İçimde 3. Birinin konuştuğunu hissettim acaba ben miyim diye düşünüyordum ki 2. Bir iç ses yani bengisudan başka 1 tane daha olduğunu fark ettim
Bengisu isyan ediyor, pelinsu ona bağırıyor, bense dışardan sadece onları dinliyorum. Dışarıya yabancılaşıp onların kavgasının bitmesini bekliyorum.
Babama çok benzediğimi hiç söylemiş miydim? Sinirimin, sevincimin, hastalıklarımın, görünşümün, hatta uyku şeklimiz bile aynıydı. Daha önceden pelinsunun babamın aklımdaki bir yansıması olduğunu anlamıştım. Sinirimin babama benzediği şuradan belli; ani patlamalarım, bir anda yanıp sönen bir ateş gibiydi sanki. Sonrasında ise pişmanlık değil kendinle gurur duyuyordum. Öfkemi kontrol etmem çok zor. Bu yüzden etrafa zarar veriyordum . belki sinir hastası dersiniz ama benim konttol edebildiğim bir şey değil.umarım öfkem hep babamın öfkesine benzer.