Yine o adamlardı, arkamı döndüm hiçbirşey göremedim önüme döndüğümde onlar bana... Kocaman bir şekilde gülümsüyorlardı. Kimsiniz dediğimde hiçbirşey demediler - bayılmışım - kalktığımda kimse yoktu.
O anı atlatamamıştım. Ertesi gün alışveriş için markete gitmeye karar verdim. Dışarı çıktım. Günlerden pazardı ve hava güneşli ve sıcacıktı. Çıktığımda kapıyı kilitledim arkamı döndüm ve karşı komşum bana bakıp gülümsüyordu. Bende ona karşı gülümsedim. Yoldan geçen kişilerde gülümsemeye başladı. Yolda yürürken herkes bana gözünü dikmiş gülümsüyordu. Garip olan ise herkesin gülümsemesiydi. zaten küçük bir kasabaydı.Ama garip gelmişti.
Yolda yürürken bankamatiğin önünde 3-4 kişi bekliyordu ama bankamatik pazar günleri açık olmazdı. Ve bir adam bahçesinden çimenlik olmamasına rağmen bahçesindeki çimleri biçmeye çalışıyordu. Bunlar kasabada olan normal şeyler miydi yoksa ben hiç kasabaya gelmediğim için bunlar bana mı anormaldi ama bunlar hiç mantıklı şeyler değildi.
DEVAMI GELECEK
