Jung yeon ae:
-bu halde gidemezsin önce seni iyileştirmem lazım. Zaten artık çokta yorgun değilim bende geleceğim yada sen kal ben gideyim
Kang shi rin:
-ah, haklı olabilirsin. Tamam seni yanlız gönderemem sen buraları pek bilmezsin kayıp olabilirsin. Beni iyileştirebilir misin?
Jung yeon ae:
-ben yaralanınca hep kendim iyileştirirdim. babam hiç eve gelmezdi yanlız kalmaya alışmışım.
Kang shi rin:
-bu senin yaralarına benzemez ama büyük yaralar
Jung yeon ae:
-başka çaren varmı?
Kang shi rin gülerek Jung yeon ae'nin yanına oturur
Jung yeon ae yavaş yavaş otu yaranın üzerine koyar
dikenleri yavaşça çıkarır otu 10 dakika bekletip kaldırır
Sonra kendi yaptığı sargı bezini yaraya sarar
Kang shi rin:
-vaay elin çok hafifmiş gerçekten çok rahatlatıcı.
Jung yeon ae:
-tabii, ne sandın.
İkiside ilk defa kahkaha atarlar.
Kang shi rin:
-senin güldüğünü ilk defa görüyorum. Çok güzel bir his
Jung yeon ae:
-Kang shi rin, sağol bende ilk defa güldüğümü fark ettim. Bu arada bitti artık gidebiliriz.
Kang shi rin:
-bitti mi? Bu kadarmıydı. Vay canına sen doktor olmalısın
Jung yeon ae:
-bir zamanlar hayalimdi. Der ve yola koyulurlar önce yiyecek birşeyler bulurlar Kang shi rin dallardan otlardan bir sepet yapar topladıkları yiyecekleri sepete koyarlar
Jung yeon ae:
-aferin senin de sepetin baya iyi olmuş
Kang shi rin gülümser ama belli etmemeye çalışır. Sonun da yavaş yavaş hava kararmaya başlar ama şimdiki sığınaklarından daha iyi sığınak bulamazlar eski sığınaklarına geri dönerler ama içeride biri daha vardır
Devam edecek.....