yapacağını bilemedi hemen koşmaya başladı. Nereye koştuğunu bilmiyordu sadece ileri gitmeye başladı ama sanki sonsuza kadar süren bir tünel gibiydi içerisi. İlerledikçe ışığı fark etti ve daha da hızlandı sonra ışığa vardığında ise orada da ortalama 50 kişinin olduğunu fark etti ve ellerinde fener vardı. Onu gören kendinden en fazla 5 yaş büyük 25 yaşlarında bir genç ona doğru koştu ve "sen kimsin, neden buradayız, nereden geliyorsun..." gibi bir sürü soru sıralamaya başladı oysa ki Chloe aynı soruları sormak icin buraya kadar koşmuştu."Ben de bilmiyorum gözümü açtığımda kendimi burada buldum en son yatağımda uyuyordum"
Genç çocuk hayal kırıklığına uğrasa da kıza fark ettirmemeye çalıştı"Peki sen nereden geliyorsun o zaman?" Chloe bu soruyu soracağını biliyormuş gibi anlattı tüm olayları sonra da bir arada durmanın daha mantıklı olduğunu düşünerek hepsi Chloenin baştaki gözlerini açtığı yere doğru yola Genç adam Chloe ye bakıyordu ve Chloe de bunu fark etmişti o yüzden konuşmanın ortamın gerginliğini azaltacağını düşünerek "Bu arada ben Chloe, gerçekten başımıza gelenler o kadar kafa karıştırıcı ve kötü ki kendimi tanıtmayı unuttum peki senin adın ne?" Genç çocuğun gözleri parladı gerçekten mutlu olmuş gibi gözüküyordu" Benim ismim Alex, hmm 23 yaşındayım üniversitede okuyorum daha doğrusu okuyordum aklıma başka bir sey gelmedi zaten duruma bakılırsa burada daha çok kalıp birbirimizi tanıyacağız." Chloe, Alexe baktı yüzü gülse de gerçekten o da kendisi gibi korkmuş gözüküyordu. Birbirlerinden bahsederlerken Chloenin uyandığı ilk noktaya geldiler ve şu an birbirini tanımayan 100 kişiyle beraber ne yapacaklarını bilmeden etrafa bakıyorlardı duvarların kenarlarında fener, su, yemek gibi gerekli şeyler konulmuş ama kimin koyduğu veya neden burada olduklarıyla ilgili en ufak ipucu yoktu ta ki yerin altından sesler gelene kadar...
Bölüm 1 sonu.